Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Hand op billen
Opinie

Ik teken niet tegen ons rechtssysteem
en hashtag niet #metoo

journaliste

Hester Zitvast

W

We zitten de afgelopen week goed in 'collectieve hypes'. Nadat 'het volk' massaal de petitie van de woedende moeder tekende om ons falende rechtssysteem aan te pakken, hashtaggen wij momenteel volop #metoo over seksuele intimidaties, aanrandingen en verkrachtingen. Ik deed aan beide online uitingen niet mee. 

Niet omdat ik niet vind dat het bizar is dat Michael P. zijn slag heeft kunnen slaan en evenmin omdat er in mijn leven nooit iemand op incorrecte wijze aan mij gezeten heeft. Ik mis alleen de nuance volledig en ik vraag me af waar de woede toe leidt.

Doodstraf

Laten we beginnen met het Nederlands rechtssysteem. Dat moet op de schop, wordt gesteld. Het zou aan alle kanten falen. Ik betwijfel dat. Terwijl wij ons hier opwinden over te lage straffen, zit Clinton Young in Texas in een dodencel.

En dat terwijl inmiddels is bewezen dat hij de moorden waarvoor hij veroordeeld is, niet gepleegd kán hebben. Ondanks tal van dit soort schrijnende voorbeelden uit het verleden, heb ik de afgelopen week weer bizar veel mensen zien vragen om de doodstraf. Menen jullie dat echt?

Illusie

Dat Michael P. toe kon slaan, had niet gemogen, punt. Maar denken we echt dat alles te voorkomen is? Hoe perfect je het systeem ook maakt, waterdicht zal het nooit worden. Een 100% veilige maatschappij is een illusie. Volstrekte gekken zullen altijd een moment vinden om zich een leven toe te eigenen.

Ze zijn namelijk volstrekt gek. Manipulatief. Extreem gehaaid. In een netwerk waar zoveel mensen een taak hebben en naar alle vermogen handelen, kan het misgaan. Goddank is dat een zeldzaamheid, Nederland is een veilig land. Maar toegegeven; het zal je dochter, vriendin of zus zijn. Dan word je gek.

Aan de hoogste boom

Zoals ik nu de woede tegen ons rechtssysteem niet helemaal begrijp, moet ik ook altijd slikken als ik de volkswoede zie tegen de jeugdinstellingen, als het mis gaat. Of tegen artsen die een fout begaan. Kolere; het zal je werk zijn. Je zal dagelijks die verantwoordelijkheid moeten dragen…

Als je als bakker een keer per ongeluk een brood verbrandt, dan krijg je een vies gezicht van je klanten. Als er een verkeerde beslissing wordt genomen in de rechtbank, wil 'het volk' je aan de hoogste boom opknopen.

#metoo

En dan #metoo, de hashtag waarmee we aanrandingen, seksuele intimidatie en verkrachtingen wereldkundig maken. Ik heb er net met enkele collega's voorzichtig over gesproken. Ik wilde namelijk niemand kwetsen, maar toch aankaarten dat ik me een beetje 'raar' voelde dat ik nooit echt had geleden onder ongewenste intimiteiten.

Mijn collega's haalden opgelucht adem: eindelijk durfden zij het ook toe te geven dat ze dubbel waren over de hashtag. Natuurlijk ben ik ook wel eens op mijn kont geslagen in de kroeg. En ik ben ook wel eens gezoend terwijl ik dat niet wilde.

Een lel

Maar ervan wakker liggen? Nee. Ik heb de mannen in kwestie een lel verkocht. Of heel kwaad aangekeken. En verder zag ik het als een soort natuurlijke paringsdans, maar dan mislukt. Ooit gezien hoe meerkoeten elkaar versieren? Daar is niets charmants aan hoor! In de natuur zou ook heel wat ge-#metoo'd kunnen worden.

Kijk en nu ga ik het gladde ijs op. Want ik wil ab-so-luut aanrandingen en verkrachtingen niet bagatelliseren. Ab-so-luut niet. Alsjeblieft, lees deze zin nogmaals, want dit kan mij niet duidelijk genoeg zijn. #metoo maakt alleen geen onderscheid.

Vlakke hand

Met #metoo moet ook de hitsige hormonaal roerige jonge vent op zoek naar een leuke vriendin zich aangesproken én schuldig voelen. Waar hij met zijn actie bij een meisje als Viola uit EO's 40 Dagen zonder seks (roepend uit een raam of ze iemand voor 5 euro mag pijpen) wél succes zal hebben, zal hij bij weer een andere vrouw een vlakke hand in het gezicht krijgen.

Zoals VROUW-collega Marjolein Hurkmans al schreef: ik weiger me slachtoffer te voelen. Gewoon van je afmeppen of zeggen waar het op staat, als je het er niet mee eens bent. Je hebt niet voor niets handen en een mond gekregen. Wederom voor de duidelijkheid: dit geldt natuurlijk niet wanneer je bijvoorbeeld met kracht gedwongen wordt.

Hashtag

Dat is allemaal, vind ik, van heel andere orde en dan zijn #metoo hashtags geoorloofd. Al zou ik, qua nut, eerder een aangifte adviseren. Zo'n hashtag doet weinig. Ieder jaar een nieuwe hashtag met dezelfde strekking; en is er al resultaat?

We slepen elkaar zo mee in collectieve hypes, maar ik vraag me wel eens af of we er nog wel echt goed over nadenken. Willen we wel dat het rechtssysteem, met ALLE gevolgen, op de schop gaat? Weten we wel wat dat inhoudt? Want hoe werkt ons rechtssysteem precies? Weten jullie dat?

Opfokken

Zien we in onze boosheid nog wel wat er allemaal wél goed gaat? En de hashtag #metoo de wereld inslingeren. Had je echt last van wat er gebeurde? Of doe je mee, omdat de rest het doet? Een hype is massahysterie.

En alles wat je 'met de meute mee doet', verhindert een heldere, objectieve blik. Blijf nou toch zelf denken, zou ik zeggen. En laat je niet zo opfokken door de rest.