Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

© Hollandse Hoogte
Foto: © Hollandse Hoogte
Opvoeddilemma

Wat Zij Vindt | Yvonne
Niets mis met gebrek aan ambitie

journaliste

Yvonne van der Wal

I

Ik word onderhand moe van dat eeuwige geleuter over succes en carrière onder vrouwen. ‘Vrouwen houden glazen plafond zelf in stand. Vrouwen zijn bang voor succes. Vrouwen zijn te bescheiden.’ Vrouwen in topfuncties zijn dungezaaid en dat is natuurlijk ver-schrik-ke-lijk, dus wordt alles uit de kast getrokken om ons daar te krijgen.

Onlangs was het trending topic op Twitter: #Topvrouwen. Met alle respect, maar wat is dat toch eigenlijk een mallotig woord. Want wat wordt er precies mee bedoeld? Ben je geen topvrouw als je geen carrière ambieert? Ben je geen topvrouw omdat je gelukkig bent met je baan bij de Lidl of met de weloverwogen keuze om je kroost dagelijks te verwelkomen met een kop thee? Ben je soms geen topvrouw omdat je je even volledig wil richten op luiers, borstvoeding en gebroken nachten? Wat is er mis met bescheidenheid?

Koffieleutende geraniummoeder

Nog niet zo lang geleden móchten we in principe niet aan het werk, want dat was funest voor het gezinsleven. Tegenwoordig moeten we aan het werk en bij voorkeur in een 'toppositie', anders is het funest voor de economie. Veertig jaar geleden werd er nog tegen ons gezegd: zorg eerst voor de kinderen, begin dan pas aan een carrière. Nu wordt er gezegd: meid, zorg eerst voor een carrière, begin dan pas aan kinderen. Moest je je omgeving destijds nog uitleggen waarom je geen derde kind wilde, tegenwoordig moet je uitleggen waarom je wel graag drie of meer kinderen wil. Werd er vroeger nog van je verwacht dat je rond je twintigste in het huwelijk zou treden en een gezin zou stichten, vandaag de dag word je niet voor vol aangezien en betiteld als 'tienermoeder' als je hier op deze leeftijd voor kiest. Werd de huisvrouw in die tijd nog zeer gewaardeerd om wat ze deed, tegenwoordig wordt ze al snel gezien als een koffieleutende geraniummoeder en een parasiet van de maatschappij.

Pure noodzaak

Begrijp me goed. Heb je kinderen maar haal je je voldoening pas echt uit een breed takenpakket op de werkvloer? Niets mis mee. Zelf stond ik vanaf mijn 15de vleesbakken schoon te maken en stond ik op mijn 24e zonder morren negen dagen aaneengesloten op mijn benen achter de kassa, om vervolgens één dag vrij te nemen en weer elf dagen verder te gaan met het afrekenen van benzine. Nee, succesvol werk was het misschien niet. Maar het was werk, en ik was er blij mee. Soms is werken een bewuste keuze, soms is het pure noodzaak.

Op de schroothoop

Waar ik op doel is dit: laat iedereen toch zelf bepalen wat ze met hun leven willen. We kunnen er een heel arsenaal aan psychologen en experts bijhalen om te verklaren waarom het aantal 'topvrouwen' in de arbeidswereld armetierig schaars is, maar is het niet volkomen duidelijk? Er zijn nu eenmaal mensen die werken om te leven. En die niet leven om te werken. Dat hele 'glazen plafond' mag wat mij betreft op de schroothoop; het zet ons onbedoeld in een slachtofferpositie en dat moeten we volgens mij helemaal niet willen. We zijn niet te schijterig voor succes, soms willen we het gewoonweg niet. Er zijn vrouwen die niets geven om leidinggeven, die tevreden zijn met wat ze al doen en geef ze eens ongelijk; er bestaan heus belangrijkere zaken dan zakendoen.

Hele prestatie

Ja, de tijden zijn veranderd. Maar er is één ding dat door de jaren heen hetzelfde is gebleven: we hebben voortdurend last van schuldgevoelens en we doen het op de keper beschouwd toch nooit goed. Wat we ook doen, waarvoor we ook kiezen. Indien er al überhaupt sprake is van een keuze. En is dat niet waar emancipatie uiteindelijk om draait? Niet per se om het hebben van succes ofwel een carrière, maar om het hebben van vrijheid. Vrijheid om zelf te kunnen bepalen hoe je je leven indeelt en wat succes voor jou betekent. De leiding nemen over je eigen leven, dát is pas een hele prestatie.

Wil je meepraten over Wat Zij Vindt? Dan kan dat áltijd onder de artikelen van onze panelleden. Of tweet met ons mee met #watzijvindt!

Over Yvonne van der Wal

Yvonne (40) is freelance tekstschrijver/-corrector, moeder van twee tieners, theeleut, auteur van drie boeken en woont 16 jaar samen. Yvonne snijdt op haar blog graag gevoelige, maatschappelijke kwesties aan en is dol op sarcasme.

De wekelijkse VROUW nieuwsbrief in je inbox? Schrijf je in >>