Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

Geen abortuspil bij huisarts?
Dit is een vrouwenzaak, punt uit

journaliste

Hester Zitvast

O

Ons 'mannen-kabinet' Rutte III heeft besloten: de abortuspil wordt niet door huisartsen verstrekt. Ik krijg daar toch een heel ongemakkelijk gevoel bij, dat voornamelijk mannen beslissen over iets dat zo'n uitgesproken vrouwenzaak is. Waar bemoeien ze zich mee?

We gaan weer terug in de tijd; moeilijk doen over een recht als abortus. Edith Schippers heeft zich er dus de afgelopen jaren vergeefs sterk voor gemaakt dat we – in geval van nood - de abortuspil gewoon via de huisarts bij de apotheek kunnen halen. Het grote voordeel hiervan zou zijn dat het aantal (vaak ingrijpende) abortussen bij klinieken zal afnemen – de pil kan zwangerschappen tot 6,5 weken afbreken. In juni vorig jaar kondigde ze aan de wet te gaan veranderen, maar dat wetsvoorstel wordt nu door Rutte III teruggetrokken. De mannen hebben besloten. Hoezo?

Onbegrijpelijk

Vooral CDA en ChristenUnie zijn fel tegen de abortuspil. Laten we inderdaad ook de rol van het geloof in deze keuze niet onderschatten. Het is toch onbegrijpelijk dat je in de politiek vanuit geloofsovertuiging voor een heel land (met tal van ongelovigen, count me in!) beslissingen neemt? Ik zou overigens wel eens willen weten hoe de zaken geregeld zouden zijn als mannen zwanger konden raken. Dan denk ik zomaar dat je de abortuspil bij het tankstation of de buurtsuper had kunnen halen.

Niets over te zeggen

Vrouwen zouden alleen maar makkelijker overgaan tot abortus als het pilletje te halen is bij de huisarts, aldus de Christelijke partijen. Ja joh! Wij zien het als een paracetamol! Er wordt compleet voorbij gegaan aan het feit dat juist de huisarts - die je vaak al zo lang kent - zo'n belangrijke rol kan spelen als je in zo'n vreselijke situatie zit. Je hebt op zo'n moment in je leven een luisterend oor en vertrouwen nodig. Niet nog meer onnodige extra's als een bezoek aan een abortuskliniek. Alleen het woord al; dat maakt het zoveel heftiger!

Als je het mij vraagt, hebben mannen hier gewoon helemaal niks over te zeggen. Dit is zo'n ontzettende vrouwenzaak, dat je er ook alleen vrouwen over zou moeten laten beslissen.

Nood

Ik heb geprobeerd mij erin te verplaatsen; wat zou ik het liefst willen als ik ongepland en ongewenst zwanger zou zijn? Dan zou ik allereerst de mening van de politiek daarover niet willen horen. Ik hoef het opgeheven vingertje van de christelijke partijen niet te zien, ik wil het moralistisch geleuter over bescherming van ongeboren leven niet aanhoren. Ik begrijp zelf ook wel dat zo'n kindje er in de ideale situatie natuurlijk gewoon zou komen. Maar als je denkt aan abortus, is er nood.

Anders besloten

Ik zou naar mijn eigen huisarts willen, naar iemand die ik vertrouw. Daar wil ik in tranen vertellen wat er aan de hand is en daar hoop ik dan hulp te krijgen. Als het meezit (want nog onder de 6,5 weken), hoef ik dan niet te worden doorverwezen naar een abortuskliniek waar alles onbekend is en waar de ingrijpende gebeurtenis alleen nog maar heftiger binnenkomt. Als het meezit, krijg ik dan van de huisarts een pil. Maar dat kan dus niet. Want een stel mannen in maatpakken heeft anders voor ons besloten.

Nog geëmotioneerd

Dit is een vrouwenzaak, punt uit. En hoewel mannen er uiteraard ook wel op een niet geheel onbelangrijke manier bij de verwekking betrokken zijn, is het wel de vrouw die er de rest van haar leven de consequenties van moet dragen. Ik sprak onlangs iemand die ruim veertig jaar geleden een abortus liet plegen en daar nóg steeds geëmotioneerd door kan raken. Het hele traject, de gang naar de kliniek, de ingreep: het had grote impact op haar gehad. Hoe anders was dat geweest als ze door haar eigen huisarts was bijgestaan en een pil de oplossing was geweest?

Mannen hebben niets over ons lijf te zeggen. Omgekeerd zouden wij ook geen beslissingen over hun lichaam mogen nemen, denken jullie wel? Sluit daarom in deze specifieke kwestie alle mannen bij de besluitvorming uit. Misschien niet zo democratisch, maar wél zo eerlijk voor ons.