Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kinderen online
Opinie

Alles controleren wat je kind online doet?
Hoe dan?

journaliste

Hester Zitvast

W

Wij ouders van de huidige internetgeneratie krijgen het te pas en te onpas onder onze neus gewreven: Dat hele internet is niets dan dood en verderf voor die tere zieltjes. Ze zitten veel te lang naar schermpjes te staren en komen er ook nog eens de grootst mogelijke ellende tegen. We moeten er bovenop zitten! Maar dat is dus echt bijna niet te doen… Recent onderzoek wijst uit dat ons toezicht veel beter kan.

In theorie ben ik een verstandige moeder. Denk ik over dingen na, weet ik heel goed wat de kinderen wel en niet mogen en zijn er hier in huis regels. Maar in de praktijk kloot ik maar wat aan. En aangezien een fenomeen als de Club van Ontaarde Moeders in no time meer dan 50.000 volgers had, weet ik dat ik daarin niet de enige ben.

Consequent

De perfecte opvoeder bestaat helemaal niet. Laten we eerlijk zin; consequent zijn is ook gewoon verdomde lastig. Ik ben vooral consequent in het niet consequent zijn, maar daar heeft een kind dan weer weinig aan.

Waar wij vroeger (toen alles dus beter was, naar het schijnt) de straat op werden geschopt als we vervelend waren, drukken we de kinderen nu een iPad of een telefoon in handen. Ook hieraan beken ik direct schuld, het hoort bij deze tijd.

Japanner

Als onze 3-jarige bij de Japanner respectievelijk een flesje sojasaus leeg probeert te drinken en daarna met de stokjes de ogen van haar broer probeert uit te steken, halen we altijd meer dan opgelucht adem als ze even volledig stil valt met een telefoon in haar handen.

Thank God for wifi in restaurants. De tijd van de kleurplaat is passé mensen, daar paai je het kind van nu niet meer mee. Laten we ophouden daarover vermoeid te zuchten, je zit waarschijnlijk zelf ook meer dan goed voor je is naar je telefoon te koekeloeren.

Porno

Eén op de drie ouders heeft geen idee waar het kind tussen de 6 en 9 jaar online mee bezig is, blijkt uit onderzoek van Qrius, een marktonderzoeksbureau dat gespecialiseerd is in kinderen (van 0-12 jaar), jongeren (van 12-18 jaar) en jonge volwassenen (van 18-29 jaar). Onderzoeker Paul Sikkema noemt dat 'zorgelijk'.

Ik kan me voorstellen dat de lezer van dat bericht het ook meteen zorgelijk vindt. Je ziet dan toch een 6-jarige verdwaald in talloze URL's die leiden naar de meest heftige porno. Dat wil niemand!

Mes

Maar wat er vooral gebeurt, is dat kinderen op YouTube van een onschuldig filmpje van Disney's Frozen ineens uitkomen bij een door volwassenen nagespeelde scene waarin Elsa met een mes haar zus Anna te lijf gaat. Mijn peuter komt er regelmatig uit, vreselijk irritant, maar voor zover ik nu kan inschatten lijkt het geen trauma's uit te lokken.

Kinderen zien dus filmpjes die niet allemaal even educatief dan wel pedagogisch verantwoord zijn. Ze zien vloggers die de hele dag zo verschrikkelijk druk zijn met zichzelf, dat ze daar filmpjes over maken. "Kijk, zo zie ik eruit als ik net uit bed kom. Net als jij, met mijn haar helemaal door de war. En nu ga ik een boterham smeren…"

#schuldgevoel

Tja, wij keken naar de Familie Knots, Achterwerk in de kast of Theo en Thea. Ik weet niet of dat helemaal binnen de kaders van het verantwoorde leven valt, maar ik heb er niets aan overgehouden in elk geval.

Er voor de volle 100% controle op uit oefenen is gewoon niet mogelijk. En nou hoor ik de oudere generatie en/of perfecte opvoeder al gillen: 'JAWEL! Dat kan wel! Jullie maken er alleen geen tijd voor!' (#schuldgevoel) Ja, joe.

Ruimte

Begin er maar eens aan. 24/7 bovenop je kind zitten, het werkt niet. Want juist als zij even stil in een hoekje met hun iPad bezig zijn, kun jij je concentreren op het ingewikkelde recept dat je voor die avond hebt uitgezocht. Juist op dat moment kun je even snel de was van de wasmachine in de droger doen.

Of je kunt gewoon even met een kop veel te sterke koffie zelf in een hoekje gaan zitten met je eigen telefoon, om wat mails te beantwoorden en wat bankzaken te regelen.

Bovendien heeft een kind ook ruimte nodig. Ouders die hun kinderen verstikken met hun controlerende gedrag zijn niet best bezig, zo bleek al in 2015 uit onderzoek van The Journal of Positive Psychology. Want zorgen moet je. Niet controleren.

Praten

Zoals onze ouders vroeger niet de hele dag met ons mee renden van klimboom naar voetbalveld, zo kunnen wij niet de hele dag onze kinderen online betuttelen. Natuurlijk moeten er wel goede gesprekken worden gevoerd. Leg je kinderen het gevaar maar uit.

Zeg maar wat er kan gebeuren als je gaat chatten met iemand die je niet kent. Check zo nu en dan even wat er gebeurt. Zorg dat ze bij je in de buurt zitten en niet ergens op zolder, ver weg van ieder toezicht. Praat, praat, praat…

En, wat vind jij? Laat je horen!