Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm Mobile GmbH
Opgebiecht

'Zelfs met kant-en-klare boxen
kan ik niet uit de voeten'

I

In deze rubriek kunt u anoniem uw geheim delen. Deze week biecht een lezeres op dat ze heeft gelogen over haar culinaire kwaliteiten om een baan te krijgen

Als kind interesseerde koken me al weinig tot niks. Zodra mijn moeder vroeg of ik wilde helpen met slagroom kloppen, ging ik snel met mijn vriendinnetjes buiten spelen. Ik had niks met koken en koken had niks met mij. Beter gezegd, ik had niks met eten en nog steeds niet. 

Niet genieten

Ik eet puur en alleen omdat mijn lichaam voedsel nodig heeft om te overleven. Dit klinkt heel ongezellig, maar ik kan gewoon niet zo van eten genieten zoals anderen dat kunnen. Ik heb het altijd heel apart gevonden dat mensen lyrisch kunnen worden van alleen al het lezen van een menukaart of kookboek. 

Mijn man is helaas vaak weg voor zijn werk, maar als hij op tijd thuis is, kookt hij voor mij en onze twee kinderen. Voor hem is het een soort van ontspanning en hij weet dat het mij altijd veel meer moeite kost. Hij klaagt gelukkig nooit over mijn kookkunsten, maar hij legt de culinaire lat dan ook niet zo hoog.

Mislukkeling

Met de kinderen is het een ander verhaal. Zij beginnen steeds meer tegen te sputteren als ik pogingen doe om iets eetbaars op tafel te zetten. Het lijkt wel of ze zich, hoe ouder ze worden, steeds bewuster worden van mijn kookgestuntel.

Laatst zei mijn jongste: ‘Alle moeders moeten voor het kerstdiner op school iets maken, maar dat gaat jou vast niet lukken, hè mam?’ Op dat moment voelde ik me echt zo’n mislukkeling. Ik zou willen dat ze trots op me konden zijn. Maar ik ben gewoon geen keukenprinses en dat zal ik wel nooit worden ook. 

Black-out

Zelfs met van die kant-en-klare boxen, waar alle ingrediënten in zitten en uitgebreide instructies, kan ik niet uit de voeten. Ik weet niet wat het is, maar als ik zo’n recept lees, krijg ik gewoon een soort black-out. Net als wat sommige kinderen bij een wiskundetoets hebben. Ik laat zelfs eieren en pannenkoeken aanbakken.

Ik zou natuurlijk een cursus kunnen gaan doen, maar mijn vrije tijd is schaars en dan wil ik iets leuks doen en niet iets waar ik zelf ongelukkig van word. Gelukkig kun je tegenwoordig op legio andere manieren aan eten komen of voor je laten koken.

Thuisbezorgd

Ik ben vaste klant van thuisbezorgd.nl en elke pizzeria en frietboer in de stad kent mijn naam. En ik zorg dat er altijd genoeg fruit en snoeptomaatjes en -worteltjes en zo in huis zijn, zodat iedereen genoeg vitamines binnenkrijgt. Dus mijn gezin komt echt niets tekort.

Mijn directe omgeving weet inmiddels dat ze op culinair gebied niets van me hoeven te verwachten. En met kerst gaan we gewoon gezellig gourmetten. Dan kan iedereen z’n eigen pannetje op de plaat zetten en er zelf wat van bakken. 

Cateringbedrijf

Maar nu heb ik dus sinds kort een nieuwe baan, nota bene op de administratie van een cateringbedrijf. Ik wilde de baan zo graag, dat ik heb gelogen over mijn affiniteit met koken en met eten, want dat was wel een voorwaarde om aangenomen te worden, zelfs voor een administratieve kracht.

Dat is nu eenmaal de bedrijfsfilosofie die tot in alle geledingen wordt doorgevoerd. En met kerst is het daar blijkbaar de gewoonte dat het hele personeel iets lekkers maakt voor het kerstbuffet. Dus nu verwachten ze van mij dat ik ook een of ander culinair hoogstandje meeneem.

Help!

Ik heb hier al de hele week slapeloze nachten van. Het liefst zou ik met iets kant-en-klaars aankomen, maar dan gaan ze me vast en zeker vragen hoe ik het heb gemaakt en dan val ik natuurlijk gigantisch door de mand. Misschien kan ik beter doen alsof ik ziek ben...

Help, hoe red ik me hieruit?” 

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook - anoniem - iets opbiechten?

Stuur ons een berichtje!