Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm Mobile GmbH
Opgebiecht

'Ik lieg over
mijn operaties'

I

In deze rubriek kunt u anoniem een geheim delen. Deze week een vrouw die opbiecht dat zij liegt over haar plastische chirurgie.

"Een aantal jaren geleden raakte ik ernstig verbrand door een kart-ongeluk: ik moest een huidtransplantatie ondergaan op mijn been. Ik begon een proces tegen de kartbaan en won. Hierdoor kreeg ik een enorm geldbedrag. Die grote som met geld klinkt leuk, maar wanneer ik in de spiegel keek, voelde ik mij verminkt en onaantrekkelijk. 

Borstvergroting 

Om mezelf weer ‘mooi’ te voelen, besloot ik een borstvergroting te nemen. Hiervan heb ik lang moeten herstellen, ik mocht na de ­operatie niet eens mijn eigen baby optillen! Ik loog tegen iedereen over de operatie. Zogenaamd was ik een tijdje ziek.

Ik was bang dat ik in een hokje geplaatst zou worden, het hokje van een simpele vrouw voor wie alleen het uiterlijk belangrijk is. Wanneer je eenmaal de stap hebt gezet om iets aan jezelf te veranderen, wordt het steeds makkelijker om nog een keer iets aan jezelf te laten doen. 

Maagverkleining

Op een bepaald moment besloot ik dat ik een maag­verkleining wilde. Na mijn zwangerschap en vele emotionele eetbuien, was ik alsmaar dikker en dikker geworden. Verschillende diëten probeerde ik uit: koolhydraatarm eten, Weight Watchers, een vetarm dieet, het puntensysteem… Niet één dieet hielp écht. Door mijn overgewicht voelde ik me steeds ellendiger.

Ik ging zoeken naar alternatieve oplossingen en kwam na veel moeite en stress uit bij een maagverkleining. Het was een ingrijpende operatie en ik was ook bang, want er was een kans dat ik het niet zou overleven. Bij mij verliep de operatie goed, maar daarna begon pas de echte strijd tegen de kilo’s, want ik moest veel gezonder gaan eten én leven. 

Zestig kilo

Door niet meer te snoepen en op te ­letten met wat ik in mijn mond stopte, viel ik zestig kilo af. Een geweldig resultaat! Niet alleen ik zag het enorme verschil, ook de mensen om mij heen viel het grote gewichtsverlies op…  Elke dag werd ik aangesproken op straat door ­mensen die mij het hemd van het lijf vroegen. ‘Wauw, wat zie jij er goed uit. Hoe heb je dit bereikt? Een maagbandje soms?’

In het dorp waar ik woon, weet iedereen álles van elkaar, maar ik vind dit soort vragen enorm brutaal. Alsof hen dat ook maar íets aangaat… Elke keer als mensen ernaar vroegen, loog ik dat ik het op eigen kracht had gedaan. Ook mijn kinderen instrueerde ik de waarheid te verdraaien, want ook aan hen werden vragen gesteld

Leugens

Het nadeel van dat liegen is wel: er is geen weg meer terug. Ik moet het nu volhouden. Ik kan dus ook nooit met iemand praten over mijn ervaringen met een maagverkleining en moet soms mijn tong afbijten als ik iemand er iets ongenuanceerds over hoor zeggen.

Bijvoorbeeld dat het maar makkelijk is om je maag te laten ­verkleinen. Dat het geen kunst is om zo van je ­overgewicht af te komen. Want dat is echt onzin; je kunt in het begin bijna niets meer eten en het blijft hoe dan ook een strijd. Maar goed, ik heb voor deze weg gekozen en spijt van al mijn leugens heb ik niet: ik zou het zo weer doen.”

Jij op VROUW

Wil jij ook iets opbiechten?

Stuur ons dan een berichtje...