Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kelly van der Pol (29), moeder van Esmay (7) en Stijn (4).
Opvoeddilemma

Kelly: Ja, onze dochter is anders
maar ik schaam me niet

journaliste

Hester Zitvast

K

Kelly van der Pol (29) is moeder van Esmay (7) en Stijn (4). Al toen Esmay nog een baby was, had Kelly het gevoel dat ze anders was. En ondanks dat er nog steeds geen officiële diagnose is gesteld, kreeg ze gelijk. Esmay heeft last van heftige driftbuien en volgt inmiddels speciaal onderwijs. Middels een blog steekt Kelly andere ouders een hart onder de riem. "Je hoeft je niet te schamen als je kind anders is."

"Mijn intuïtie zei dat er iets met Esmay was. Ze was een lieve baby, op het oog leek er niets mis te zijn, maar mijn gevoel bleef knagen. Mijn omgeving verklaarde mij voor gek. Ze was wat minder knuffelig dan de meeste kleintjes en ze werd heel boos als je haar luier verschoonde. Maar dat vond niemand opmerkelijk."

Peuterpuberteit

"Pas toen ze een peuter werd, vielen de driftbuien op. Het consultatiebureau schoof het af op peuterpuberteit; het was echt iets wat bij die leeftijd hoorde. Maar ik vond driftbuien die uren duurden niet normaal."

Ook het kinderdagverblijf vindt het gedrag van Esmay afwijkend. "Dat was onze eerste bevestiging. En ergens is het fijn dat anderen het ook zien, maar tegelijkertijd nemen je zorgen daardoor alleen maar toe." 

Hulpverlening

Kelly en haar man belanden in een circuit van hulpverlening. "Er kwamen mensen thuis met ons meekijken, want misschien lag het wel aan onze opvoeding. Dat maakte me extreem onzeker." 

"Deden wij iets fout? Je wordt gecontroleerd en zo voelt dat ook. We hadden echter niets te verbergen en wilden niets liever dan duidelijkheid hebben. Wat was er toch met onze dochter aan de hand?"

Drie maanden opnemen

Het gedrag van Esmay verslechtert. "Ze begon ook met bijten, schoppen en slaan. Als we haar iets verboden of ze kreeg 'nee' als antwoord, kon ze volledig door het lint gaan. Alsof er een kortsluiting in haar hoofd ontstond. Ik wilde zeker weten dat er geen lichamelijke oorzaak was. Daarom werd ze ook door een kinderarts onderzocht en er werd een EEG gemaakt. Er werd niets gevonden."

Uiteindelijk stellen de behandelaars voor dat Esmay drie maanden wordt opgenomen, zodat ze echt goed geobserveerd kan worden. "Hoe graag ik ook wilde weten wat er met onze dochter aan de hand was; dát wilde ik niet." 

Een speciale school

"We hadden het zwaar thuis - we hadden Stijn inmiddels ook al - en waren op een bepaalde manier zeker overbelast, maar je kind op deze leeftijd drie lange maanden laten opnemen druiste volledig tegen mijn moedergevoel in." 

"Het alternatief was dat ze naar een speciale school zou gaan, maar daarvoor zou ze iedere dag twee keer 45 minuten in een taxi moeten zitten. Ook dat wilde ik mijn meisje niet aandoen. Ze was nog zo klein!"

Een alternatief

Kelly blijft met de behandelaars in gesprek en uit haar zorgen over de voorstellen. "En ik ben zelf op zoek gegaan naar een alternatief. Er bleek bij ons in de buurt ook speciaal onderwijs te zitten waar ze terecht kon." 

Het ging op zich redelijk op het regulier onderwijs, de leerkrachten zeiden dat ze het konden handelen, maar vanwege haar driftbuien mocht Esmay niet mee op schoolreisje en verboden ouders hun kinderen met haar te spelen. Dat deed veel pijn. Esmay had meer aandacht en structuur nodig. Dat kon speciaal onderwijs haar bieden."

Vorm van autisme

Inmiddels is Esmay 7 en gaat het goed met haar. "De buien die ze heeft, heeft ze voornamelijk op school. Als een kind zit te tikken met een pen bijvoorbeeld, kan ze heel boos worden. Artsen denken dat ze een vorm van autisme heeft, maar een officiële diagnose is er nog steeds niet." 

"Daar zitten we nu ook niet meer achteraan. Wat ons betreft hoeft dat stempel niet zo nodig. We weten nu ook wel dat onze dochter 'anders' is. Zo'n stempel plaatst haar alleen nog maar meer in een hoekje." 

Soortgelijke situatie

"Ik ben de blog liefs-mama.nl begonnen omdat ik andere ouders in een soortgelijke situatie wil laten merken dat ze zich niet hoeven te schamen voor hun bijzondere kind. Ik heb al heel veel reacties gekregen van andere moeders die hun verhaal willen delen of veel van zichzelf in ons gezin herkennen. 

"Ik heb me heel lang onzeker en vooral ook schuldig gevoeld. De bevalling van Esmay was zwaar; lag het misschien daar aan? En ze is de eerste 2,5 uur na haar geboorte niet bij mij geweest. Heeft dat iets bepaald?" 

Oorzaak

"Of deden we toch iets verkeerd in de opvoeding? Een ouder zoekt de oorzaak van zulke problemen vaak bij zichzelf, maar aan sommige dingen kun je nou eenmaal niets doen."

"We leren nog steeds iedere dag bij. Zo heb ik vorige week een jurk voor Esmay's verjaardag gekocht. Dat maakt haar heel onrustig, iedere dag vraagt ze of ze haar jurk aan mag en dat geeft weer het nodige drama. Ik heb een aftellijstje gemaakt, maar dat werkt niet echt."

Gestopt met medicatie

"Volgend jaar pak ik dat anders aan, dan bewaar ik de jurk tot het laatste moment. Ik hoop in mijn blog ook door dit soort ervaringen te delen, hulp te kunnen bieden aan andere ouders. En ik kan ze vooral het advies geven naar hun hart en gevoel te luisteren."

"Blijf wel met behandelaars in gesprek, maar volg zeker niet ieder advies klakkeloos op. Zo zijn wij gestopt met de medicatie die Esmay kreeg. Dat was een antidepressiva voor volwassenen! Ik kreeg er een heel naar gevoel bij en het is best lastig zo'n knoop door te hakken." 

"Toch hebben we het gedaan en dat gaat heel goed. We hebben nog een tijdje Bach Bloesem Druppels gebruikt en nu niets meer. Dus gewoon goed blijven communiceren met elkaar en kom vooral voor je kinderen op! De intuïtie van een moeder zit er niet snel naast."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook, net als Kelly, een verhaal kwijt over jouw bijzondere kind?

Dan kan dat hier!