Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Vrouw met zwangerschapstest
Foto: Hollandse Hoogte
Opgebiecht

'Door mijn broertje met down
verloor ik mijn gelukkige jeugd'

I

In onze rubriek Opgebiecht kun je anoniem een geheim delen. Deze week biecht een lezeres op dat zij een ongelukkige jeugd had door haar broertje met down.

"Down is hot. Als ik het zoveelste tv-programma met leuke, schattige downies zie langskomen, zapp ik meteen door. Ik kan er gewoon niet naar kijken. Want mensen krijgen een volkomen vertekend beeld van de werkelijkheid. Een werkelijkheid die keihard en verdrietig is. 

Miskraam

Echt, ik kan het weten. Mijn hele jeugd is namelijk gedomineerd door mijn 'downbroer' Tim. Mijn moeder was dolgelukkig toen ze weer zwanger was. Ze had al twee dochters - ikzelf en mijn twee jaar jongere zusje - maar wilde dolgraag nog meer kinderen.

Moeder Natuur dacht daar anders over. Drie keer kreeg mijn moeder een miskraam. Ze was er kapot van, maar na vijf jaar kwam alsnog haar wens uit. Mijn moeder beviel in het ziekenhuis van een wolk van zoon: En we noemen hem Tim luidde de trotse tekst op het geboortekaartje. In werkelijkheid was er geen roze wolk; Tim zag er heel anders uit dan andere baby's…

Gezondheidsproblemen  

Want Tim had het syndroom van Down, zo hoorde ik toen mijn ouders met hem thuiskwamen. 'Hij is een bijzondere baby en we moeten heel voorzichtig met hem zijn', zei mijn moeder. Ik was pas 7 en kon natuurlijk niet overzien wat voor impact dat op mijn leven zou hebben.

Maar achteraf kan ik zeggen dat ik met de komst van Tim mijn beide ouders en gelukkige jeugd kwijtraakte. Zoals bij veel downkinderen had Tim allerlei gezondheidsproblemen en mijn moeder was vaker in het ziekenhuis dan thuis.

Verkeerd gebakken

Zij stortte zich op dat weerloze, 'verkeerd gebakken' baby'tje. Mijn zusje en ik moesten vooral laten zien wat voor goede, grote zussen wij waren, wat betekende dat we op onszelf waren aangewezen, met af en toe de helpende hand van een buurvrouw of tante.

Mijn vader had een geheel eigen manier om met de Tim-situatie om te gaan. Hij nam afstand, hulde zich zoveel mogelijk in stilzwijgen en stortte zich volledig op z'n werk. Ik voelde me heel alleen en huilde mezelf vaak 's avonds in slaap. 

Onmogelijk gezinsleven

Naarmate Tim ouder werd, was zijn gezondheid weliswaar stabieler maar vloog zijn gedrag alle kanten op. Het ene moment was hij poeslief en kon je met hem lachen, het andere moment werd hij heel agressief. Dan kwakte hij zijn volle bord tegen de muur, schopte hij door een deur of vloog iemand bijna aan.

Het was duidelijk; een normaal gezinsleven zat er niet meer in. We werden getiranniseerd door Tim. Omdat hij zo onberekenbaar was, moesten we continu op onze tenen lopen. Leuke uitstapjes of vakanties waren verleden tijd. 

NIPT

Mijn zusje kreeg al jong verkering en ging bij de ouders van haar vriendje wonen. Mijn vader 'trok' het op een bepaald moment ook niet meer en ging er met een andere vrouw vandoor. Ik wilde ook dolgraag het huis uit, maar hoe kon ik mijn moeder alleen laten met Tim? Uiteindelijk vond ik woonruimte vlakbij mijn ouderlijk huis, zodat ik een oogje in het zeil kon houden.

Pas toen mijn moeder plotseling overleed aan een hartstilstand vertrok Tim naar een begeleid wonen-project. Daar is hij veel gelukkiger en had hij veel eerder heen gemoeten, maar mijn moeder wilde zo nodig zo lang mogelijk voor hem zorgen.

Pas heel laat heb ik een eigen leven kunnen opbouwen. Voor het eerst sinds Tim in mijn leven kwam, ben ik weer gelukkig. Ik heb een lieve vriend en ben nu net zwanger. Maar ik wil sowieso een NIPT laten doen, dat bloedonderzoek is mogelijk vanaf week 11. Want één ding weet ik zeker: als er bij ons kindje ook maar een kleine kans op het syndroom van Down is, laat ik de zwangerschap afbreken."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook eens iets - anoniem - opbiechten?

Dan kan dat hier...