Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opgebiecht: mijn man is een crimineel en ik zeg niks
Foto: Hollandse Hoogte
Opgebiecht

'Ik blijf achter
mijn criminele man staan'

M

Mijn man zit vol in het criminele circuit, maar ondanks alles blijf ik hem steunen. 'Gelukkig' ben ik niet de enige vrouw die haar kop in het zand steekt. Neem bijvoorbeeld Sandra Masmeijer, ook zij blijft achter haar ex-man staan. Zelfs nu hij veroordeeld is tot acht jaar cel. Ik kan alleen maar duimen dat het zo ver bij ons niet komt…

Dat mijn man geen lieverdje is, wist ik al vanaf de eerste seconde dat ik hem zag. Ik groeide op in een klein dorp, onder de rook van Utrecht. Elke vrijdagavond was het feest in hét kroegje. Jong als ik was, werd er volop geflirt. Leuk, maar verder werd het nooit echt serieus met de mannen en mij.

Dikke villa

Tot het moment dat P. binnen kwam lopen, op die ene vrijdag. Toen onze blikken kruisten was het alsof de wereld stil stond. Na die avond ging het snel: binnen mum van tijd woonden we samen. Natuurlijk in zijn villa, want ondanks dat hij destijds pas 25 was, had hij het lekker voor elkaar.

Noem het naïef, noem het dom, noem het kortzichtig: maar natuurlijk wist ik diep vanbinnen dat er iets niet klopte. P. was net iets te snel, te gelikt en te rijk. In de loop der jaren heb ik heus weleens gevraagd wat 'ie nu precies doet. Maar duidelijke antwoorden krijg ik nooit. Dat we het hier niet echt over hebben lijkt een stilzwijgende afspraak.

Drugshandelaar

Wel weet ik dat hij voor anderen niet altijd een lieverdje is, P. is weleens in mijn bijzijn bedreigd. Het ging om geld en om drugs. Oftewel: mijn bloedeigen man is een drugshandelaar. Zo, dat is eruit.

Laatst las ik het boek Judas van Astrid Holleeder. Vergeleken met haar broer Willem is mijn man maar een kleine vis, maar desondanks liepen de rillingen over mijn rug. Ik ben als de dood dat hij wordt neergeknald, of dat er op een dag politie voor de deur staat. Want het kan natuurlijk niet eeuwig goed gaan, dat besef ik heel goed.

Jongen van de straat

Het was (en is) een jongen van de straat, zoals ze dat zeggen. Maar wel één die altijd superlief voor mij is. Het heeft me nooit aan iets ontbroken, heeft me altijd gesteund. Ook toen bleek dat onze enige dochter gehandicapt is. Als ik mijn stoere man een kleine jongen zie worden zodra hij naar haar kijkt...

Ik weet dat hem aangeven 'het juiste' zou zijn. Maar ik weet ook dat ik dat niet kan. Ik heb lang geleden besloten P. altijd te steunen. Wat hij ook flikt. Want hij is goed voor mij, dus ben ik dat ook voor hem. En nou maar hopen dat het nog heel lang duurt tot onze deurbel door onze villa schalt...

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een partner die buitenshuis dingen doet die vaker wel dan niet het daglicht kunnen verdragen? Maar steun jij hem/haar hoe dan ook? Kortom, ben jij ook een 'struisvogelvrouw'? En wil je daarover vertellen?

Dan kan dat hier...