Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

'De 'jongensmoeder' legt
te vaak de schuld bij de ander'

Esther Vuijsters

H

Het onderwijs ‘verjuft’, jongetjes haken af omdat ze geen jongetje (meer) mogen zijn en de lesmethoden zijn te veel op meisjes gericht. VROUW-columniste Esther Vuijsters - moeder van twee dochters - mist in deze discussie de rol van de ouders. "En dan vooral die van de moeders. Want als er íemand is die makkelijk de schuld bij de ander legt, dan is het wel de jongensmoeder."

Ik hoor het bijna dagelijks: meisjes kunnen beter stilzitten, ze kunnen zich beter concentreren, zíj hebben het makkelijk... Ondertussen zorgen deze dametjes er (in al hun geniepigheid) voor dat jongetjes altijd te wild lijken.

Ritalin

Meisjes piepen en klagen bij de juf. En de juf, die staat natuurlijk aan hun kant. Want die vindt de jongetjes altijd te druk. "Stilzitten of Ritalin slikken is het beleid van de school", hoorde ik laatst een jongensmoeder zeggen.

De enige die het jongetje begrijpt, is de moeder. Ze waakt als een havik over haar ventje. Het jongetjesprobleem ligt namelijk aan alles en iedereen, behalve aan het jongetje. (En laat staan aan de moeder!).

Misdragen

Natuurlijk, niet alle jongetjesmoeders denken zo (ik ken ook een heleboel leuke jongens-en-moeders), maar deze vorm van 'heldenverering' vertroebelt wél regelmatig het beeld. Zo sprak ik onlangs een juf, die vertelde dat een aantal mannetjes zich tijdens een schoolkamp verschrikkelijk had misdragen.

Toen de ouders ter verantwoording werden geroepen, werd direct de verantwoordelijkheid bij school gelegd. "Heeft hij drank gebruikt? Drugs? Wat zeur je dan." Dat ze ik-weet-niet-wat naar juffen en meisjes riepen, dat hoorde er gewoon bij.

Geen excuus

Na afloop hoorde ik één van ouders zelfs mopperen: "Zo zijn jongetjes nou eenmaal." Waarna het ventje werd geknuffeld en moeder teemde 'dat het heus niet aan hem lag'.

Zo zíjn jongetjes nou eenmaal? Dat is toch geen reden om ze zich te laten misdragen? Geen excuus om alles goed te praten? Er is echt een verschil tussen 'ze in een keurslijf dwingen' en gewoon 'opvoeden'. Dat eerste verwacht niemand, dat laatste lijkt me vrij normaal.

ADHD

Trouwens, er zijn ook genoeg meisjes die niet goed kunnen stilzitten. En die 'een beetje druk' zijn. Toen mijn jongste dochter in groep 3 het advies kreeg om zich te laten testen op ADHD hebben we een training voor haar gezocht waarmee ze haar concentratie kon verbeteren. Ze is nog steeds geen Vlijtig Liesje, maar ze heeft geleerd hoe ze het beste eruit kan halen.

Jongetjes kunnen ook best begrensd worden, er zijn genoeg ouders die het wél voor elkaar krijgen. Moeders die niet steeds de verantwoordelijkheid afschuiven. En ze keer op keer weer vertellen dat het allemaal niet hun schuld is. Gedrag is voor een groot deel verantwoordelijkheid van de ouders. Van élke ouder.