Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: TLG/VROUW
Opinie

'Logisch als woningcorporaties
werkenden voorrang gaan geven'

’Gratis scooter en woonruimte in Amsterdam’, zo werft restauranteigenaar Ron Blaauw tegenwoordig nieuwe medewerkers. Kun je nagaan hoe krap de arbeidsmarkt is als je zo moet stunten om personeel voor je horecabedrijven te krijgen.

We hebben in ons land een nijpend personeelsgebrek, niet alleen in de horeca, maar bijvoorbeeld ook in de zorg, de bouw of het onderwijs. Vorige week hoorde ik minister Hugo de Jonge in het televisieprogramma Nieuwsuur praten over de enorme personeelstekorten in de zorg. Als er niets verandert komen we over een paar jaar meer dan 100.000 werknemers in de zorg tekort.

Personeelstekorten

De Jonge bedacht een actieplan en belooft zich de komende jaren in te gaan zetten om meer mensen voor de zorg te werven. Prima dat een minister zich sterk maakt om de personeelstekorten in de zorg op te lossen, maar er is maar een relatief kleine vijver waar je uit kunt vissen en zijn inzet voor de zorg maakt het probleem om bijvoorbeeld mensen voor het onderwijs te vinden, alleen maar groter.

Door het nijpende lerarentekort hebben een paar basisscholen inmiddels een 4-daagse schoolweek en sturen andere scholen regelmatig hele klassen naar huis als de leraar ziek is. Voor ouders waarvan één van beiden werkt en de ander thuis is, is een uitgevallen schooldag nog wel op te lossen, maar in gezinnen waarvan beide ouders werken of gezinnen met een alleenstaande, werkende ouder, is dit een groot probleem. Veel ouders zullen met de handen in het haar zitten als je onderweg naar je werk, stopt om je kind bij school af te zetten en daar hoort dat de deuren vandaag dicht blijven.

Fulltime werken

De overheid probeert met man en macht meer vrouwen fulltime te laten werken en meer vrouwen te laten doorstromen naar de top van het bedrijfsleven, maar dit is natuurlijk gedoemd te mislukken als de basisscholen hun zaakjes niet op orde krijgen en op onverwachte dagen dicht zijn. Het bedrijfsleven bedenkt nog wel creatieve manieren om aan personeel te komen, maar de bestuurders in de zorg of het onderwijs zijn niet gewend om creatief te zijn.

Toch denk ik dat ook scholen en ziekenhuizen met wat meer creativiteit beter functioneren, betere werkgevers worden en beter personeel kunnen aantrekken. Bestuurders in die sectoren moeten zich ervan bewust zijn dat creativiteit steeds belangrijker wordt. Creativiteit kunnen ze ook inzetten om de enorme bureaucratie in hun sector te lijf te gaan.

Als je hoort dat leraren of zorgmedewerkers gemiddeld 2 tot 3 uur per dag bezig zijn met administratie, dan weet je dat er ergens iets faliekant verkeerd gaat. Als we de administratieve rompslomp met slimme oplossingen tot 20 minuten per dag kunnen terugbrengen, dan houden zij meer tijd over voor het échte werk en is het voor de toekomst ook weer gemakkelijker om personeel te werven.

De échte problemen

Maar nu even iets anders. Goed onderwijs en goede zorg zijn de basis van onze samenleving en wij mogen nooit het risico lopen dat er te weinig mensen zijn om het werk te doen. Als ik onze overheid een advies mag geven, denk ik dat zij zich eens moet verdiepen in de échte problemen van onze samenleving en zich af moet vragen waar de oplossingen liggen. Ik leg het uit. De restauranteigenaar die ik aan het begin van de column aanhaalde begrijpt dat de beschikbaarheid van een woning in de buurt en bereikbaarheid belangrijk zijn om ergens te komen werken.

Voor toekomstige zorgmedewerkers en onderwijzers geldt hetzelfde. Ook zij zouden verleid kunnen worden voor een baan als er een fijne, betaalbare huurwoning in de buurt van het ziekenhuis of de school beschikbaar is. Kijk, nu praten we over scheefwonen als mensen een sociale huurwoning bezet blijven houden, terwijl ze inmiddels te veel verdienen voor een sociale huurwoning en eigenlijk zouden moeten verhuizen.

In de toekomst zouden we ook moeten durven praten over scheefwonen als werkloze mensen een sociale huurwoning in de stad, vlakbij de school of het ziekenhuis, bezet houden terwijl de onderwijzer of de zorgmedewerker iedere dag twee uur moet reizen om van en naar zijn werk te komen. Ook dát is scheefwonen.

Bezetting

Werkloze of bijstandsgerechtigden zouden in deze tijd van krapte niet de betaalbare huurwoningen in grote steden bezet moeten houden. Zonder werk hoef je namelijk niet per se in een bepaalde gemeente te wonen, maar kun je in feite overal wonen. Begrijp me niet verkeerd, ik pleit er níet voor om mensen uit hun woning te zetten, maar ik vind het in deze tijden van krapte op de arbeidsmarkt niet meer dan logisch dat woningcorporaties werkenden voorrang gaan geven voor een betaalbare huurwoning.

Woningcorporaties zouden meer moeten samenwerken met de ziekenhuizen en scholen en als er huurwoningen in de buurt van ziekenhuizen of scholen vrij komen, dan zou de woningcorporatie deze woningen moeten bestemmen voor de zorgmedewerkers en leraren die er werken. Een leuke bijvangst is dat minder woon-/werkverkeer sowieso in de files scheelt. Dat is belangrijk, maar nog veel belangrijker is dat meer mensen zullen kiezen voor een baan in de zorg of het onderwijs en dat we deze sectoren, die zo belangrijk zijn voor de toekomst van ons land, helpen.

Tekst door: Annemarie van Gaal