Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

‘Jij doet het toch met de coach?’
Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm GmbH
Opgebiecht

‘Jij doet het toch
met de coach?’

I

In deze rubriek kun je anoniem jouw geheim delen. Deze keer een lezeres over een roddel met vergaande consequenties.

“Er wordt de laatste tijd veel geschreven over seksueel grensoverschrijdend gedrag en dat is alleen maar goed. Jongens en meiden zijn in de puberteit zo kwetsbaar en helaas wordt daar vaker misbruik van gemaakt dan gedacht.

Sportcoaches moeten kinderen plezier op het veld geven, en verder met hun tengels van hen afblijven. Dus dat er op deze volwassen mannen – en vast ook vrouwen – wordt gelet, is niet meer dan terecht. 

Schandaal

Maar soms worden er ook dingen gezien die er niet zijn en is een schandaal zo geboren. Ik weet er alles van, het overkwam mijzelf. Ik was een meisje van vijftien jaar dat heel graag wilde voetballen en er alles voor over had om het ver te schoppen.

Daarom regelde ik veel voor het team, deed ik er dingen naast en was ik degene die spelers uit een dip praatte en motiveerde. Eigenlijk was ik een coach in de dop.

Voorbeeld

De trainer – toen drieëntwintig – was blij met mijn inzet en betrok me vaak bij de trainingen. Af en toe zag ik een jaloerse blik, of ergernis als hij mij als voorbeeld stelde: ‘Kijk nou naar haar, zó wil ik het hebben.’ Maar ik deed dat niet omdat ik in een goed blaadje bij hem wilde komen, ik hield gewoon van voetbal.

Toen we nog wat dronken in de kantine, hoorde ik dat zijn relatie was verbroken. Ik zei iets van ‘kop op’ en gaf hem een knuffel. Hij gaf me vervolgens een lift naar huis, we zeiden ‘tot zaterdag’ en dat was dat.

Rare sfeer

Die zaterdag hadden we een wedstrijd en ik voelde meteen al een rare sfeer toen ik de kleedkamer binnenliep. Ik kreeg rare blikken of werd door anderen juist genegeerd. Eén meisje zei uiteindelijk: ‘Doe je het met de trainer?’ Ik zei natuurlijk nee. Vond het zo’n belachelijke gedachte.

Maar ondanks dat ik het ontkende, dacht een aantal ploeggenoten: waar rook is, is vuur. Kennelijk was het ook onder de ouders al snel het gesprek van de dag. Een moeder trok me in de rust zelfs aan m’n elleboog en siste: ‘Weet je wel dat hij strafbaar is? Je bent minderjarig!’

Schandaal

Ongelooflijk maar waar: het werd een schandaal in het dorp. Zelfs mijn ouders kwamen verhaal halen bij mij en bij hem. Ik schaamde me rot. Terwijl we ons allebei van geen kwaad bewust waren en er helemaal níets was gebeurd.

De sfeer in het team was voorgoed verpest. Ik was zo teleurgesteld in iedereen, dat ik met voetbal ben gestopt. De trainer vertrok, zogenaamd omdat hij ‘toe was aan een nieuwe uitdaging’. Het toeval wilde dat we elkaar vijf jaar later tegen het lijf liepen in een café.

Vonk

Ik was inmiddels op kamers in de stad gaan wonen. Het klikte meteen weer tussen ons en dit keer sprong er écht een vonk over. Toen we die avond zoenden, voelden we ons allebei heel raar. Alsof we alsnog schuld bekenden. Maar de aantrekkingskracht was zo sterk dat we eraan toegaven.

Overdrijven

Intussen zijn we vijf jaar samen. Mijn ouders vonden het maar niks toen ik het vertelde en ik zag ze denken: ‘Dus toch...’ Dat deed pijn. Mijn vrienden van vroeger uit het dorp zie ik niet meer, ik heb nu een totaal nieuwe vriendenkring. En toch vertel ik niemand hoe mijn vriend en ik elkaar hebben leren kennen.

Ik zeg altijd dat we elkaar in die kroeg zagen en op slag verliefd werden. Dat hij mijn coach was en beschuldigd werd van seksueel misbruik, daar wil ik echt niet meer aan denken. Dus ja, oplettendheid is goed, maar overdrijf het niet. Een leven is zo verpest.”

Jij op Vrouw

Wil jij ook iets opbiechten?

Dan kan dat hier!