Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Als kind kunt je tussen twee vuren komen te zitten bij een scheiding
Foto: EyeEm Mobile GmbH
Opinie

'Ik werd doodongelukkig van de modder
die ze naar elkaar gooiden'

journaliste

Marjolein Hurkmans

J

Jaarlijks krijgen 70.000 kinderen te maken met de gevolgen van scheidende ouders. VROUW-collega Marjolein Hurkmans pleit ervoor niet met modder te gooien naar de andere ouder. 

"Er was een moment waarop twee mensen elkaar diep in de ogen keken. 'Ik vind jou leuk.' 'Ik vind jou ook leuk'. En daarna gingen ze trouwen en kregen ze een kindje. Eind goed, al goed. Maar niet helemaal. Want er kwam een ander moment waarop ze elkaar niet meer leuk vonden.

Alimentatie

We wonen nou eenmaal niet met z'n allen in een sprookjesboek. 'En ze leefden nog lang en gelukkig', is niet voor iedereen weggelegd. Papa ging weg, mama was boos. Er kwam ruzie om de bezoekregeling en de alimentatie en toen was papa ook boos. En voor het kindje, toen 4, werd de wereld een puinhoop.

Ik heb een map vol papieren over de rechtszaken die mijn ouders tegen elkaar voerden nadat ze uit elkaar waren gegaan. Ik heb er één keer in gekeken en daarna nooit meer. Ik werd doodongelukkig van de modder die ze jarenlang naar elkaar gooiden.

Vechtscheiding

Ik wilde liever de gedachte vasthouden dat ze ooit van elkaar hadden gehouden. En dat was al lastig genoeg. Want ouders die belanden in een vechtscheiding verliezen een belangrijk punt uit het oog: het kind dat er ongewild middenin zit, is van hen beiden. Het heeft twee soorten genen in zich.

Als mijn man tegen mijn dochter zegt: 'Wat lijk je toch op je moeder', huppelt ze vrolijk zingend verder. Haar vader is immers al dertig jaar met mij samen. Hij moet mij wel heel leuk vinden. En haar dus ook. Als mijn vader zei: 'Je gaat steeds meer op je moeder lijken', wist ik dat ik het echt had verkloot.

Hekel

Want dat was immers wat hij van mijn moeder vond: een achterlijk mens waarmee hij nooit had moeten trouwen. Ik ben er inmiddels ook van overtuigd dat ze nooit met elkaar hadden moeten trouwen.

Maar dat ze dat wel deden, daar kan ik niks aan doen. En wat altijd zal blijven, is het gevoel dat een deel van mij niet spoort omdat allebei mijn ouders dingen in me herkennen van iemand waar ze een godsgruwelijke hekel aan hebben.

Strontkar

Als je samen in liefde een kind maakt, dan wil je toch dat dat een gelukkig mens wordt dat zich geaccepteerd voelt? Misschien moet je daar als scheidende ouder eens bij stilstaan voor je een strontkar over de ander uitstort.

Wat jij zegt over die ander, zeg je namelijk in feite ook over dat kindje dat net zo goed deel is van die ander als van jou: 'Je moeder (vader) is een loser. Jij hebt dezelfde krullen. Jij bent ook een loser.'"