Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Marjolein Hurkmans
Foto: Eigen foto
Opinie

'Een gezin dat 1 jaar
uit pakjes en zakjes eet... Zielig!'

journaliste

Marjolein Hurkmans

V

Vlak na Zomer in Zeeland zie ik de commercial. Een gezin uit Almere gaat een uitdaging aan: een jaar lang eten ze dagelijks iets uit een pakje of zakje. En ze zijn daar nog heel blij mee ook. Huh?

Dolblij zijn de kindjes met de vrachtwagen vol spannende doosjes. Dat wordt smullen de komende maanden. Juichend helpen ze papa met uitladen. Mix voor spaghetti, voor chili con carne, voor boerenappeltaart, voor groentesoep… En dat allemaal in spannende oranje doosjes en zakjes. De hele voorraadkamer vol.

Hoera!

"Wij gaan de challenge aan", roept het gezin blij. "We gaan een jaar lang iedere dag een product van merk X eten. En daar gaan we dan heel gelukkig, blij en gezond van worden. Hoera!"

Ik vind het een moeilijk verhaal. Challenges zijn leuk. Wij hebben er nou ook een: in 6 weken 5 kilo afvallen. Ik doe er zelf aan mee en het is nog best een uitdaging. Maar als het goed is, wacht aan het eind van de tunnel de grote beloning: een slankere en gezondere versie van mezelf.

Vlogger

Wat de winst is voor de familie die met X in zee gaat, is me een raadsel. Een óngezondere versie van jezelf? Kinderen die een gewone tomaat niet meer te hachelen vinden omdat ze gewend zijn aan de tomaten uit een mix voor spaghettisaus (met veel suiker en veel zout)? Een geweldige relatie met de kleuterjuf omdat je van al die lege doosjes zo leuk vrachtwagens en poppenhuizen kan knutselen?

Geld. Natuurlijk is het geld. Papa is vlogger. Voor wie niet weet hoe dat werkt: vroeger had je mensen die leuke stukjes konden schrijven. Die kwamen dan in een krant of tijdschrift. Bedrijven zoals X dachten dan 'Dat is gezellig, daar gaan we een advertentie bij plaatsen.' 

Filmpjes

De krant of het blad kreeg daar geld voor en kon zo de mensen die de leuke stukjes schreven een fatsoenlijk salaris betalen. Die mensen hoefden het dus niet te hebben van het bedrijf zelf en al helemaal niet 35 keer per stukje te schrijven dat ze bedrijf X zo geweldig vonden. Ze hoefden bedrijf X niet eens te noemen. Dat maakten ze zelf wel uit.

Tegenwoordig werkt het anders. Tegenwoordig heb je vloggers zoals de papa van de pakjes en de zakjes. Hij maakt gezellige filmpjes en daarom belde bedrijf X hem op: "Kun jij niet voor ons ook van die filmpjes maken?

Brengen wij een vrachtwagen van onze rommel langs en als jij dan iedere dag zo’n pakje of zakje goed en mooi in beeld brengt en zegt dat het heeeel lekker is, doen we er meteen een vrachtwagen keiharde cash bij. Wij blij, jij blij."

Over de rug

Zo’n man moet ergens de kost mee verdienen, dat snap ik best. Maar moet dat dan over de rug van zijn arme vrouw en bloedjes van kinderen? En hoe geloofwaardig klinkt het 'Echt verrrukkelijk dit!' uit de mond van iemand die ervoor wordt betaald om dat te zeggen?

Ik ben geen fan van pakjes en zakjes. Niet omdat ik niet begrijp dat het soms best lastig is om een verantwoorde en gezonde maaltijd op tafel te zetten en ook niet omdat ik een fobie heb voor E-nummers.

Blikjes

E-nummers zijn niks meer of minder dan een aanduiding en juist omdat het E-nummers zijn, kun je ervan overtuigd zijn dat er in ieder geval onderzoek is gedaan naar of het betreffende ingrediënt wel of niet een gevaar is voor de gezondheid.

Als je alles wat je eet, wil bereiden from scratch, kun je je baan wel opzeggen en ben je dagen zoet met het melken van koeien, fermenteren van melk, koken van botten en beenmerg en fileren en stoven van vis. Ik beken: ik gebruik bouillonblokjes, eet yoghurt uit een pak en er staan ook blikjes tonijn in mijn voorraadkast.

Mixen

Maar mixen voor appeltaart? Boerenomelet (alleen de eieren en de groenten nog toevoegen, wat zit er dan in godsnaam al in zo’n mix?), voor spaghettisaus of groentesoep? Waarom? Waarom zou je dat jezelf en je gezin aandoen?

Een boerenomelet maak je door wat restjes groenten fijn te snijden, eventueel een aardappeltje in blokjes en wat ham of spek. Smoren in een klontje boter, twee eieren klutsen, over het prutje schenken en laten stollen. Even de pepermolen eroverheen en klaar.

En groentesoep: scheutje olijfolie, soepgroenten even aanbakken, liter water erbij en twee bouillonblokjes. Waarom zou je daar in godshemelsnaam een pakje of een zakje bij nodig hebben?

Weggooien

Koken is geen hogere wiskunde. Iedereen kan het. Al zouden we dat bijna zijn vergeten door al die gemakzuchtige pakjes en zakjes die het niet eens gemakkelijker maken. Persoonlijk kan ik sneller een vers soepje in elkaar flansen dan een blik opendraaien, maar dat kan ook komen omdat mijn blikopener ietwat gemankeerd is. Het enige wat al die pakjes en zakjes een mens opleveren zijn tonnen aan suiker, zout, conserveringsmiddelen, smaakversterkers, vulmiddelen en zetmeel.

Eerlijk? Ik vind het zielig voor die mensen. Ik bied mezelf bij deze graag aan om een middagje bij ze langs te gaan. Leer ik ze een soepje koken van groenten en een saus maken van tomaten. Maar dan gooien we wel samen al die pakjes en zakjes weg.