Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opgebiecht

Patty Harpenau: Doe mij maar
een oogliftje

P

Patty Harpenau biecht op dat ze een oogliftje niet schuwt sinds vriendinnen zeggen dat ze er zo moe uitziet. Na een bezoek aan de chirurg beaamt ze 'dat het resultaat een feestje is'.

"Zeg Pat, wat zie jij er moe uit," informeert beste vriendin bezorgd. 
Ik zucht, want ze is de zoveelste al in een paar weken tijd. 
"Niets met mij aan de hand, ik voel mij topfit, maar het zijn mijn ogen…" 

"Waarom doe je niet even een ‘liftje’?," moedigt ze vrolijk aan. 

"Een ooglift?" hijg ik, "joh, dan gaan ze snijden in mijn vel en, nog veel erger, dan boren ze injecties boven mijn ogen! En stel dat het mis gaat, dan zie ik eruit als een verbaasde kaketoe of krijg ik straks mijn oogleden niet meer dicht!" 

"Onzin," zegt ze, "het is een fluitje van een cent." 

Diep adem halen 

Een aantal weken later meld ik mij braaf bij de firma Ooglift. Het begint al goed, want op de gang zitten vier gierende dames die niet meer bijkomen van de zenuwen. Ze hebben er maar een uitje van gemaakt: drie gaan onder het mes en de vierde is chauffeur.

Ik schuif aan, probeer niet te laten merken dat mijn hart in mijn keel klopt, overweeg nog om te ontsnappen, maar de assistente neemt mij resoluut mee. 

Ik krijg een koelbril voor in de ijskast, een lijst met allerlei mogelijke complicaties, noodnummers die ik moet bellen als een oog opzwelt als een pingpongbal en voordat ik het weet, lig ik languit op de stoel. Diep ademen helpt, maar het zweet breekt mij aan alle kanten uit. 

Overtollig vel

Met kundige handen tekent de chirurg het overtollige vel af op mijn angstige leden. Hij mompelt wat: "Zo, dat wordt mooi. Hier zuig ik wat vet weg. Als ik de buitenste lijnen iets doortrek, voeg ik meteen de lachrimpels weer strak." 

Hij is kennelijk in zijn element, heeft er zin aan, terwijl hij met een klem nameet of ik na verwijdering van rimpels en vel de luiken nog wel kan sluiten. 

"Nou, even ademen naar de buik, want hier komen de prikjes," babbelt hij vrolijk verder.

Ik besterf het bijna van de angst, als ik vanuit een ooghoek de naald zie naderen, maar tot mijn verwondering voel ik haast niets. 

De Dr. Rossi van de ooglift

Hij is niet alleen een specialist, maar kennelijk ook een therapeut, want terwijl hij knipt, zuigt, snijdt en plakt stelt hij mij gerust. Als afleiding vertelt hij mij zijn levensverhaal. Hij is eigenlijk volledig chirurg maar houdt meer van het fijne werk. Als kind hield hij zich graag bezig met het ontleden van hamsters en muizen. Daarnaast merkt hij op dat ik vast een perfectionist bent en dat ik moet leren om de controle los te laten. "Verrek zeg, hij heeft niet zozeer de looks van Dr. Rossi uit Gooische Vrouwen, maar hij is wel net zo charmant.’ 

Busongeluk 

Mijn chauffeur zit braaf te wachten op de gang. Hij vindt het klinkklare onzin maar onder het mom van ‘Mop, doe je ding, zolang je er maar vrolijk van wordt’, is hij braaf meegegaan. Bibberend en opgelucht kom ik naar buiten. Ik kan niet anders zeggen dan dat het reuze is meegevallen, maar dat ik meer last heb gehad van mijn angst. 

"Zo," zegt de beroemde oogchirurg van tutti bekend en onbekend Nederland, "ze is weer een mooie meid."
Mijn metgezel kijkt mij aan en zegt: "Schat, je ziet er uit als een busongeluk." 
En hij heeft gelijk, want het ziet er niet echt fraai uit.

De pandalook 

De week erna kan ik moeiteloos meedoen aan de competitie: 'Panda van het jaar.' Alle kleuren van de regenboog toveren zich op mijn gezicht en eerlijk is eerlijk: de eerste dagen valt het best wel tegen. Ik was gewaarschuwd door de strenge assistente: niet tillen, bukken, lachen, hoesten, persen, het liefst hoog in het kussen en op je rug slapen. Met name dat niet lachen is een uitdaging, want overal waar ik mij vertoon, heeft iedereen wel een lollige opmerking: "Ruzie gehad met je vent? Lantaarnpaal gemist?"

Had ik veel eerder moeten doen 

Na een week mogen de hechtingen eruit en begint de zon te schijnen: het is net alsof ik veel meer licht en zicht heb en is mijn voorhoofd zowaar rimpelloos ontspannen. 

De luikjes staan fier en ferm open en wordt zowaar het opmaken weer een feest. 

‘Heb je valse wimpers op?’ vraagt beste vriendin. 

Nee, schat, ze staan weer rechtop.’ 

Een fluitje van een cent?

Ik had het veel eerder moeten doen maar een fluitje van een cent is het niet. De ingreep wel, de injecties zijn even ongemakkelijk, maar de eerste week moet je er echt even de tijd voor nemen: niets doen, niets willen, gewoon plat want je hebt er best wel even last van. 

Maar het resultaat is echt een feestje. Nog een tip: doe het wel bij een goede chirurg. Als je er een treft die met passie en toewijding werkt en als hobby heeft om mensen echt mooier te maken dan zit je bij de goede. 

Ik betaalde 875 euro. Verwacht overigens niet dat je dit bedrag van de verzekering vergoed krijgt mits dat je een medische reden hebt en ga eerst naar een intake gesprek om te weten of je bij een goede chirurg bent. 

Eigen foto

Patty na de ingreep.