Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

'Natuurlijk mag een vrouw vragen
of een andere vrouw kinderen wil!'

journaliste

Hester Zitvast

K

Katja Herbers trok het slecht dat Bridget Maasland in RTL Boulevard vroeg naar haar kinderwens. Dat begrijp ik. Zoiets persoonlijks vragen in een tv-interview is niet chique - tenzij je dat van tevoren met elkaar hebt doorgenomen. Dat dit niet het geval was, bleek wel uit Katja's verbolgenheid. Maar ze draafde wel een beetje door. Zij stelt namelijk dat een vrouw dit niet aan een andere vrouw mag vragen. Hoezo niet?

Je kunt er niet altijd naar vragen. Niet aan het meisje achter de kassa tijdens het uittellen van je spaarzegels. Ondanks het feit dat je haar nou al jaren ziet. En je haar zo ontzettend aardig vindt. En dat ze je vorig jaar tien Efteling-zegels extra graf. En inschat dat ze de magische 30-grens is doorgeknald. Het kan niet, omdat de situatie zich daar niet voor leent en je haar niet goed genoeg kent.

Chit chat

Een dergelijke vraag past niet in een chit chat. Het is niet hetzelfde als informeren naar een merk lipgloss, wat mekkeren over de aanhoudende regen of het uitwisselen van een recept voor een Franse kaassoes. Het is iets heel persoonlijks, iets delicaats. En dat vraagt om een voorzichtige benadering.

Types als 'ooms & tantes' hebben negen van de tien keer die voorzichtige benadering niet in de vingers. Zoals ze je vroeger volstrekt tactloos en plein public wezen op je puppyvet of een opmerking maakten over een pukkel-die-je-zelf-ook-heus-wel-had-opgemerkt, kunnen ze als je wat ouder bent over de slagroomtaart heen vragen naar je liefdesleven en weer iets later naar je bevruchtingsgedrag. Fuck off met die lompheid! Het antwoord interesseert zulke mensen namelijk helemaal geen hol. Ze willen gewoon iets te tetteren hebben, ze zoeken naar woorden om de aandacht te krijgen.

Oprecht geïnteresseerd

Maar er zijn meer mensen dan die 'ooms & tantes' (wat overigens net zo goed vervelende buren, tactloze bazen of nieuwsgierige kapsters/schoonheidsspecialisten kunnen zijn). Er zijn ook vriendinnen. Collega's. Oprecht geïnteresseerden. En als zij er naar vragen, moet dat gewoon kunnen. Want waar gaat het heen als je anno 2017 blijkbaar op sommige terreinen niet meer oprecht geïnteresseerd mag zijn?

Enkele maanden geleden raakte ik in gesprek met een collega die ik niet zo vaak zie. Ze vertelde over haar relatie en luisterde op haar beurt naar mijn gewauwel over mijn kinderen. Ik liet haar foto's zien van mijn drietal en zij zocht direct op haar telefoon naar foto's van haar nichtjes.

De juiste woorden

Er hing iets tussen ons in, iets wat duidelijk niet besproken werd. Ik wilde het weten. Niet uit een ongeremde nieuwsgierigheid (hoewel dat met mijn beroep waarschijnlijk ongeloofwaardig klinkt) maar uit oprechte interesse.

Ik zocht naar de juiste woorden, want ik wilde geen zout in wonden strooien. Niets oprakelen dat diep verscholen lag. Ik keek haar aan en besloot de gok te wagen. 'Je hoeft niet te antwoorden hoor, ik wil je een heel persoonlijke vraag stellen. Willen jij en je partner ook kinderen?'

De pijn in haar ogen

Ze knikte enthousiast, maar ik zag ook zeker de pijn in haar ogen. Het ging niet vanzelf, vertelde ze. Ze zaten 'in de medische molen'. We spraken er best een tijd over en er kwam een collega bij, bij wie het ook niet vanzelf was gegaan.

Het was een betrokken, fijn gesprek en toen we uit elkaar gingen wierp ik haar nog even een begripvolle blik toe. Althans, dat probeerde ik. Het kan ook als een soort gezichtsspasme zijn overgekomen.

Zwanger

Er was iets veranderd tussen ons, op een goede manier. Zij had zich kwetsbaar opgesteld, ik was oprecht geïnteresseerd geweest. Zo'n combinatie kan alleen maar iets moois opleveren.

Enkele dagen geleden zag ik haar weer. Ze had iets te vertellen. Ik voelde direct tranen in mijn ogen; het zou toch niet? Ja! Ze was zwanger. We hebben staan gillen en dansen en elkaar omhelsd. Ik vond dat een dubbel tof moment.

Gedeeld geluk

Tof om de boodschap, maar ook tof om het gedeelde geluk. En dit keer betrof het toevallig geluk, maar ook verdriet kun je heel goed delen. Het brengt je dichter bij elkaar.

Al hoeft het echt niet met de eerste de beste. Ook zeker niet met je luidruchtige oom of de kijkers van RTL Boulevard. Maar met een oprecht betrokken vrouw (of man) kan dat wel. Dus ja; je mag er best naar vragen. Als je het maar op het juiste moment doet, op de juiste toon en met de juiste intentie.