Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Jeroen Putmans Fotografie
Opinie

Mannen een Tikkie sturen voor tampons?
Daar vliegt feminisme de bocht uit...

journaliste

Hester Zitvast

J

Journalist Hester Zitvast schrijft over wat haar opvalt in de media. Dit keer over de column in maandblad &C's van Cesar Majorana, die vindt dat mannen meer over ongesteldheid moeten praten. Cesar (23) wil zelfs dat mannen mee moeten betalen aan tampons - whoe!

Nou Cesar, to be honest: daar zit de gemiddelde vrouw helemaal niet op te wachten, op een gesprek met mannen over de maandelijkse opruiming van ons baarmoederslijmvlies. Weet je, wij dealen daar namelijk al vanaf ons twaalfde, dertiende mee en het is, hoe irritant ook, bij ons gaan horen als poepen en plassen. We kijken er niet meer van op, het is voor ons weinig interessant. Een gesprek met een man maakt het dan ook echt niet minder vervelend.
 

Tikkie

Je had op Twitter gelezen dat een man zijn scharrel een Tikkie had gestuurd voor bebloed beddengoed - dat moest de op wasgebied blijkbaar volstrekt incompetente man weggooien. Dat vind je niet kunnen en terecht; dat vindt helemaal niemand kunnen, mag ik hopen. Een man die zoiets doet, is rijp voor een inrichting. Of een ferme pets met een volledig doordrenkt maandverband in zijn gezicht. Zo’n man moet je in elk geval nooit serieus nemen. Of als lichtend voorbeeld voor de helft van de bevolking zien.

Niet ruilen

Ongesteld zijn is vervelend en voor heel wat vrouwen zelfs zo afschuwelijk, dat normaal functioneren een paar dagen niet echt mogelijk is. Zeker, daar horen mannen begrip voor te hebben. Jullie hebben die narigheid niet en hebben er geen weet van, maar aan de andere kant zijn wij door die ellende wel in staat een kind te dragen en te baren. En hoewel dat op dat moment zelf ook niet altijd zaligmakend is, is het wel een feature van het vrouwenlichaam waar ik zielsgelukkig mee ben. En elk voordeel heb z’n nadeel ja. En nee, ik zou niet willen ruilen voor een penis.

Utopie

Het heeft iets aandoenlijks, je oproep aan andere mannen mee te betalen aan tampons en maandverband. Ik weet dat er ook vrouwen zijn die dat doen, maar dat is wel waar feminisme wat mij betreft snoeihard de bocht uit vliegt, hoor. Streven naar gelijkheid, prima. Maar de weegschaal man/vrouw volledig in balans proberen te brengen, is een utopie.

Schaamrood

Ik vraag me bovendien af hoeveel vrouwen zich daadwerkelijk schamen voor ongesteld-zijn. Ja, even, als je het net bent en nog in de brugklas zit. Maar als volwassen vrouw neem je het als een vaststaand, irritant feit dat er nou eenmaal bijhoort in het leven. Ik moffel geen tampon in mijn mouw weg als ik in het openbaar naar het toilet ga. Ik ken ook niemand die dat doet. Alle maandelijkse benodigdheden bij de buurtsuper of drogisterij inslaan, vind ik ook geen enkel probleem. Sta jij nog met het schaamrood op je kaken als je condooms koopt? Nee toch zeker? Je bent toch geen puber meer?

Hard lachen

We willen er zeker wel eens over praten, hoor. Maar met elkaar. Met onze partners. Of met iemand die er serieus interesse in toont. Maar nee, niet met iemand als jouw vriend die zegt een ongestelde vrouw van een afstand te kunnen ruiken. Dat doen honden. We willen dus onder de streep vooral niet over praten met onvolwassen jongetjes die er heel hard om moeten lachen, omdat ze niet weten wat ze ermee aan moeten. Geloof ons, met dat soort jongens praten we liever helemaal niet. Die moet gewoon nog een paar jaar rijpen, voordat je er iets mee kunt.

Nooit zonder condoom

Dus nogmaals, superlief dat je voor ons op de bres springt. Het is echt aandoenlijk. Maar wij vrouwen redden ons prima, we zijn krachtig genoeg. Waar jij je (met je vrienden) wél hard voor mag maken, is de opname van anticonceptie in de basisverzekering. Want daar heb je een punt; dát slaat echt nergens op dat vrouwen dat uit eigen zak moeten betalen. En laten we tot die tijd afspreken dat waar wij voor de pil of een spiraal zorgen, jullie in elk geval never nóóit zonder condooms je scharrels bezoeken. Als je zo graag iets wilt doen, is dat toch wel het minste...