Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Obesitas
Foto: Hollandse Hoogte
Opgebiecht

'Mijn te dikke man
geeft zijn medicijnen de schuld'

I

In deze rubriek kun je anoniem jouw geheim delen. Deze keer biecht een lezeres op dat ze zich zorgen maakt over het overgewicht van haar man.

"Mijn man (52) is obese. Hij wordt kwaad als ik dat zeg, maar het is gewoon zo: hij is 1.80 meter en weegt 120 kilo. Dat is minstens 40 kilo te veel. Twee jaar geleden heeft de huisarts letterlijk gezegd dat hij moest afvallen, omdat hij anders het risico loopt om vroegtijdig te overlijden. 

Oude patroon

Hij heeft al een hoge bloeddruk en verschillende familieleden kampen met hart- en vaatziekten, dus hij moest er echt iets aan doen. Daar schrok hij van. Hij kocht hardloopschoenen, een trainingspak, een horloge met hartslagmeter en zo’n riem met van die flesjes eraan.

Heel professioneel ­allemaal, maar als hij zes keer een rondje in de ­duinen heeft gelopen, is het veel. Hij zat al snel weer in zijn oude patroon van te weinig bewegen en te veel eten en drinken. 

Medicijnen

Als ik iets zeg over zijn overgewicht, geeft hij zijn medicijnen de schuld. Hij gebruikt een middel waar je inderdaad dikker van kan worden, maar het is vooral een excuus. Ik weet van andere mensen die hetzelfde medicijn gebruiken, dat je het onder controle kunt houden als je meer gaat sporten en beter op je eten let.

En daar zit het ’m in: het is echt niet zo dat hij zijn voedingspatroon heeft ­aangepast. Hij schept altijd twee keer op en ik hoorde van een collega van hem, dat hij tijdens de lunch vaak voor een broodje bal of een andere vette hap gaat. Tegen mij zegt hij dat hij regelmatig salades eet, maar eerlijk gezegd geloof ik dat niet. Volgens mij probeert hij het niet eens!

Vrijen

Dan houdt hij ook nog van z’n biertje. Toch altijd wel twee flesjes na het werk. Soms drie. En ik vrees het ergste wat hij achteroverslaat als hij met vrienden op stap gaat. Kijk, als hij verder zo gezond was als een vis, zou ik het niet eens zo erg vinden.

Nee, laat ik eerlijk zijn: ik vond hem vroeger echt aantrekkelijker toen hij nog een gezond gewicht had. We vrijen ook minder en het is niet zo intens meer, omdat hij weinig conditie heeft. Maar daar kan ik allemaal nog wel mee leven.

Waagschaal

Het belangrijkste vind ik dat hij zijn leven in de waagschaal legt. We hebben drie jonge kinderen. Ik wil dat hij met ze kan spelen zonder buiten adem te raken. Dat ze nog tientallen jaren van hem kunnen genieten. Dat hij het nog mag meemaken dat hij opa wordt.

Maar als hij zo doorgaat, dan weet ik het zo net nog niet. Ik snap niet dat hij dat niet beseft. Nota bene zijn eigen vader is op jonge leeftijd overleden aan overgewicht en een slechte leefstijl. Hij stierf toen hij nog maar 56 was. Dat is mijn man over vier jaar! 

Een zeur

Ik probeer er met hem over te praten, dat ik me echt zorgen maak. Maar het lijkt wel alsof ik tegen een muur loop. Hij wil het niet horen. Hij vindt me een zeur en zegt dat er duizenden mannen zoals hij rondlopen.

Ja, dat kan wel zo zijn, maar hij is die ene man die ik niet kwijt wil! Ik weet me geen raad. Ik heb al aan al mijn vriendinnen gevraagd wat zij zouden doen of zeggen, maar we komen er niet uit.

Scheiding

Laatst dacht ik: misschien moet ik zeggen dat ik bij hem wegga als hij niet verandert! Niet dat ik dat echt zou doen, want daarvoor houd ik te veel van hem. Maar wat kan ik anders nog dan met een scheiding dreigen?"

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook iets opbiechten?

Dan kan dat hier!