Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opgebiecht

‘Vreselijk, mijn zoon had
dat rotje gegooid’

I

In de rubriek Opgebiecht kun je anoniem je geheim delen. Deze week biecht een lezeres op dat haar zoon de kat van de buren verwondde.

“Vorig jaar had ik een dramatische jaarwisseling. Huilende puber, huilende buren, dierenambulance voor de deur... vreselijk. En dat allemaal vanwege dat vreselijke vuurwerk. Mijn man en ik kopen het uit principe niet, omdat we het milieuvervuilend vinden en gevaarlijk. Onze drie zonen van 13, 8 en 7 vonden dat wel best, als ze maar tot laat op mochten blijven.”

Onderbuikgevoel

“Ik was dan ook stomverbaasd toen ik op de kamer van onze oudste een kistje vond onder het bed. Normaal gesproken kijk ik niet in ‘verstopplekken’, maar nu had ik een raar onderbuikgevoel.

En dat klopte, want er zat vuurwerk in. Rotjes, en nog illegaal vuurwerk ook. Toen mijn zoon van school thuiskwam, riep ik hem meteen op het matje.”

Het kistje

“Hij trok wit weg toen ik over het kistje begon. Hij had het vuurwerk van een oudere jongen in de buurt gekocht... Ik vroeg of hij nog meer had en of hij al wat had afgestoken, maar dat ontkende hij.

Hij had het bewaard voor de jaarwisseling en was van plan geweest om het stiekem met een schoolvriend af te steken. Ik geloofde hem. De pakjes met vuurwerk gaf ik aan mijn zwager, die wel van vuurwerk houdt. Einde verhaal, dacht ik.”

Marshmallows roosteren

“Tot de avond van de jaarwisseling... We hadden net gegeten en zouden met onze jongste twee naar een kinderfilm kijken. De oudste wilde liever met een vriend marshmallows roosteren bij een van de buren.

Vonden we prima, dat was voor iemand van zijn leeftijd natuurlijk veel leuker. Al na een half uur kwam hij terug. Er was niet veel aan geweest, zei hij en hij verdween naar zijn kamer.”

Dierenambulance

“Ik vond zijn gedrag vreemd. Had hij misschien ruzie gehad? Dus ik naar boven... Zat hij op zijn kamer te huilen. Hij wilde niet vertellen wat er aan de hand was, dus liet ik hem maar met rust.

Hij zou er vanzelf wel een keer mee komen. En toen kwam er dus een dierenambulance de straat in rijden. De buren stonden al buiten met een reismandje. Ik wist dat ze drie katten hadden, dus dan zou er met een van die beestjes wel iets gebeurd zijn.”

‘Rotjongens!’

“Toen ik erheen ging, vertelde de buurvrouw in tranen dat een kat geraakt was door vuurwerk. Hij had een wond bij z’n oor. ‘Rotjongens!’ brieste ze.

En ineens dacht ik: één en één is twee. Terug in huis ging ik meteen naar mijn oudste zoon... had hij een rotje naar de kat gegooid? Ja, dat had hij. Maar het was per ongeluk, geen boze opzet. Hij had niet geweten dat het dier in de bosjes zat.”

Knal en hard gemiauw

“Hij had de knal gehoord en daarna hard gemiauw en ja, toen was hij naar huis gerend. Blijkbaar had z’n vriend ook illegaal vuurwerk gekocht maar was hij niet betrapt.

Ik was natuurlijk woedend, maar brak bij zijn tranen van spijt. Mijn zoon snikte in mijn armen, hij voelde zich zo ellendig. Ik zei dat hij het moest opbiechten aan de buurvrouw, maar dat durfde hij niet.”

Kaal plekje

“Toen besloot ik het maar voor hem te doen. Ik belde aan, maar ze bleek niet thuis. Blijkbaar was ze met de katten naar haar zus op het platteland gereden, weg van het vuurwerk in de stad.

Toen ik haar weer zag, bleek het met de kat gelukkig mee te vallen. Hij hield er alleen een kaal plekje aan over. Ze voelde zich vooral schuldig dat ze het diertje op oudejaarsavond buiten had gelaten.”

Lesje geleerd

“Ik besloot verder m’n mond te houden. Mijn zoon raakt vuurwerk niet meer aan; hij heeft zijn lesje wel geleerd. En ik was bang dat het onze onderlinge relatie alleen maar zou verstoren.

Maar nu oudjaar er weer aankomt, zal ik haar wel even waarschuwen dat ze de katten dit jaar goed binnen houdt.”