Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Naar de rechter om een IQ-test voor je kind af te dwingen?
Foto: Hollandse Hoogte | Robin Utrecht
Opinie

Naar de rechter om een IQ-test voor je kind af te dwingen?
Beste vader, laat haar toch...

journaliste

Hester Zitvast

J

Journalist Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws. Dit keer over de vader van een 12-jarig meisje die bij de rechter nog deze zomer een IQ-test voor zijn dochter wil afdwingen. De reden? Hij is het niet eens met haar vmbo-kader schooladvies.

Krijsende peuter

Vader eist IQ-test voor dochter na schooladvies. En met die kop rollen we ogenschijnlijk een geheel nieuw hoofdstuk van het veeleisend ouderschap in. Naar de rechter stappen, omdat je 12-jarige haar middelbare school-leven op een niveau gaat starten dat jou niet aanstaat... De vergelijking met de krijsende peuter voor het snoepschap op de supermarktvloer is snel gemaakt, niet?

Gek

Het is heel eenvoudig hier iets van te vinden. “Absurd” zal bij het overgrote deel van ons toch echt het eerste woord zijn dat opkomt. Want laten we eerlijk zijn; dit is geen regel. Dit is echt een uitzondering. Scholen hebben zeker in toenemende mate te maken met mondigheid en drammerigheid van ouders, maar dit specifieke verhaal haalt niet voor niets het nieuws.
Dit vinden we gek. Dit is wat we willen lezen, waar we over praten bij de koffieautomaat.

Genie

Deze zaak veroordelen doet heel Nederland al. Laat ik dit stuk dan ook anders insteken. Laat ik, als moeder van een 18-jarige zoon, de vader van dit 12-jarig meisje een iets uit de praktijk vertellen. En geruststellen. Mijn zoon scoorde geweldig op de entreetoets; als een-na-hoogste van de klas. ‘Trots als een pauw’ dekt de lading niet. Wij hadden een genie gebaard! Een jaar later volgde de CITO-toets, het kwam zo ongeveer tegelijk met de eerste symptomen van puberen. Nog steeds een keurige score, maar ik cancelde al wel de optie dat hij ooit raketgeleerde zou worden. Hij startte op havo/vwo en we pushten hem richting dat laatste. Ook wij waren, net als deze vader nu, gedreven door ‘het beste voor ons kind’.

Andere prioriteiten

‘Het beste voor ons kind’ was toen nog een zo hoog mogelijk niveau. Duizend vervolgopleidingen om uit te kiezen. Een vooruitzicht op een dijk van een baan met een mega-salaris. Aanzien. En nooit financiële zorgen. Little did we know… Hij vond die hele middelbare school ruk. Dat hoge IQ, daar heb je niet veel aan als je er niets mee doet. Het kon hem niets schelen hoe je in het Frans vroeg waar de dichtstbijzijnde openbare toiletten zich bevonden. En het interesseerde hem al helemaal niets of een organisme wel of niet homozygoot recessief is voor een volstrekt niet boeiende eigenschap als oogkleur. Hij had andere prioriteiten.

Gelukkig zijn

Hij kelderde via het vwo naar de havo naar vmbo-t. We trokken eraan, zaten uren op school voor motiverende gesprekken en duwden hem het examen door. Hij haalde het en begon aan een vervolgopleiding. En daar begon het gelazer opnieuw. Hij strandde enkele maanden geleden. Ja, natuurlijk waren we teleurgesteld. Ik wilde weten hoe hij zich voelde.
“Zo opgelucht!”, was zijn hartgrondige reactie. Hij was er klaar mee.
Hij wilde werken, het leven in de praktijk leren. En zo gingen wij van de illusie ‘genie’ naar een nieuwe werkelijkheid. En die nieuwe werkelijkheid is goed, dat ervaar ik nu. Mijn kind is niet de verwezenlijking van mijn droom. Mijn kind volgt een eigen pad; de één doet dat in een waanzinnig tempo met de top van de berg als doel, de ander heel relaxed en vindt ergens onderaan de berg zijn of haar geluk. Ik zie mijn zoon nu meer leren dan op school. En vooral; ik zie hem gelukkig zijn. Hij werkt fulltime en gaat er wel komen, dat weet ik zeker.

Laat haar toch

De vader in kwestie geeft aan dat vwo of vmbo hem niet uitmaakt, maar
was hij ook naar de rechter gestapt als het schooladvies op vwo was uitgekomen? Daarom zeg ik tegen de procederende vader van het 12-jarige meisje: IQ is maar een getal. Laat je dochter toch haar eigen pad volgen. 
Als er meer inzit, komt het er wel uit. Het zegt niets over inzet, gedrevenheid, passie. En als er niet meer inzit, is dat ook oké. Kinderen horen dat te voelen; dat het oké is. Niet kunnen voldoen aan de eisen van je ouders moet afschuwelijk zijn. En vormend voor de rest van je leven. Het komt goed, echt. Daar heb je geen rechter of IQ-test voor nodig. Laat haar lekker opgroeien. Vrienden maken. Zichzelf ontdekken. Ze is pas 12. Gun haar een onbezorgde zomervakantie. Even niet presteren, even geen druk. Over enkele weken start er een nieuw hoofdstuk in haar leven. Wacht eerst maar eens af hoe zich dat ontwikkelt.

Zit er ook een opinie in jouw pen?

Klik dan hier.