Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Pasgetrouwd stel
Foto: Hollandse Hoogte
Opinie

'Beste twintig- en dertigers
laten we weer massaal gaan trouwen!'

Eva van Riet

T

Twintigers en dertigers trouwen steeds minder, meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS)*. Ik ben onlangs 29 geworden en mijn vriend wordt dit jaar 33. Wij bevinden ons dus midden in de doelgroep en hebben inderdaad dit jaar geen één bruiloft in de agenda staan. Laat staan dat er om mijn vinger een verlovingsring prijkt. En dat terwijl ik daar stiekem wel van droom...

Zeg nou zelf, wat is er nou leuker dan de liefde vieren met alle mensen van wie je houdt? Dansend met een glas champagne én in een prachtige witte prinsessenjurk? Het stralende middelpunt zijn? En dan heb ik het nog niet eens over de daaropvolgende huwelijksreis. Wie wil dat nou niet? 

Hoog prijskaartje

Toch lijken steeds meer koppels een boterbriefje niet nodig te vinden. Uit onderzoek blijkt dat bijna 65.000 stellen van in de twintig of dertig elkaar in 2017 het jawoord gaven. Twintig jaar geleden waren dat er nog ongeveer 20.000 meer. Al de afgelopen jaren stagneerde het aantal huwelijken van twintigers en dertigers rond de 65.000. 

Het CBS denkt dat jongeren tegenwoordig minder vaak trouwen omdat ze zich minder zeker voelen over hun financiële toekomst, onder andere door de vele flexbanen. Aan een beetje bruiloft hangt meestal dan ook een hoog prijskaartje. Ik geef toe dat ik mijn spaargeld ook liever uitgeef aan een mooie reis of koophuis. Een bruiloft duurt immers vaak maar één dag. Maar gaat tegenwoordig dan alles voor het feest van de liefde? Bij mij in ieder geval niet. En trouwen doe je - althans dat is de bedoeling - maar één keer. Op vakantie kun je je hele leven nog. 

De liefde verklaren

Ook in mijn omgeving gaan de gespaarde centen naar buitenlandtripjes, dure meubels of spaarrekening voor dat droomhuis. Terwijl het vroeger eerder regel dan uitzondering was om te sparen voor een bruiloft, lijkt mijn generatie het nu 'zonde' van het geld te vinden. Maar hoe kan iets uit liefde nou geen goede besteding zijn? En hoe vaak verklaar je je partner nou daadwerkelijk de liefde, in een nuchtere toestand en en plein public?

De bruiloften waarop ik ben geweest zijn op één hand te tellen. Hoewel het ene stel dichter bij mij stond dan het andere, werd ik bij elk jawoord emotioneel. Ook voelde ik me de hele dag omringd door verliefde mensen. Waarschijnlijk ben ik gewoon een ouderwetse romanticus. Maar ik krijg nog steeds een grote glimlach als ik eraan terug denk.

Bindingsangst

Ik heb sterk het gevoel dat het uitblijven van een huwelijk komt door de drang naar vrijheid. Tegenwoordig ligt de verleiding met alle social media-kanalen in de woonkamer al op de loer. En zelfs ìk krijg het benauwd van de zin tot de dood ons scheidt. Misschien gaan mannen gewoon niet meer op hun knie uit bindingsangst.

Maar blijkbaar willen we ons toch nog aan elkaar 'binden'. Het geregistreerd partnerschap wordt namelijk wel steeds populairder in deze leeftijdsgroep: vorig jaar kozen bijna 18.000 jonge stellen hiervoor. Dat is ruim 2000 meer dan in 2016 en ongeveer 11.000 meer dan tien jaar geleden!

Prijskaartje

Is het dan toch dat prijskaartje? Misschien is zo'n over-the-top wedding ook wel iets te veel van het goede. Een feestje in een mooi versierde tuin met een eenvoudige barbecue kan ook heel gezellig zijn. Daar spat misschien nog wel meer liefde vanaf. En een trouwjurk hoeft ook niet meer veel te kosten.

Laten we dus weer met z'n allen de liefde vieren. En het goede voorbeeld geven aan de generatie nà ons. Want straks trouwt er helemaal niemand meer. En een dag helemaal in het teken van de liefde wil je niemand ontnemen. Misschien dat ik thuis maar een keer een romantische hint moet geven. Want zelf op mijn knie gaan zie ik niet zo zitten. Daarvoor ben ik toch echt te ouderwets.

* Klik hier voor het betreffende onderzoek