Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Zwangere moeder met kind op de arm
Foto: Hollandse Hoogte
Opinie

Hester worstelt
met haar 4de kinderwens

journaliste

Hester Zitvast

J

Journaliste Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws. Dit keer over overbevolking en de schaamte om meer kinderen te krijgen: de 'meer-dan-twee-kinderen-schaamte'. Ik had er nog nooit van gehoord, maar toen ik de tweet van auteur Susan Smit zag, wist ik dus dat mijn gevoel ook een naam had. Want dat vierde kind dat ik zo heel graag wil, dat zet een grotere ecologische voetafdruk op deze aarde dan ik ooit met wat korter douchen of minder vlees eten kan goedmaken. En daardoor vraag ik me weleens af of het wel verantwoord is, wat ik wil.

Er bestaat 'vleesschaamte', 'vliegschaamte', 'te lang douchen-schaamte'... Maar nog geen 'meer dan twee kinderen'-schaamte. Een taboe, ik weet het. Maar de aarde gaat kapot aan teveel mensen. Dat is het kale, naakte feit dat niemand durft te benoemen, twitterde Susan Smit.

De tweet maakte niet duidelijk of iedereen die zich voortplant zich aangesproken moet voelen. Valt Nederland met 1,7 kinderen gemiddeld per vrouw hier ook onder? Want wat dan te denken van het feit dat dit aantal zelfs te laag is om de bevolking zichzelf op den duur te laten vervangen? Daarvoor hebben we namelijk 2,1 kinderen per vrouw nodig.
 

Babybonus

Jan Latten, hoogleraar sociale demografie, pleit ervoor dat de overheid een kinderwens stimuleert. Een babybonus, zoals in Italië of Hongarije al aan de orde is, gaat hem te ver - daar is hij zelfs op tegen. (In Hongarije hoef je vanaf vier kinderen geen inkomstenbelasting meer te betalen en in Italië krijg je 80 euro per maand, per kind.)

Maar bijvoorbeeld overheidsbeleid als flexwerken geeft financiële onzekerheid, waardoor stellen kinderen krijgen nog niet aandurven. Daar zou wel iets aan moeten worden gedaan, vindt hij.

Vierde kind

Je schamen voor een derde of vierde kind in Nederland lijkt in dat opzicht dus niet aan de orde (en ook niet in 91 andere landen wereldwijd, waar het geboortecijfer 'te laag' is) - maar er speelt meer dan alleen het in stand houden van een bevolking, natuurlijk. Dat kind dat jij (extra) baart is een behoorlijke milieubelasting. En daar sta ik zeker wel bij stil.

Maar waar ik met een steeds sterker wordend ongemakkelijk gevoel in een vliegtuig stap, maar wél aan boord ga, zal ik me ook in deze keuze niet laten leiden door het milieu. Of dat fout is? Vast.

Egoïstisch

Maar de wens voor een vierde (overigens het tweede kindje voor mijn vriend, verzacht dat de omstandigheden iets?) is zo sterk dat ik het niet aan de kant kan en wil zetten voor de mogelijke effecten op het milieu. En dat is egoïstisch ja.

Van de week was ik in een kledingwinkel waar je voor 100 euro zestig verschillende setjes kon kopen. En hier in het dorp hebben we sinds kort ook een bekende 'prullenwinkel', waar je met een tientje de halve zaak leeg koopt. 'Een beter milieu begint bij je zelf', ik weet het.

Gloeiende plaat

Maar wat ik doe, voelt compleet zinloos als ik het afzet tegen zoveel gekkigheid om me heen. Als mensen acht keer per jaar een vliegtuig instappen of ongeremd consumeren... dan voelt wat ik probeer bij te dragen nog niet als een druppel op een gloeiende plaat. Dat voelt dan gewoon zinloos. 

Feit is wel dat de wereldbevolking sinds 1985 gemiddeld met 84 miljoen mensen per jaar toeneemt. En dat kan nooit goed gaan, natuurlijk. Dat is vragen om ellende. Landen uit Zuid-Azië en Sub-Sahara-Afrika hebben daar het grootste aandeel in, dus het lijkt mij ook niet meer dan logisch dat daar de pijlen op gericht worden. Betere voorlichting, héél veel anticonceptie... En zo voelt het dus letterlijk als een ver-van-mijn-bed-show. En dáár schaam ik me dan eigenlijk best wel voor...