Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Richard Brocken
Opgebiecht

‘Ik koop kleding, draag het
en ruil het dan gewoon weer!’

I

In deze rubriek kunnen lezeressen anoniem hun geheimen delen. Deze lezeres biecht op dat ze haar gedragen kleding weleens heeft geretourneerd om geld te besparen …

“Ik houd van shoppen, het is een soort therapie voor me. Blij, boos, verdrietig .. shoppen is het medicijn voor al mijn emotionele buien! Maar het is wel een dure hobby, vooral omdat ik het zo graag doe. Vroeger was het zelfs zo erg dat ik maar bleef uitgeven, terwijl ik het me soms helemaal niet kon veroorloven. Dus moest ik een andere manier moeten vinden om mijn koopdrang te bekostigen. 

Het plan

Die ideale oplossing vond ik een aantal jaar geleden. Wat nou als ik mijn nieuwe kleding een aantal keer draag en dan gewoon weer retourneer, dacht ik. Ik was toch altijd snel uitgekeken op mijn kleding. Dat ik hier niet eerder op gekomen was! Maar hoe ging ik dit nou eigenlijk voor elkaar krijgen? Ik moest rekening houden met een aantal zaken: het prijskaartje, de bon, vlekken en geurtjes. Alles moest natuurlijk kloppen … anders viel ik straks nog door de mand! 

Mijn eerste poging verliep nog niet echt vlekkeloos. Er zat gelijk een vlek in het nieuwe bloesje dat ik eigenlijk weer terug zou brengen naar de winkel en hij stonk ook nog eens naar zweet. Volgende keer beter dan maar, ik zou toch wel weer gaan shoppen. 

Kort daarop heb ik een nieuw jurkje zo’n drie keer gedragen. Het kaartje en de bon heb ik uiteraard ook goed bewaard. Het jurkje zag er ongedragen uit en stonk niet. De bon was niet gekreukeld en het prijskaartje kon ik zo weer aan het etiket vastknopen. Alles verliep tot nu toe volgens plan. 

Nerveus 

Eenmaal aangekomen in de winkel, sloegen de zenuwen toch wel toe. Het was best spannend, want het zou zomaar mis kunnen gaan. Op de vraag waarom ik het artikel wilde retourneren, zei ik mijn standaard-smoes: het jurkje was veel te groot. De caissière geloofde dit en nam het jurkje terug. Ik hoefde alleen een bon van mijn handtekening te voorzien en liep zo met € 49.95 naar buiten. Dat had ik toch maar mooi geflikt. 

Nooit meer 

Ik heb dit nog een paar keer gedaan, maar het begon toch aan me te knagen. Ik voelde me schuldig. Ik was niet eerlijk bezig en het viel niet goed te praten. Met mijn verslaving gaat het beter, ik probeer nu vooral te shoppen in de sale om zo geld te besparen. Maar dat trucje van een aantal jaar geleden heb ik achter me gelaten … “

JIJ OP VROUW.NL

Wil je ook (anoniem) een bijzonder verhaal vertellen? 

Vertel het dan hier ...