Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Astrid Huis
Opinie

'Een speelveld sluiten?
Wat een oliedom besluit!'

journaliste

Hester Zitvast

J

Journaliste Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws. Dit keer over de sluiting van een sportveld bij een basisschool in Nijmegen in verband met geluidsoverlast.

Er was er eens, in Nijmegen, een sportveld waar al veertig jaar door heel veel kinderen van een basisschool gespeeld wordt. En er was er eens een spiksplinternieuw appartementencomplex, waar een paar mensen in zijn gaan wonen die niet tegen het geluid van spelende kinderen kunnen. Het nieuwe complex is pal naast het speelveld gebouwd. Dus wat denken jullie? Er is geoordeeld dat het veld dicht moet. Zo niet, mag de school een dwangsom van 10.000 euro betalen.

Rijdende rechter

Je leest het en je vraagt je af: 'Hoe kán dit?' Maar je hoeft maar één willekeurige aflevering van De rijdende rechter te zien en je hebt je antwoord. Mensen zeiken graag. Of het nou om een overhangende vlinderstruik gaat of zo nu en dan iets te luidruchtig seksende bovenburen; er is altijd wel een reden tot klagen. Je bespeurt als objectieve kijker dan altijd een bepaalde mate van verzuurdheid.

Het gaat namelijk helemaal niet om die vlinderstruik. De klager heeft steevast een rotleven of een flinke bak persoonlijk leed. Het zijn niet de allerleukste mensen. 'Het zal naast je komen wonen', zeggen wij altijd, als we ons vanaf de bank met een kop koffie en drie pakken koekjes óf een fles wijn en chips vergapen aan de ellende. Maar echt; het zál naast je komen wonen. Dan ben je in één klap een fijn deel van je leven kwijt; je woongenot.

Begraafplaats

Woongenot is natuurlijk ook wat de vier klagende mensen in Nijmegen wilden, toen ze een nieuw huis kochten. Maar ik neem aan dat je, bij aanschaf, toch een beetje vooronderzoek doet. Als je een huis koopt dat nagenoeg óp een speelveld is gebouwd, mag ik hopen dat je inziet dat de kinderen daar niet fluisterend voetballen en hockeyen. Kinderen doen namelijk niets fluisterend. En als je dan dus niet tegen kindergeluid kunt, zoek je beter een woning aan de rand van een begraafplaats. Of je opteert voor het welbekende hutje op de hei.

Ik weet niet zeker of het ergens bij wet is vastgelegd, maar kinderen hebben als je het mij vraagt, recht op speelruimte. En ook recht op het maken van geluid. Het is de omgekeerde wereld dat hen een reeds veertig jaar bestaande speelruimte wordt ontnomen door wat klagende zuurpruimen. Maak regels, zorg voor een oplossing om het geluid wat te dempen, maar sluit never nooit een speelveld enkel en alleen vanwege de reden 'geluidsoverlast'.

Gedeald

Kijk als er nou crystal meth gedeald wordt op het speelveld of er wordt met enige regelmaat een vreugdevuur van 30 meter ontstoken... Of de ramen van de omwonenden sneuvelen stelselmatig uit baldadigheid, dán heb je een poot om op te staan. Dan snap ik dat een rechter zegt: 'En nou is het klaar, jullie gaan je maar binnen een hartvervetting zitten gamen!' Maar spelende kinderen straffen? Kom op zeg.

Ik ben zo bang dat dit oliedomme besluit een precedent schept. Dat het andere zuurpruimen wakker maakt, die nu ook aan de bel gaan trekken. De voormalig basisschool van mijn twee oudste kinderen is ook gevestigd onder een nieuwbouwappartementencomplex. Ik weet nog goed, dat als ik ze bracht, er altijd wel een paar oudere mensen over hun balkon hingen om naar beneden te kijken. Je zag ze genieten van de reuring, van de gezelligheid. Ze wisten waarvoor ze hadden getekend. En ze genoten ervan.

Er wordt hier een volstrekt verkeerd signaal afgegeven. Niet samen naar een oplossing zoeken, maar de zeurende partij haar zin geven. Doe allebei wat water bij de wijn en je bent er. En ben je dan nog niet tevreden en blijft het geluid je door merg en been gaan? Dan verhuis je na een muisstille uithoek van het land. Of je doet oordoppen in, simple as that.