Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opgebiecht

'Ik rijd al jaren vrolijk rond
zonder rijbewijs'

I

In deze rubriek kunnen lezeressen anoniem hun geheimen delen. Deze keer vertelt lezeres Esther (52) dat ze al jaren rondrijdt door Nederland en zelfs op vakantie naar Duitsland ging met de auto. Saillant detail: een rijbewijs heeft ze niet.

Esther: “En weer lees ik een verhaal over iemand die veertig jaar zonder rijbewijs heeft rondgereden. Een vlaag van misselijkheid schiet door mijn lichaam: niet omdat ik het zo verschrikkelijk vind dat die persoon dat heeft gedaan, maar omdat ik me even indenk hoe het zou zijn als ik zelf gepakt zou worden. Afschuwelijk."

Heerlijk: een auto huren

"Het is alweer ongeveer 26 jaar geleden dat ik besloot om toch eens aan mijn rijbewijs te beginnen. Ik had een prachtige dochter gekregen, maar mijn toenmalige partner en ik waren uit elkaar. Het was een prettig idee dat als er iets met mijn dochter aan de hand was, ik zelf naar het ziekenhuis kon rijden. Of als iemand dronken was, dat ik kon besluiten om achter het stuur te kruipen en wanneer ik op vakantie wilde met mijn kind, ik niet afhankelijk zou zijn van het openbaar vervoer - maar zelf heerlijk een auto kon huren."

"De lessen gingen prima. Toen ik zestig uur les had gehad, was ik klaar voor mijn examen. Appeltje eitje, was mijn eerste gevoel. Maar toen die strenge examinator naast me zat, sloeg ik compleet op slot. Ik was dan ook niet geslaagd, zo meldde hij mij na afloop. Dát snapte ik wel, want ik reed echt zwaar belabberd onder die druk van het rijexamen."

Intens nerveus

"Er zijn zat mensen die niet in één keer slagen, dus ik hield de moed erin. Maar dat veranderde toen ik wéér zakte. En nog een keer. En nogmaals… In totaal zakte ik vier keer voor mijn 'normale' rijexamen. Daarna mag je via het CBR automatisch het zogeheten 'staatsexamen doen'. Volgens mijn omgeving slaagt hier ongeveer iedereen voor. Behalve ik. Want ik deed zelfs nog twee keer staatsexamen, maar ook dat mocht niet baten. Ik was zó intens nerveus, dat het telkens misging."

Alles geërfd, óók een auto

"In de tussentijd overleed ook mijn vader. Mijn moeder was toen ik heel jong was al overleden en broers en zussen heb ik niet. Ik erfde dus alles van mijn vader, inclusief een gloednieuwe auto. De auto had ik natuurlijk moeten verkopen, maar dat deed ik echter niet. Ik reed stiekem een rondje door de buurt met het gloednieuwe voertuig. En dat ging best aardig. Zie je wel, dacht ik, ik kán wel rijden. En toen besloot ik de snelweg op te gaan."

"Wat me bezielde? Ik weet het niet. Noem het eigenwijs, noem het dom, noem het naïef.  Voor de duidelijkheid: ik kan ook gewoon autorijden. Alleen zodra het een examen is, sla ik dicht. Maar ik ben geen gevaar op de weg. En die auto kon ik destijds hartstikke goed gebruiken, want mijn dochter moest iedere dag naar school worden gebracht – vijf kilometer heen én terug – en ik een baan waar ik dagelijks naartoe moest. Op de fiets vond ik dit ontzettend zwaar, maar met de auto is dit goed te doen."

Naar Duitsland

"Dus dat is precies wat ik deed: ik reed mijn kind overal naartoe en genoot van het autorijden. Na een tijdje ervoer ik geen enkele vorm van stress meer: de kans dat je wordt aangehouden als je je netjes aan de verkeersregels houdt, is echt nihil. Ik ben op miraculeuze wijze nog nooit aangehouden voor een verkeerscontrole."

"Toen mijn dochter in het begin van haar pubertijd zat, gingen we zelfs een keer op vakantie naar Duitsland met de auto. Dit was natuurlijk best een spannend momentje, maar gelukkig ging alles prima en ben ik niet 'ontmaskerd'. Ik heb de rest van de vakantie verder geen auto gereden, maar op de terugweg zat ik wel in zenuwen. Ook dit ging op één of andere manier goed; ik heb een engeltje op mijn schouder."

Dochter weet van niets

"Inmiddels is mijn dochter 26 en heeft zij zelf een rijbewijs. Rijden doe ik bijna nooit meer, slechts heel af en toe rijd ik in haar auto korte afstanden. Bijvoorbeeld wanneer ik naar de dokter moet en niemand anders met me mee kan. Zij weet niet dat ik nooit mijn rijbewijs heb gehaald. Of ze het erg zou vinden weet ik niet. Maar nu nog examen doen? Daar krijg ik meteen buikpijn van. Dan maar niet meer zoveel rijden en genieten van het feit dat ik nooit ben gepakt.”