Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kokosvet
Opinie

Kokosolie gun je
helemaal niemand...

journaliste

Hester Zitvast

K

Kokosolie. Tot voor kort hadden we er nog nooit van gehoord, los van het feit dat je je een kwart eeuw geleden, toen de zon nog onschuldig was, nog vrijwillig insmeerde met een olie die naar kokos rook. Die zou bewerkstelligen dat je perfect zongebruind werd. In werkelijkheid lag je gewoon nog net even wat intensiever weg te fikken langs de rand van het plaatselijke buitenbad.

Mijn eerste confrontatie met het goedje had ik tijdens een stilteweekend waar ik drie jaar geleden voor VROUW magazine aan deelnam. 48 Uur mijn mond dichthouden om dichter bij mezelf te komen...

Geen woord

Het verbaasde mij niets dat hoofdredacteur Marieke bij dit uitje aan mij had gedacht; zwijgen is niet mijn sterkste kant namelijk. Twee dagen lang was ik stil, deed ik aan yoga en verbaasde me vooral over het feit dat je dit dus vrijwillig kunt doen.

Om de tijd te doden, gaf ik de andere deelnemers namen. En beroepen. En ik had een complete karakterbeschrijving gemaakt. Puur op basis van uiterlijk dus, want we wisselden geen woord met elkaar.

De glutenvrije vrouw

Eén van de deelneemsters noemde ik 'de glutenvrije vrouw' - een term die Brigitte Kaandorp ooit lanceerde, die ik tot de dag van vandaag nog steeds dankbaar 'leen'. Want oh, mensen, wat hebben we toch een glutenvrije vrouwen in deze wereld; dat verhoudt zich niet tot de 1% die daadwerkelijk een allergie heeft.

Deze glutenvrije vrouw nam geen deel aan de gezamenlijke dis, nee zij zette haar eigen smeersels en baksels op tafel. Bij gebrek aan goed gesprek volgde ik vol belangstelling haar handelen. Ze besmeerde haar glutenvrije brood met iets wat nog het meeste leek op Prittstift. Ik vond het maar een onsmakelijk schouwspel, maar geloofde direct dat het bijdroeg aan haar slankheid.

Iets magisch

Kokosolie, las ik (in stilte) op het etiket. En zoals dat gaat met nieuwe dingen, zag ik vanaf dat moment o-ver-al kokosolie. Het was booming business en overduidelijk iets magisch; het zou je leven veranderen, zo begreep ik uit de vele verhalen die ik op internet las.

Je kon het dus niet alleen op je brood smeren, maar je kon er ook je auto mee wassen, de gootsteen mee ontstoppen, je nagelriemen mee masseren, de hond mee ontvlooien, je voetschimmel mee te lijf gaan en je kon er zelfs pijnloos je geslacht mee aanpassen. (Pin me er niet helemaal op vast, ik las het alweer drie jaar geleden…) Maar je kon er vooral mee koken.

Oogschaduw

Uiteraard haalde ik ook een pot. Dat moest van een recept (een hip recept, me dunkt!) en van mijn puberdochter, die van zo ongeveer alle vlogsters die ze volgde te horen had gekregen dat ze écht, écht, écht aan de kokosolie moest.

Ze kon er oogschaduw mee maken, ofzo. En zonder pot kokosolie geen aanzien in de brugklas. Ik kookte er welgeteld één keer in. Het was het niet voor mij. Doe mij maar een goede olijfolie of een stuk Croma, wat al lekker ruikt nog voor je het vlees erin hebt gegooid. Maar ja, in kokosolie hoor je natuurlijk ook helemaal geen biefstuk te bakken. Daar pocheer je hooguit zachtjes je meergranenquinoa in. Om vervolgens te serveren op lauwwarme zeewierschuim.

Kamervragen

Het is een hype, de zoveelste, dat wist ik natuurlijk ook al toen ik die glutenvrije vrouw er mee in de weer zag. Zij zocht haar geluk in stilteweekenden en kokosolie. Maar waarom zou je? Echt geluk haal je uit heel andere dingen!

Ik las in de afgelopen jaren regelmatig artikelen over de waarheid van het goedje en verkneukelde me over de felle gesprekken die daar online uit ontrolden. Want zoals we discussiëren over vaccineren en/of zwarte piet, worden er nog net geen kamervragen over kokosolie gesteld.

Op haar achterste benen

Oh wee de wetenschapper die snoeiharde uitspraken over de onzin ervan doet. Dan staat de complete linksdraaiende reformwereld op haar achterste benen te gillen dat het écht het allerbeste is.

VROUW bracht al eerder een artikel over de (on)zin van kokosolie en vandaag bracht de Volkskrant het 'ontluisterende' bericht dat er nog meer slechte vetten in de 'übergezonde' kokosolie zit dan in spekvet. Daar ga je dan, met je groene leefstijl.

Hartvervetting

Je stevent met je goede gedrag recht op een hartvervetting af. En dan te bedenken dat het ook nog eens wordt geteeld door miljoenen straatarme boeren die er amper een miezerige grijpstuiver voor krijgen. Nee, dat is lekker verantwoord eten!

Laat mij maar gewoon bakken in huis-tuin-en-keukenvet. Dat is verre van trendy en ik gooi er in de hippe-eetmeisjes-wereld ook heus geen hoge ogen mee. Maar ik laat me tenminste geen oor aan naaien door al die kolderieke voedselhypes. Tenzij de hype wordt dat we weer eens normaal gaan eten.