Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opgebiecht

Verliefd op een buitenlandse man... 'Als ik
geen geld meer heb, is de relatie voorbij'

E

Een jaar geleden ging ik naar een mooi Afrikaans land en raakte daar tot over mijn oren verliefd. Al snel wist ik dat ik verder wilde met mijn geliefde, maar ik realiseerde me ook dat de economische verschillen tussen ons een struikelblok zouden kunnen vormen. Hij zal altijd minder geld hebben dan ik… Maar moet ik hem daarom laten gaan? 

Toen ik mijn vriend ontmoette, was ik al een tijdje aan het rondtrekken. Ik was de aandacht wel gewend, maar wist ook dat je het niet altijd serieus moet nemen. Op een feestje raakte ik met hem in gesprek. We hadden veel gemeenschappelijke interesses en fysiek vond ik hem ook aantrekkelijk. Hoewel ik totaal niet op zoek was naar een relatie wist ik al heel gauw dat dit niet ‘zomaar’ een scharrel was. 

Het tienvoudige 

In eerste instantie hadden we het eigenlijk nooit over geld. Ik weet nog wel dat hij onze eerste date betaalde. We gingen een ijsje eten en toen we moesten afrekenen, pakte hij resoluut zijn portemonnee. Het verbaasde me. Meestal verwachten locals dat jij betaalt, omdat ze denken dat elke westerling stinkend rijk is en ‘dat toch wel kunnen missen’. Ik denk daarom dat hij dat ook wel een beetje deed om mij te laten zien dat hij niet met me uitging vanwege het geld.

In zijn land is de economie slecht en verdienen mensen relatief weinig, terwijl het leven niet eens zo goedkoop is. Na een tijdje daten informeerde ik eens voorzichtig naar zijn salaris. Hij werkt fulltime, net als ik in Nederland, maar ik verdien ongeveer het tienvoudige. Super oneerlijk als je bedenkt dat hij meer uren maakt dan ik, waarschijnlijk veel harder werkt en veel slechtere arbeidsomstandigheden heeft.  Hij wilde ook dingen betalen, maar ik voelde me daar dan schuldig over. Voor mij is 4 euro niks, maar voor hem best een hoop geld…

Negeren

Om de geldkwestie te vermijden, deden we gewoon veel dingen die geen geld kosten. We vermaakten ons prima. Daarna werd het lastiger. Ik wilde meer van het land zien, mét hem. Maar het geld voor die uitstapjes had hij simpelweg niet. Dat betekende dus dat ik die voor hem moest gaan betalen. Iets wat hij absoluut niet wilde.

Uiteindelijk hebben we een goed gesprek gehad over het onderwerp. Sindsdien accepteert hij het meer als ik betaal. Ik ben zelf ook absoluut niet rijk, maar ik heb wel gewoon meer geld. Uiteindelijk deel je in een relatie wat je hebt toch?

Als de rekening komt of er moet iets worden betaald, pak ik mijn portemonnee. Ik heb geen idee hoe hij zich daarbij voelt, omdat we dat moment allebei een beetje negeren. Ik denk eigenlijk dat we ons er allebei niet heel prettig bij voelen, maar ook weten dat het niet anders is.

Geen relatie zonder geld 

We zijn nu een jaar verder en ik probeer hem zoveel mogelijk op te zoeken. Ik werk ontzettend hard om mijn vliegtickets te kunnen bekostigen. Natuurlijk zou het fijn zijn als hij kon meebetalen, maar ik snap heel goed dat hij nooit aan dat geld kan komen. Onze relatie blijft daardoor alleen wel een beetje ongelijkwaardig en dat vind ik moeilijk.

Uiteindelijk steek ik veel meer in onze relatie dan hij doet. Dat ligt natuurlijk aan het verschil in mogelijkheden, maar het doet soms wel pijn dat ik degene bent die de relatie trekt. De relatie is altijd mijn keuze. Als ik het geld niet meer bij elkaar wil of kan krijgen, is dat automatisch het einde van de relatie en dat is een gek idee.

Alarmbellen

Vriendinnen en familie weten wel dat zijn economische situatie slechter is dan die van mij, maar dat ik daar al ons eten en activiteiten betaal, weten ze niet. Ik ben bang voor de vooroordelen. Ze kennen hem ook (nog) niet, dus zullen ze al gauw denken dat hij toch alleen maar met mij is om een ‘luxer’ leven te krijgen. Natuurlijk spookt dat ook wel eens door mijn hoofd, maar daar voel ik me dan heel slecht over.

Hij kan er toch ook niks aan doen dat hij daar geboren is? Bovendien betaal ik misschien wel alle uitstapjes die we maken, maar vooral omdat ik die dingen graag met hem wil doen. Voor hem hoeft het niet per se. Hij zal me nooit om geld vragen en dat heb ik hem ook nooit gegeven. Als hij dat wel zou doen, zouden de alarmbellen misschien wel gaan rinkelen.

Nooit gelijkwaardig 

Ik weet totaal niet hoe de toekomst gaat lopen. Ik wil sowieso dat hij een keer naar Nederland komt, maar eerst moet ik daarvoor flink sparen. Omdat hij hier niet mag werken, zijn alle kosten weer voor mijn rekening. Daar baal ik van, maar ik weet ook dat dit regels zijn waar hij niks aan kan doen. En dan?

Ik probeer niet teveel na te denken over de toekomst. Zolang het leuk is en onze liefde het geld waard is (en het geld er überhaupt is) zullen we elkaar blijven zien. Ik zou het heel erg vinden als onze relatie stuk zou lopen omdat onze economische verschillen te groot zijn. Aan de andere kant snap ik wel dat een relatie die nooit helemaal gelijkwaardig is, lastig is vol te houden. Voor ons allebei. 

Gerelateerde onderwerpen