Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Media TV
Opinie

Op nummer 1 van onze 'Best gelezen 2018':
‛Dit had jou nooit mogen overkomen’

H

Het nieuwe jaar gaat bijna van start en om terug te blikken op 2018 plaatsen wij de top vijf best gelezen artikelen van het afgelopen jaar op VROUW.nl. En op 1 staat...

Een jonge vrouw werd afgelopen weekend verkracht in Rotterdam. Freelance journalist Jorien de Wit (27) kan er niet van slapen. “Lief meisje, een paar dagen geleden werd jij verkracht op straat in Rotterdam. Je werd zo ernstig toegetakeld dat je nu voor je leven vecht op de intensive care. Je schreeuwde en gilde. Zo hard dat de buren het hoorden, maar ze hielpen niet. Jij werd niet gered. 

Doodeng

Je mag gerust weten, ik heb er slecht van geslapen.

Ik vind het doodeng. Doodeng dat er zulke beesten op straat rondlopen. Maar het beangstigt me ook dat het blijkbaar niet helpt om hard te gillen. Dat we in een maatschappij leven die liever de ogen sluit, dan in de bres te springen voor iemand in nood.

Er kwamen ook, soms niet malse, reacties langs op het intens verdrietige nieuws. ‛Leren ze het nou nooit? Je kan niet in je eentje zo laat over straat’. Victim blaming, en niet zo’n beetje ooit. Deze reactie kwám nota bene van een vrouw. Een kort rokje, lief lachen, straalbezopen zijn of midden in de nacht over straat. Er is geen enkel argument dat zoiets vreselijks kan rechtvaardigen. Niets, noppes, nada. Je houdt gewoon je handen thuis. Het slachtoffer heeft nooit schuld.

Opvoeding

We geven meisjes van alles mee als ze jong zijn. Dat ze beter niet te laat over straat kunnen gaan, dat ze vooral niet te wulps gekleed moet en dat je zeker niet te vriendelijk moet lachen. Maar wat geven we onze zoons mee? Niemand gaat er vanuit dat zijn of haar zoon eindigt als zedendelinquent.

De cijfers doen ons geloven dat we er goed voorstaan. De misdaad daalt in de Maasstad. Maar gevoelsmatig ligt dat anders. Ik trek bewust geen jurkje aan als ik weet dat ik tot laat moet werken. En als het donker is en er lopen groepen mannen rond op straat, sla ik mijn blik naar beneden.

Naïef

Een enkeling beet me toe dat ik naïef ben, omdat ik hoop op een wereld waarin vrouwen rustig alleen naar huis kunnen, zonder dat ze om de paar seconden over hun schouder kijken. Geeft niet. Ik ben liever naïef, dan dat ik me niet meer boos maak over zulke vreselijke zaken. Als we niet meer boos zijn, dan zijn we pas écht ver van huis.

Lief meisje, ik hoop dat jij de kracht vindt om hier bovenop te komen. Lichamelijk en geestelijk. Dat jij jezelf nooit verwijten zult maken. Geloof me als ik zeg: het was niet te laat, je zag er niet te uitdagend uit. Dit had jou simpelweg nooit mogen overkomen.”

Gerelateerde onderwerpen