Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Fotopersburo Edwin Janssen
Opinie

'Leer je kind dat jongens
ook op ballet mogen, dat álles kan!'

journaliste

Hester Zitvast

J

Journalist Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws. Dit keer over een Instagrampost van Nicolette Kluijver.

'Ik vind het zo erg dat mijn zoontje vandaag niet naar ballet durft, omdat ze hem dan pesten! Lieve ouders…vertel je kind vanavond voor het slapengaan dat wat je doet of wie je bent niets uitmaakt, als je maar gelukkig bent! #newgeneration', schrijft de presentatrice. Hester is het er roerend mee eens: 'Ja, lieve ouders, peper dat je kinderen in. Want jullie leggen de basis voor wat die kleintjes uitvoeren.'

Mijn oudste dochter deed onlangs mee aan een landelijke danswedstrijd. Zo'n kleine zestig groepen passeerden de revue; ik hoef niemand uit te leggen dat het voor het publiek een behoorlijke zit was. We zagen allemaal meisjes. Maar dan ook écht allemaal meisjes. Moderne dans, jazz, show; alles kwam voorbij. En toen kwam er een groep het podium oplopen met een jongen in het midden.

Tekst gaat verder onder de post van Nicolette

Hoge palen

Hij droeg net als de meiden om hem heen een rokje. Hij had hakken aan, heftige make-up op en zijn haar in een knotje. Zijn dans was vol overgave, zeer gedreven, en alleen hier en daar een beetje wankel op die hoge palen. Ik nam het hem niet kwalijk. Het raakte me, hoe hij daar stond; een puber nog – misschien wel de meest kwetsbare tijd van je leven. En dan daar voor een bomvol theater 'anders' durven zijn. Ga er maar aan staan.

'Van mij hoeft dit niet', hoorde ik naast me zeggen. 'Die rok en die hakken, prima dat je anders bent, maar dat doe je maar thuis. Waarom niet gewoon een broek aan?' Tja, waarom niet 'gewoon' een broek aan. Nou, heel simpel; omdat hij zich blijkbaar in dat rokje prettiger voelt. En wat is 'gewoon'. Wie bepaalt die standaard? De vrijheid hebben daarin je eigen weg te volgen; dat is toch fantastisch?

Acceptatie

Een uur later werden de prijzen uitgereikt. Het team van de jongen won. De beker werd aan een van de meiden overhandigd en er werd een groepsfoto gemaakt. De jongen werd door zijn teamgenootjes naar voren geschoven. Hij kreeg de beker in zijn handen en stond daar als het stralende middelpunt. De tranen sprongen in mijn ogen. Dáár zag en voelde ik acceptatie. Prachtig. Een nieuwe generatie.

Het is, goddank, niet meer zoals het ooit was. Dat je als homo een leven lang in de kast moest blijven. Dat je als mens niet mocht zijn hoe je je werkelijk voelde. Maar laten we alsjeblieft ook niet doen alsof het perfect is nu. Vijf politieke partijen die ónze bevolking vertegenwoordigen, stemmen tegen een verbod op iets ridicuuls als homogenezing.

Het interesseert me niks welke gedachte daarachter zit, iedereen met gezond verstand moet het verwerpelijke én schadelijke er van in zien.

Prides

We feesten de komende maanden weer volop met alle prides mee, maar zit dat gevoel ook wel echt in je hart? Want is het vooral lachen als de kinderen van een ander, hysterisch uitgedost op een boot staan? Of zou je er ook nog zo enthousiast over zijn als het je eigen kind betreft? Als ik terugdenk aan die ene jongen, daar op dat podium, had ik als ouder in de zaal geëxplodeerd van trots.

Jesse, het zoontje van Nicolette Kluijver, zit op ballet. So what! Wat maakt hem dat? Een meisje? Gay? Het is verdomme een kleuter! Kinderen hebben daar in principe geen waardeoordeel over. Dat krijgen ze mee van ouders, die er thuis iets over te melden hebben.

Een vader, die vol testosteron brult dat alleen homo's op ballet zitten – ofzo. En op die manier wordt een zaadje geplant dat de basis legt voor pesten. Ik weet nog dat mijn eigen zoon dertien jaar geleden als kleutertje ooit huilend van voetbaltraining kwam. Hij wilde zijn Feyenoordshirt niet meer aan; kinderen en volwassenen hadden hem ermee gepest. Hoe dan? Hoezo een kind op zo'n manier onzeker maken?

Perfect

Laat ze nou toch hun eigen weg bewandelen. Leg ze geen beperkingen op, geef ze alle ruimte. Ik heb ook even moeten wennen aan de opkomst van vrouwenvoetbal, maar waarom eigenlijk? Er is geen 'gewoon'. Er zijn geen regels voor 'perfect'.

Als een jongen op ballet wil, kan dat. Daar heeft niemand iets over te zeggen. Geef de nieuwe generatie vrijheid mee. Vrijheid om te zijn wie je bent en ook een ander die keuze te laten; als er al iets 'perfect' is, moet het dat zijn.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je daarover vertellen? Of zit er misschien wel een opinie in jouw pen?

Stuur een berichtje