Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Foto: Tom van Limpt
Opinie

Werkgevers moeten niet zo zeuren
over extra verlof voor jonge vaders

journaliste

Hester Zitvast

J

Journalist Hester Zitvast schrijft over wat ze tegenkomt in het nieuws. Dit keer over klagende werkgevers die extra partnerschapsverlof niet zien zitten. Werkgevers zitten helemaal niet te wachten op de plannen van het kabinet voor extra partnerschapsverlof, komt vandaag in een persbericht naar buiten. “Ze moeten niet zo zeuren. Ze zijn gebaat bij een ontspannen werknemer en twee dagen na de geboorte van je kind al weer vol aan de bak gaan, is gewoon van de zotten.”

Laagste van Europa

Twee dagen vrij, dat krijg je voor de geboorte van je kind als man in Nederland. In Spanje mag een vader vier weken thuisblijven, in Duitsland mogen de ouders samen 14 maanden verdelen, in Frankrijk krijgen vaders 11 dagen volledig betaald en in Polen 14.

In Zweden krijgen vaders tien dagen verlof en daarnaast kunnen vader en moeder samen 480 dagen (grotendeels betaald) samen verdelen. Nederland scoort bar slecht op dit punt. Of goed, vanuit het standpunt van de werkgevers gezien; het is maar hoe je het bekijkt.

Krokodillentranen

Vijf dagen, daar hebben wij het hier dus over. Drie dagen meer dan we hadden. Het levert grote krokodillentranen op onder de werkgevers. Want tja, hoe gaan we dit toch betalen? En als dan ook nog gebruik wordt gemaakt van het aangekondigde kraamverlof, dan kun je de deuren van je zaak wel helemaal sluiten.

Volgens belangenorganisaties komen de extra lasten neer op in totaal 215 miljoen euro per jaar. Toch grappig dat je de bedrijven bij successen en winst niet hoort, maar dat ze bij een investering in hun personeel - door een regeling als partnerschapsverlof - ineens op hun achterste benen staan.

Ondersteboven in een achtbaan

De twee dagen die we nu hebben, slaan helemaal nergens op. Die eerste 48 uur na de geboorte van je baby voelt ongeveer alsof je non-stop straalbezopen ondersteboven in een achtbaan zit. Je hebt de ene voeding nog niet gegeven of de volgende staat al weer gepland.

De kraamvisite rent af en aan, je vloer kraakt van de muisjes, je huis ruikt naar poep en zure melk, overal liggen kleertjes in een poppenmaat en dan moet je ook nog eens geboorteaangifte doen, de kraamhulp wegwijs maken in je voorraadkast en je schoonmoeder een beetje bij de baby weghouden.

Topsport

Het is topsport, zo’n kraamweek. Prachtig, maar wel topsport. Wat je dan nodig hebt, is tijd voor elkaar. Slapen doe je ’s nachts én overdag niet, je hoofd zit bomvol babypraat, je bent doodmoe en zielsgelukkig: kortom, knetter non-productief als het op werken en concentreren aankomt.

Geen baas zit, als je er goed over nadenkt, te wachten op iemand die volledig geleefd wordt en met zijn hoofd op een roze wolk zit. En dan gaan we er dus van uit dat we het over een gezonde baby hebben, een normale bevalling en een goed herstellende kraamvrouw.

Ik waag me nu voor het gemak niet aan een case waarbij de baby in een couveuse ligt en de vrouw geen kant op kan door een heftige keizersnede of complicaties bij de geboorte.

Volste recht

Wat zijn nou die drie dagen extra? Gaan we daar werkelijk een punt van maken? Moet een man dat echt van zijn vrije dagen opnemen omdat JIJ niet voor de baby van een ander wilt betalen? De baby die, met een beetje geluk, jouw bed verschoont als je later zelf hulpbehoevend bent?

Het is zo typisch Nederlands om elke verandering aan te vallen en af te schieten. Kijk nou eens naar de landen om ons heen; daar kan het toch ook? Het zijn geen onredelijke voorstellen. Drie dagen extra en doorbetaald ouderschapsverlof levert op den duur alleen maar een gemotiveerde en ontspannen werknemer op.

En daar pluk je als bedrijf alleen maar de vruchten van. Dus ophouden met dat kleinzerige gemiep. Vaders hebben er het volste recht op om die paar eerste dagen volop mee te genieten. Je zult zien dat ze dan vast niet gaan klagen als jij ze een keer vraagt een paar uurtjes langer door te werken in het belang van de zaak.