Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Sabine Joosten
Opgebiecht

Bloopers in tijden van Sinterklaas...
Ik bleek opeens allergisch voor jute

Redactie VROUW

M

Menig ouder heeft er soms moeite mee om de magie rondom Sinterklaas in stand te houden. Er gaat dus nogal eens wat mis rondom 5 december... Van dronken goedheiligmannen tot pijnlijke ontmaskeringen.

'Gelukkig hadden we het bonnetje nog'

Isabel (40): "Wij vieren Sinterklaas altijd samen met opa en oma en broers en zussen. Iedereen koopt iets en van tevoren wordt heel goed doorgesproken wie wat aanschaft. Een echte Sinterklaas maakt natuurlijk niet de fout dat er gedubbeld wordt in de zak. Maar blijkbaar verliep de communicatie in de drukte niet helemaal perfect.

Mijn dochter (6) opende een pakje en reageerde dolenthousiast op het topmodellenkleurboek dat ze kreeg. 'Deze wilde ik!' riep ze. Kind blij, ik blij. Enkele minuten later opende ze het volgende pakje. 'Hé, ik krijg hetzelfde boek, mama!' De kamer viel stil en de ogen van alle neefjes en nichtjes waren gericht op het dubbeldrama.

De hamvraag was natuurlijk: 'Hoe kan dit nou?' Mijn moeder en ik keken elkaar verstoord aan. We hadden allebei hetzelfde gekocht. In de paniek stak mijn moeder haar hand uit naar het boek. 'Geef maar, ik heb de bon wel. Ruilen we het gewoon.' Ik ontplofte zowat.

Gelukkig wist mijn man de zaak te redden. 'Sinterklaas geeft oma’s altijd een stapeltje bonnen. Want wat als er iets kapot gaat? Dan moet je er toch ook mee terug kunnen?' Mijn dochter accepteerde het gelukkig, maar wat een ongemakkelijke situatie was dat!"

'Daar liep mijn moeder met een wasmand vol cadeaus'

Ingeborg (36): "Ik weet het nog als de dag van gisteren. Het was pakjesavond en mijn moeder verzon een smoes om ons uit de woonkamer te krijgen. Ik was een beetje klierig, maar vond het een nogal heftige reactie om mij naar mijn kamer te sturen. Toen ik mokkend uit het raam tuurde, zag ik ineens mijn moeder in het donker lopen met een wasmand vol cadeautjes.

Ze zette de mand voor de deur en belde aan. Vervolgens hoorde ik haar roepen. 'Ingeborg, ik denk dat de Sint langs is geweest!’' Ik was met stomheid geslagen. 'Nee hoor, dat was jij', riep ik droog terug. Het betekende op mijn 6e het einde van het geloof in Sint."

'Sint begon te praten en ik herkende die stem meteen'

Fleur (38): "Mijn moeder heeft het verhaal al talloze keren verteld, maar ik blijf het mooi vinden. Mijn vader speelde Sinterklaas op zijn werk. Ik was pas 2 en mijn moeder nam mij naar het feest. Alles ging goed, totdat Sinterklaas begon te praten. 'PAPA!' riep ik door de hele zaal.

En ik bleef het maar roepen... Gelukkig was het zo druk dat het geen kind opviel, maar het jaar daarop bedankte mijn vader toch maar vriendelijk voor de eer om nog een keer Sinterklaas te spelen."

'Mijn man moest me afvoeren'

Afke (59): "Mijn 'drama' speelde zich jaren geleden af. Ik zou Zwarte Piet spelen en was best een beetje nerveus. Om de zenuwen wat weg te nemen, dronk ik twee drankjes. Ik raakte verhit door de alcohol, maar zat al vol in de schmink waardoor de hitte mijn hoofd niet kon verlaten. Mijn poriën zaten potdicht. Daarbij had ik nog amper wat gegeten. De borrels hakten er zo in dat mijn man me heeft afgevoerd. Ik ben zo mijn bed ingerold."

'Ze vond Sinterklaascadeautjes, midden in de zomer'

Annemiek (40): "Ik ben er blijkbaar niet zo goed in, in het verstoppen van de Sintcadeaus. Afgelopen zomer kwam ik thuis uit mijn werk, toen onze dochter Felicia (4) mij dolenthousiast begroette: 'Mama, mama, we hebben Sinterklaascadeautjes gevonden in de schuur!' Oeps... Ik had het jaar ervoor zoveel cadeaus gekocht, dat ik deze achter de hand had gehouden.

Maar niet zo handig verstopt dus. En dat was al de tweede keer dat ik de mist in ging. Vlak voor pakjesavond trof ze rollen Sinterklaaspakpapier aan. Ja, leg dan maar eens uit waarom de Sint dat in onze gangkast bewaart! Ik heb maar gezegd dat vergeetachtige opa-Piet niet zo goed heeft opgelet."

'Ineens had ik een jute-allergie'

Linda (34): "Ik bleek van het ene op het andere jaar zwaar allergisch te zijn voor jute. Zat ik daar, flink ziek te zijn tussen de zakken vol cadeaus. Het jaar daarna zijn we overgegaan
op 'de plastic zak van Sinterklaas'."

