Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm Mobile GmbH
Opinie

'Helikopterouders,
doe eens een stap terug!'

journaliste

Hester Zitvast

O

Op 13 juni is het Buitenspeeldag. Een mooie gelegenheid om even een hartig woordje te richten tot alle helikopterouders. Want lieve mensen met een iets te grote betrokkenheid bij hun kind(eren): jullie kleintjes zijn er écht niet mee geholpen dat jullie zo afschuwelijk dicht op ze zitten. Back off en laat ze de wereld toch zelf ontdekken!

Ze was niet te missen, de helikoptermoeder van Nathan, Jesse en Olivia*. In die vijf minuten dat ik op een bankje aan de rand van de zandbak zat, had ik hun namen een slordige 478 keer gehoord.

Telefoon

Ze mochten niet met zand gooien. Jesse moest het schepje aan Nathan teruggeven. Olivia mocht niet aan het zandkasteel van een ander kindje komen. Jesse moest weer het schepje aan Nathan teruggeven - ze zei het nu écht voor de allerlaatste keer. De kinderen moesten van elkaar afblijven. Nathan moest uitkijken voor het opstapje. En de handjes afkloppen...

Echt, spelen werd hen vrijwel onmogelijk gemaakt. Ook de moeder zag er niet uit alsof ze gelukkig was. Ik zag verderop ouders lekker wat scrollen door hun telefoon en/of zo nu en dan een bemoedigende glimlach naar het kind toewerpen, maar de moeder van Nathan, Jesse en Olivia sprong om de tien seconden op om iets te corrigeren, mede te delen of te regelen. En ze keek er erg getergd bij, verre van ontspannen.

Felle strijd

Ik moest me inhouden om te roepen: 'Vrouw, ga toch zitten! Pak een boek. Lees eens een van onze pareltjes op VROUW.nl, ga iets breien desnoods. Maar kom toch een beetje tot rust. Je kinderen gaan niet dood van een uurtje zonder je bemoeienis. Integendeel.

Ik zag hoe mijn dochter (4) iets verderop in diezelfde zandbak een felle strijd uitvocht. Ze stond tegenover een jongetje dat minimaal twee jaar ouder was, maar hij had overduidelijk iets gepakt dat - in haar ogen - van haar was. -Jij bent stom! En ik heb een heel grote broer, ik ga het tegen hem zeggen!'

Pikorde

Ik moest lachen. De grote broer; die haalt ze er standaard bij als ze door een ander kind in het nauw gedreven wordt. Dat die broer op dat moment in geen velden of wegen te bekennen is en 20 kilometer verderop aan het werk is, doet er niet toe. Ze dreigt en het helpt vaak. Ook nu.

De moeder van het jongetje kwam naar me toe. 'Die bijt wel van zich af hè? Fijn hoor. Dat heeft mijn zoon nodig, zo'n felle tante.' Niet veel later zagen we ze samen spelen. De pikorde was bepaald. De rust in het kippenhok was aan de linkerzijde van de zandbak wedergekeerd.

Pamperen

Rechts bleef de onrust aanhouden. Jesse had - guess what - wéér het schepje van Nathan afgepakt en Olivia stond de ogen uit haar hoofd te brullen om een roze emmertje dat haar was ontnomen. De helikoptermoeder vloog de zandbak in om te bemiddelen. Ze zag er nóg vermoeider uit dan drie minuten geleden.

Dat bemiddelen, bemoeien en pamperen in de zandbak zal  - zo vrees ik - kenmerkend zijn voor de rest van het leven van deze drie kinderen. Als je je kinderen al zo jong zo verstikt, zul je ze ook in hun latere leven weinig ruimte geven om zichzelf te ontwikkelen.

Leider

Die Jesse, dat is gewoon een leider. Die heeft die schep nodig om te kunnen functioneren. Laat Nathan maar een andere schep vinden. Of een harkje, want misschien gedijt ie daar wel beter mee. Je mag echt wel een beetje sturen, maar het is al zo snel te veel.

Denk eens terug aan vroeger. Stonden onze ouders als scheidsrechter langs het speelveld van onze kindertijd? Welnee! En moet je eens kijken wat dat met ons gedaan heeft: de meesten zijn er prima groot mee geworden!

Ruzie

Woensdag 13 juni is het dus Buitenspeeldag. En dat is niet alleen een uitgelezen moment om je kind de straat op te bonjouren om ze de frisse lucht te laten opsnuiven, maar ook het moment om zelf eens even een stapje terug te doen; je kinderen hebben je tijdens het spelen niet altijd nodig.

Laat ze maar ruzie maken. Laat ze maar de leiding nemen. Laat ze maar samenwerken. Laat ze het maar eens even uitzoeken. Een kind kan toch niet groeien als jij er bovenop blijft zitten? Dus knip door die navelstreng. Laat ze zo nu en dan ook eens gaan!

* De namen van Nathan, Jesse en Olivia zijn gefingeerd.