Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Richard Brocken
Opgebiecht

'Op de dag dat zijn dochter het huis uitging,
ging bij mij de vlag uit!'

I

In de rubriek Opgebiecht kun je anoniem je geheim delen. Deze keer biecht een lezeres op dat ze blij is dat haar stiefdochter het huis uit is.

"Ik heb gejuicht. In stilte dan, want ik denk niet dat het op prijs zou worden gesteld door mijn tweede man. Maar de dag dat zijn dochter het huis uitging, ging bij mij in gedachten de vlag uit.

De boevrouw

Toen mijn man vier jaar geleden bij mij introk, woonde zijn toen 15-jarige dochter bij haar moeder. Ik had een moeizame relatie met haar, vond haar verwend en slechtgehumeurd. Ze gaf mij er natuurlijk de schuld van dat het huwelijk van haar ouders was stukgelopen.

Terwijl het al jaren slecht liep en ze al gescheiden sliepen toen ik nog niet eens in beeld was. Ik heb geprobeerd met haar te praten, haar ruimte te geven, haar te paaien, haar met rust te laten. Maar wat ik ook deed, ik was de boevrouw. 

Zes jaar

Dus toen haar moeder een nieuwe liefde kreeg en verhuisde naar een andere provincie, was er een probleem. Want dochterlief wilde niet weg. Snapte ik ook wel, want hier had ze haar school en vrienden. Haar moeder zag het probleem niet; ze kon toch gewoon bij haar vader wonen? Ik zag dat totaal niet zitten, maar ja, toen had papa al ‘ja’ gezegd. 

Ik kon voor mijn gevoel niet meer ‘nee’ zeggen en gaf haar de zolder. Ondertussen hoopte ik dat haar moeder alsnog tot inkeer zou komen; ze zou haar kind natuurlijk als een gek missen. Maar nee hoor, ze vond het een prima regeling. Dochterlief was inmiddels 16 en zou over twee jaar toch op kamers gaan wonen.

Maar je voelt ’m al, na zes jaar zat ze er nog. En ze leek helemaal niet van plan om op zichzelf te gaan wonen, ze vond het wel lekker makkelijk en goedkoop.

Hotelgast

Ondertussen gedroeg ze zich als een hotelgast. Ze kwam en ging zoals het haar uitkwam en hield verder met niemand rekening. Dan had ik gekookt en kwam ze niet opdagen, zonder iets te laten weten. Of ze bleef zomaar een nacht weg. En ik mocht me er niet mee bemoeien, want ik was haar moeder niet. En haar vader... die liet het maar zo. Hij is nooit sterk geweest in confrontaties aangaan. 

Gesmeekt

Op een gegeven moment heb ik een vriendin gesmeekt om iets voor me te regelen. Zij verhuurt huizen, dus had zij niet iets voor mijn stiefdochter? Ze wist hoe zwaar het ‘samenwonen’ me viel, dus ze wilde me graag helpen.

Ze kwam bij ons eten en liet heel terloops vallen dat er net een mooie etage was vrijgekomen. Was dat niks voor haar? Het was tenslotte midden in het centrum. En ja, wie wilde er op haar 22e nou nog bij ‘papa’ wonen... 

Hartverzakking

De volgende dag hoorde ik hoe m’n stiefdochter vroeg of hij haar niet financieel kon steunen als ze op zichzelf ging wonen. Ik kreeg bijna een hartverzakking toen hij antwoordde dat het zonde van het geld was. Ze had het toch goed bij ons?

Tot mijn stomme verbazing wilde ze het daarna alleen maar meer. En helemaal toen ik riep dat ik het maar saai zou vinden zonder haar. En zou ze dan niet alleen maar leven op fast food? Dat deed het ’m. Want waar bemoeide ik me mee, ik was haar moeder niet en ze was volwassen, dus het werd hoog tijd dat ze vertrok!

Judas

Ik voelde me wel een beetje een Judas, maar goed. Het was geregeld: ze wilde per se op zichzelf wonen. Sinds een week of twee hebben we het rijk alleen en ik voel me echt bevrijd. Eindelijk! En mijn vriendin, die ben ik eeuwig dankbaar!”

Jij op vrouw.nl

Deze ‛Opgebiecht’ komt uit VROUW magazine.

Heb jij ook iets op te biechten? Stuur je verhaal naar de redactie.

Jij op vrouw