Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: EyeEm Mobile GmbH
Opgebiecht

‘Ik eet stiekem
alles wat ik in huis heb’

I

In deze rubriek kun je anoniem jouw geheim delen. Deze week een vrouw die worstelt met haar eetstoornis. 

 

“Al van kleins af aan ben ik continu in strijd met mijn gewicht. Het begon in groep 3: de schooldokter kwam langs en ik werd op het matje geroepen

Toen was ik al een fors en groot kind. Eenmaal op de weegschaal, kwam het hoge woord eruit: ‘Je hebt overgewicht.’ Het maakte mij niks uit, ik was een jong meisje van 6 en nooit bezig met hoe zwaar ik was. Wel hield ik erg van snoepen. Toen mijn moeder lucht kreeg van de diagnose ‘overgewicht’ van de schooldokter, werd al het snoep en de frisdrank uit huis verbannen. 

Kindervet 

Het wierp zijn vruchten af: mijn kindervet verdween. Eind goed al goed, zou je denken. Helaas was dat niet waar. Na mijn groeispurt was ik heel lang én dun. Ik ging toen weer flink eten en ook lekker snoepen. Dat kon omdat ik in de groei was. Maar toen ik uitgegroeid was en zoveel bleef snoepen, vlogen de kilo’s er weer aan. Ik werd dikker en dikker en vond dat heel erg. Toch lukte het me niet om de zoetigheid te laten staan.

Opmerkingen 

Wanneer ik ergens op visite was en iets lekkers pakte, kreeg ik opmerkingen naar mijn hoofd als: ‘Zou je dat nou wel nemen? Je kunt het beter laten liggen...’ Dit vond ik zó beschamend. Vond iedereen me dan zo vreselijk dik? En waarom bemoeiden mensen zich met wat ik at? Misschien was het uit bezorgdheid, maar ik ben er heel recalcitrant van geworden. Mag ik alsjeblieft zelf bepalen wat ik in mijn mond stop?

Vreetbui 

Resultaat is dat, als ik alleen ben, mezelf volprop met eten. Want als ik stiekem eet, is er niemand die er iets van zegt. Taartjes, zakken chips, chocolade repen, noem het maar op: ik blijf dooreten, ook al zit ik allang vol. Daarna ben ik misselijk en voel ik me een walgelijk persoon die geen controle over zichzelf heeft. Omdat ik bang ben om nog dikker te worden, gooi ik na zo’n stiekeme vreetbui alles er weer uit. Ik schaam me hier heel erg voor; niemand mag het weten.

Troostvoedsel 

Ik eet uit emotie, dus als ik me rot voel of een zware dag heb gehad, pak ik iets lekkers. Dat heb ik dan wel ‘verdiend’. En dit gebeurt dus veel te vaak. Het troostvoedsel helpt mij op dat moment: even hersenloos alles eten wat er maar in huis is. Maar elke keer voel ik mij daarna weer vreselijk. Het is een vicieuze cirkel: overmatig eten en vervolgens alles uitspugen. Ik weet dat het zo niet langer kan en dat ik een probleem heb. Maar ik durf het aan niemand te vertellen. 

Slecht gebit  

Door mijn ongewone eetgedrag help ik mijn gebit ook naar de vernieling. Ik was al een een tijdje niet meer bij de tandarts geweest. Maar toen hij een foto maakte, schrok hij zich kapot. Mijn tandglazuur was voor de helft afgenomen.

Geschokt vroeg de tandarts hoe dit zo was gekomen. ‘Uh… geen idee,’ stamelde ik. Maar ik weet dondersgoed dat het overgeven de oorzaak is. Het maagzuur laat het tandglazuur als het ware eroderen als sneeuw voor de zon. En als dit laagje helemaal weg is, moet ik kronen laten zetten.

Wake-up Call 

Ik heb dus een eetprobleem en nu zit ik ook nog met een ziek gebit. Dit kan zo niet langer. Misschien is dit de wake-up call die ik nodig heb om écht te stoppen met deze ongezonde levensstijl...”

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook (anoniem) iets op te biechten?

Dan kan dat hier...

Gerelateerde onderwerpen