Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opvoeddilemma

Interview
De ontroerende oproep die Bente een eicel opleverde

journaliste

Eline Doldersum

E

‘Een gezinnetje is iets dat we heel graag willen, maar wat voor ons niet vanzelfsprekend is.' Zo beginnen Rob (30) en Bente (26) Meijs een ontroerende oproep op Facebook. Een oproep die in een paar dagen tijd niet alleen duizenden keren werd bekeken, maar die ook een eiceldonor opleverde. In een interview met VROUW vertelt Bente over de rollercoaster waarin ze is beland.

Bente Meijs was nét 15 toen ze in de overgang terechtkwam. "Het was echt een nachtmerrie, een enorme klap in mijn gezicht. Ik, geen kinderen krijgen? Het was mijn ultieme meisjesdroom. Al vanaf jongs af aan droomde ik van een gezinnetje. Een droom die met dat ene bezoekje aan de dokter in duigen viel. Dat was zo moeilijk, zo verdrietig. Het heeft dan ook heel lang geduurd voordat ik het kon accepteren", vertelt Bente. 

Romantisch beeld

Ondanks het verdriet liet Bente de moed niet zakken. "Het romantische beeld van een kindje krijgen, ging met de diagnose in rook op, maar natuurlijk zijn er nog wel andere manieren om een kindje op de wereld te zetten. Al durfde ik daar als single nog niet te veel op te hopen. Je moet immers ook maar een man tegen het lijf lopen die het ziet zitten om met jou een heel traject in te gaan. Dat wil ook niet iedereen."

"Dat vond ik dan ook heel spannend tijdens de eerste date met Rob. Want hoe zeg je tegen een man dat je hem geen kinderen kunt bieden? Dat vond ik zó moeilijk. Was als de dood dat hij weg zou rennen, maar dat deed hij niet. Sterker nog: hij reageerde juist heel lief en zei meteen: 'Ik ben stapelgek op jou en vanaf nu is het niet meer alleen jouw probleem, maar ons probleem. We gaan het samen aan.' Dat vond ik zo lief."

Kinderwens

Dat eerste afspraakje ligt inmiddels al ver achter Bente en Rob. Het stel is al zeven jaar dolgelukkig en doet er alles aan om hun kinderwens te realiseren. Al gaat dat niet zo snel als ze in eerste instantie hadden gehoopt. "Het is heel lastig. We staan inmiddels al vier jaar op de wachtlijst voor eicellen en aan die wachtlijst lijkt voorlopig nog geen einde te komen. Zo kunnen we in Utrecht nog bijna 12 jaar wachten op een eicel en zijn ze in Leiderdorp zelfs op."

Aangezien het pasgetrouwde stel niet nog jaren wil wachten op een zwangerschap, besloten ze het heft in eigen handen te nemen en zélf op zoek te gaan naar een donor, via Facebook. "Misschien zijn er in onze directe omgeving wel mensen die onze droom kunnen verwezenlijken, maar hoe vraag je dat? Ik wil familie en vrienden niet voor het blok zetten. Want zeg maar eens nee als iemand zo'n emotionele vraag aan je stelt. Dat is moeilijk."

"Dat wilden we dan ook absoluut niet. Een eicel doneren is namelijk niet niks, daar moet je wel echt voor de volle honderd procent achter staan. Rob en ik hebben er samen veel over gepraat en er lang over nagedacht, maar uiteindelijk leek Facebook ons dé perfecte manier. Met een berichtje bereik je veel mensen, zet je ze aan het denken, maar dring je tegelijkertijd niets op. Precies wat wij wilden", legt Bente uit. 

Groot succes

Terwijl de post in eerste instantie bedoeld was voor familie en vrienden, ging die als een lopend vuurtje het hele internet over. Binnen een dag werd de emotionele video meer dan duizend keer bekeken en stroomden de aanmeldingen voor een donatie binnen. "Echt bizar. We kunnen het nog steeds niet bevatten. Dat zoveel mensen de video hebben bekeken en ons willen helpen bij het realiseren van onze kinderwens? Dat hadden we echt niet durven dromen."

Bente en Rob kregen ruim honderd aanmeldingen voor een eiceldonatie, waarvan er tien geschikt zijn voor donatie. "Om onze droom te verwezenlijken, reizen we binnenkort af naar Gent voor een kruisdonatie. Bij deze behandeling blijft de eiceldonor anoniem. Aangezien kinderen in Nederland het recht hebben om in contact te komen met de donor, is het niet mogelijk om deze behandeling in Nederland uit te voeren", legt Bente uit. 

Ultiem geluk

Bente kan nog steeds niet bevatten wat die ene Facebookpost teweeg heeft gebracht. "We prijzen ons ontzettend gelukkig dat het zoveel aanmeldingen heeft opgeleverd, maar blijven tegelijkertijd wel met beide benen op de grond staan. Ik ben natuurlijk nog niet zwanger. Er kan nog van alles gebeuren. Zo volgen er nog veel onderzoeken, kan de donor afhaken en kan er ook tijdens de zwangerschap van alles misgaan. Dat hou je natuurlijk wel in je achterhoofd."

Al probeert ze op dit moment ook vooral te genieten van alles wat er op haar afkomt. "Als je mij een week geleden had gezegd dat ik niet over een paar jaar, maar over een paar maanden wellicht van start kan gaan met het hele traject, had ik je waarschijnlijk niet geloofd. En nu? Nu is het gewoon realiteit. Dat is toch bijzonder? We zien wel hoe het loopt, maar wat er ook gebeurt: wij hebben ons best gedaan en voor ons voelt het goed. Dat is toch waar het om draait?" 

 

En, wat vind jij? Laat je horen!