Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

Het zoveelste onderzoek naar voeding
daar word je toch kriegel van?

journaliste

Hester Zitvast

I

Ieder z'n vak hoor, maar voedingsonderzoeker zijn, lijkt me echt verschrikkelijk. Want wat jij op dag A concludeert, kan dag B weer door een soortgelijk onderzoek uit een ander werelddeel onderuit gehaald worden. En dan komt je verhaal in het nieuws, gaat het gewone volk er mee aan de haal en dan wordt het dus nét niet zo geïnterpreteerd als jij in gedachten had. Gaan mensen massaal aan de koffie, omdat ze dan denken dat ze honderd worden. Ga jij maar eens uitleggen dat je geen garanties kunt geven…

Guilty pleasure

Ik heb er al vaker over geschreven dat ik een beetje moe en kriegel word van voedingsonderzoeken. We zijn niet compleet gek, toch? Ik weet nog goed dat, ruim twintig jaar geleden, de vader van mijn toenmalige vriendje ineens geen M&M's meer at.

Dat was zijn grootste guilty pleasure, na flink en fanatiek roken, maar hij had gehoord dat de kleurstof van M&M's kankerverwekkend was: ze kwamen er bij hem niet meer in.

Maar wel doorpaffen

Ik heb daar toen wel het nodige van gedacht, ja. Los van het feit dat ik het jammer vond dat er nu nooit meer een grote bak met de gekleurde chocolaatjes in hun huis te vinden was, vroeg ik me vooral af hoe je vervolgens wel zonder blikken of blozen door kon blijven paffen.

Met mate

Als je een beetje logisch nadenkt, kun je een hoop zelf al wel uitvogelen. Veel groenten, fruit en nergens echt mee doorslaan. Elke dag drie frikadellen eten is niet handig, net zoals standaard kiezen voor kant-en-klaarmaaltijden en rommel uit pakjes. Elke dag tien sinaasappels persen en opdrinken, kan ook niet goed voor je zijn.

Maar als jij een keer op een dag drie smoothies wil drinken of even snel iets wat lijkt op spaghetti wil opwarmen in de magnetron, moet dat kunnen. Eigenlijk kun je van alles gewoon het beste met mate genieten, behalve van alcohol, zo weten we nu. Dat is in de kleinste hoeveelheden al schadelijk.

Kaasplank met port

Ik weet nooit zo goed wat ik er allemaal mee moet, met die feiten en weetjes. Ik trek ze vaak in twijfel (want in hoeverre zijn tal van andere factoren niet ook van levensbelang voor een echt overtuigende uitkomst van voedingsonderzoeken?), maar daarnaast wil ik me er gewoon ook niet te veel mee bezighouden. Je bent hier, pak 'm beet, een jaar of 80-90 op aarde en in die tijd moet je wel een beetje genieten.

Ik weet echt wel dat ik niet de meest uitgebalanceerde maaltijd nuttig als ik een fantastische kaasplank met een goede fles port op tafel zet, maar ik word er wel zielsgelukkig van.

Hetzelfde geldt overigens voor kroketten: daar kun je mij voor wakker maken. Ik zou er niet aan moeten denken die voorgoed af te zweren omdat een onderzoek aantoont dat ze bijzonder slecht voor je zijn (wat ik overigens zonder onderzoek ook wel weet).

Niet te doen

Eerder deze week liet Humberto Tan in RTL Late Night zien hoeveel klonten toegevoegd suiker wij wegwerken. Ik was onder de indruk van de enorme berg en vind het een nuttig bericht dat dáár nu misschien wel iets aan wordt gedaan.

Ik heb nog niet zo heel lang geleden geprobeerd een suikervrije periode te houden, dat voornemen strandde na een uur of zo. Het is niet te doen; vrijwel alles wat je in de supermarkt koopt, wordt lekkerder gemaakt met een vorm van suiker. Het zou geweldig zijn als we daarbij geholpen worden.

Onnodig onrustiger

Maak ons nou niet gek met vage berichten over verhoogde kankerkansen bij de inname van vanilleyoghurt-uit-pak of mogelijk risico op hart- en vaatziekten als je je een keer te goed doet aan kleffe cake gemaakt met roomboter – om maar eens iets geks te noemen (het is vast onderzocht!).

De meest gekke onderzoeken komen voorbij en ze zeggen ons eigenlijk niets. Zoals Dieter de Cleene voor EOS Wetenschap schrijft: 'We klooien maar wat in de marge.' En dat geloof ik graag.

Want zijn de onderzochte mensen hoog- of laagopgeleid? Sporten ze? Hebben ze stress? Wonen ze in de stad of op het platteland? Ook dat zegt veel namelijk.

Waarom worden al die onzinnige onderzoeken eindeloos gesponsord? Kunnen we dat geld nou echt niet beter besteden? Als je het mij vraagt, zet het namelijk nauwelijks zoden aan de dijk en worden we er collectief alleen maar heel veel en onnodig onrustiger van.