Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Hollandse Hoogte - Stefanie Aumiller
Opgebiecht

'Ik wil niet dat mijn schoondochter
meegaat op reis'

V

Volgend jaar zijn mijn man en ik 25 jaar getrouwd. Dat willen we dolgraag vieren met een prachtige reis door Amerika, samen met onze twee kinderen. Alléén, nu is de vraag: nemen we onze schoondochter ook mee?

Het is best een lastig dilemma, kan ik je vertellen. Onze 21-jarige zoon wil dolgraag dat zijn vriendin meegaat op reis. Hoewel het een schat van een meid is, heb ik toch zo mijn twijfels. We zijn als gezin zo goed op elkaar ingespeeld. Wat als die twee ruzie krijgen? Of alleen maar oog voor elkaar hebben? Zich afzonderen en mijn andere zoon links laten liggen? Natuurlijk kun je daar wel afspraken over maken, maar het zijn én blijven toch twee verliefde twintigers.

Financiële plaatje 

Het financiële plaatje is daarnaast ook nog best wel een ding. We zijn al maanden aan het sparen voor deze reis, omdat we onze jongens graag op onze kosten willen meenemen. Mijn schoondochter studeert nog en kan iedere maand net rondkomen. Wat betekent dat we ook haar reis zouden moeten financieren. 

Het is niet dat wij het niet kúnnen betalen, maar er hangt natuurlijk een flink prijskaartje aan zo'n reis. Best wel een bedrag voor een schoondochter die pas een klein jaar in onze familie is en die we nog niet zo heel goed kennen. En stel je voor dat we wél haar vliegticket betalen en een extra hotelkamer boeken en ze dan besluiten dat ze toch niet met elkaar verdergaan. Dan zijn wij wel duizenden euro's kwijt.

Schuldgevoel

Nou weet je natuurlijk nooit of een relatie standhoudt, want ook de beste huwelijken stranden, maar toch. Het is pas zijn eerste echte relatie. Wie weet wat er de komende maanden nog allemaal gaat gebeuren. Laat ze elkaar eerst maar eens beter leren kennen, samen op reis gaan, voordat we aan zo'n groot familieavontuur beginnen. Want daar is die relatie - voor mijn gevoel - nog nét een beetje te pril voor. 

Mijn hoofd is ervan overtuigd dat we het beter niet kunnen doen en toch kan ik de knoop niet doorhakken. Ergens vind ik het ook wel heel sneu voor mijn zoon. Voel ik me schuldig dat ik hem dit ontneem. Hij wil zó graag dat ze meegaat naar Amerika. Dan moet ik hem gaan vertellen dat we toch hebben besloten haar thuis te laten. Zijn teleurgestelde gezicht zie ik nu al voor me. Dát voelt ook weer niet fijn.

Knoop doorhakken

Ik word continu heen en weer geslingerd tussen mijn verstand en mijn gevoel. Mijn man denkt dat we haar beter niet kunnen meenemen en mijn jongste zoon maakt het allemaal niet uit. Om het nog even wat lastiger te maken. Tóch moet de knoop doorgehakt worden. Na lang piekeren denk ik toch dat we haar niet meenemen naar Amerika. Dat we met z'n vieren gaan.

Het is een reis waar we het al jaren over hebben, waar we keihard voor hebben gespaard en waarschijnlijk ook de laatste reis met allebei onze jongens. Daar wil ik van genieten met ons gezin. Ik zou het eeuwig zonde vinden als onze schoondochter, hoe aardig ik haar ook vind, roet in het eten zou gooien. Dan neem ik liever geen risico. Er komt vást nog wel een keer een andere reis ...

JIJ OP VROUW.NL

Heb jij iets op te biechten?

Laat dan hier je verhaal achter!

 

 

 

 

Gerelateerde onderwerpen