Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kindertuigjes: Níets rechtvaardigt voor mij deze handelswijze
Foto: Hollandse Hoogte | Rob Huibers
Opinie

Kindertuigjes: Níets rechtvaardigt
voor mij deze handelswijze

Annelies Dronkert

A

Annelies Dronkert zag op het strand een kind in een tuigje. Haar onbegrip hierover zette zich om in boosheid. Die boosheid schreef ze van zich af in een opinie.

"Dat oordeelloos in het leven staan, waar je zo zen van zou worden, lukte deze vakantiedag niet zo. Naast me op het strand, op ongeveer 50 meter afstand, zat een gezin met twee meisjes van ongeveer vijf jaar en een jongetje van een jaar of drie, vier. Vader en moeder op twee stoeltjes, bolderkar mee, emmertjes en schepjes eromheen. 

Verontwaardiging

Ineens zag ik dat het jongetje een tuigje om kreeg. Hij werd aan een lijn vastgemaakt. Er werd een paal in de grond geslagen en het tuigje zat vast aan een soort hondenlijn die een bepaalde actieradius toeliet. Het zag er bizar uit. En natuurlijk keek ik.

Ik kon mijn ogen er niet vanaf houden en probeerde dit beeld in mijn hoofd ‘compleet’ te maken, of in ieder geval begrijpelijk. Dat lukte steeds minder goed. Mijn onbegrip steeg met de minuut en nam vormen van verontwaardiging en zelfs boosheid aan. Daar zat ik dan, met mijn ‘oordeel niet over anderen’. 

Zand eten

Moeder ging de zee in, met de twee meisjes. Roze badpakjes, zwemband mee. Vader maakte een foto van hen drieën. Het jongetje keek toe vanaf het strand. Aangelijnd. Hij wilde er naartoe lopen maar de lijn was te kort. Toen haakte ik echt af. Vader zat er later bij in een stoel. Verzette af en toe de lijn. De vloed kwam op. Hij speelde niet met zijn zoon. Maakte geen contact. 

Ik zag het jongetje zand eten. Grote handen zand. Ik zag hem proberen het tuigje af te doen. Draaiend in het zand, op de grond. Ik leek zijn frustratie te voelen en was geschokt. Was dit een weglopertje? Hadden de ouders dat meerdere malen meegemaakt? Of een verstandelijk beperkt kindje? Een doof kindje? Vanaf de afstand waarop ik zat, was dat alles echt niet zichtbaar. 

Blijven hangen in de zeventiger jaren waarin die tuigjes nogal eens gebruikt werden? Ik heb alles laten passeren maar uiteindelijk rechtvaardigt níets voor mij deze handelswijze. Ik heb spijt dat ik er niet op afgestapt ben. Mocht ik ze weer zien, ben ik de eerste. Reken daar maar op."

Jij op VROUW.nl

Zit er een opinie in jouw pen?

Stuur dan een berichtje

En, wat vind jij? Laat je horen!