'Sinterklaas was dronken'

Helen (39): "Sinterklaas zou op de voetbalvereniging van ons zoontje komen. Hartstikke leuk natuurlijk. We waren er op tijd, de kinderen waren onwijs opgewonden. Maar het duurde en het duurde maar. Een vreselijk slechte clown probeerde met een té stomme show de kinderen te vermaken, maar die kwamen maar voor één iemand... de Sint!

Na ruim een uur maakte hij dan eindelijk zijn opwachting. Bij binnenkomst klapte de mijter van zijn hoofd door de lage deurpost en om mij heen zag ik de ene na de andere ouder van schrik de handen voor de mond slaan. Toen hij dichterbij kwam en op zijn 'troon' ging zitten, zag ik pas hoe ontzettend slecht hij was aangekleed. En zijn baard zat ook nog scheef; niets klopte aan deze man.

En toen begon hij te praten. Deze man had een blaastest absoluut niet doorstaan. Ik was bang dat de kinderen hun geloof ter plekke zouden verliezen. Maar toen we een paar uur later boodschappen deden en in het winkelcentrum een prachtige Sinterklaas tegenkwamen, trok mijn zoon zijn conclusie. 'Mam, die bij voetbal net was nep. Dit is de echte!'"

'Hij sloeg dwars door het raam heen'

Pauline (41): "Mijn zoon Brian (19) hielp vorig jaar voor de allereerste keer mee met het voor de deur zetten van de pakjes voor Sinterklaasavond. Hij nam het alleen iets te fanatiek op. In de eer om op de deur te bonzen, sloeg hij dwars door het raam heen. En uiteraard zul je net zien dat precies op dat moment zijn broertje Kay (7) klaar stond om open te doen...

Het ging er vrij chaotisch aan toe; we moesten Brians wonden verzorgen en eerst het glas opruimen, voordat we de pakjes konden uitpakken. Wonder boven wonder is Kay door de gebeurtenis niet van zijn geloof gevallen."

'Mijn moeder wilde alleen maar een stukje dichterbij staan'

Karen (32): "Mijn zusje en ik stonden bij de sluis te wachten op de Sint die door de brug zou binnenvaren; we waren 5 en 2 jaar. Mijn moeder wilde wat dichterbij gaan staan, maar stapte daarbij in het luchtledige. Ze kwam heel ongelukkig op de rand van de sluis terecht.

En mijn zusje bungelde onder haar! Mijn vader heeft mijn moeder en zusje samen met een vriend in één zwaai op de kant getrokken, maar voor mijn moeder was het feest voorbij. Ze was misselijk van de pijn en heeft nog dagen last gehad."

'De catalogus voor brandweermateriaal werd 'het grote boek van de Sint'

Marga (38): "Ik organiseer al jaren voor mijn werk het Sinterklaasfeest. Een grote happening voor de kinderen en kleinkinderen van zo’n 1200 medewerkers van onze gemeente. We vieren het altijd in de brandweerkazerne; een mooie en vooral grote locatie.

Op de ochtend van het feest konden we Het Grote Boek van Sinterklaas nergens vinden. Het was een prachtig boek met een stoffen voorkant en een geel kruis, maar weg dus! De Sint kon moeilijk met wat losse A4’tjes op schoot gaan zitten.

Naarstig ging ik op zoek naar een alternatief. Het enige wat enigszins bruikbaar was qua formaat, was een bestelcatalogus voor brandweermaterieel. Het was geen hardcover, maar het moest maar. Snel printte ik een groot rood vlak uit en plakte er een geel kruis op. Het was geen gezicht.

Ik vergeet nooit meer de blik van de Sint toen hij 'zijn' boek met een plechtig gebaar van De Hoofdpiet overhandigd kreeg. Alle kleintjes waren zo onder de indruk, dat het boek gelukkig niet opviel.

Ik heb wel regelmatig moeten lachen toen ik de Sint zag bladeren en de brandweerwagens en ander brandweerbenodigdheden zo duidelijk voorbij kwamen. Afgezien van wat vraagtekens in de ogen van de ouders, kwamen we er goed mee weg. Uiteraard vonden we het officiële boek vlak na het Dag Sinterklaasje..."

'Piet heeft dezelfde huidziekte als Michael Jackson'

Femke (42): "In mijn studententijd verhuurde ik mezelf als Zwarte Piet. Ik dacht dat ik kinderen ging bezoeken, maar toen ik in een oude schuur aankwam, bleek dat we als Piet chocola moesten verkopen langs de deuren. De pakken die we aankregen, waren oud en de schmink deugde niet, dus halverwege de dag vroegen kinderen: 'Piet, hoe kan het dat je witte vlekken hebt?' Toen heb ik maar verteld dat ik dezelfde huidziekte had als Michael Jackson. Ze geloofden het, maar dit studentenbijbaantje heb ik daarna direct opgezegd."

Jij op VROUW.nl

Heb jij een hilarisch Sinterklaasverhaal?

Vertel het hier!