Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Tiener in hangmat
Foto: Hollandse Hoogte
Opvoeddilemma

'Ik zou het niet toestaan als
mijn zoon (19) niks zou doen'

journaliste

Daphne van Rossum

E

Een kind dat tot in de middag in bed ligt, niet vooruit te branden is en rustig de tussenjaren op elkaar stapelt. Het optreden van Merlijn Kamerling (19) bij Pauw, heeft ons eraan herinnerd dat het een naam heeft: Generatie Z. Maar bestaat die generatie - kinderen die nu tussen de 8 en 23 jaar zijn - echt? En hoe voorkom je dat jouw kind eraan ten prooi valt? "Stop met pamperen", stelt orthopedagoog Mariëlle Beckers van Buro Bloei.

Beckers: "Bij Generatie Z hoort de helikopterouder die alles in de gaten houdt via Magister. Die het kind in alles faciliteert en het met de auto overal heen brengt. De pamperende ouder is onderdeel van het probleem.

Minder vrijheid

Generatie Z groeit op met internet en mobiel. Ze hebben meer kennis en meer keuze, anderzijds een grote druk om te presteren. Door Magister en Zoek mijn iPhone hebben ze minder vrijheid. De helikopterouder ziet alles. Toch denk ik dat het een kleine groep is die meerdere tussenjaren neemt, die gaat lanterfanten.

Het is vrij gangbaar dat als je klaar bent met school je wat tijd neemt om een beetje uit te blazen. Maar een tussenjaar kost geld, de meeste ouders hebben geen geld voor een inwonende puber met alle kosten van dien en geen studiefinanciering.

Vrijwilligerswerk

Dus als een kind aangeeft dat het een tussenjaar wil dan raad ik aan: 'Maak samen een plan'. Gaat het kind werken, reizen, vrijwilligerswerk doen? Niks doen vind ik geen optie. Ik zou niet willen beweren dat Generatie Z massaal niks doet. Ik zie er kinderen tussen die wel heel ambitieus zijn, die dingen opzetten of veel studeren.

En niet omdat het moet van hun ouders. Zij doen het wel goed, dus in die zin behoort niet iedereen uit die leeftijdscategorie tot Generatie Z. Ik ken een meisje dat heeft rond haar 21ste Charly Cares (een oppascentrale, red.) opgezet. Die heb je er dus zeker ook tussen zitten. Echt, veel van hen zijn ook heel anders."

Kostgeld

Mijn zoon (19) bijvoorbeeld studeert en werkt. Hij woont nog thuis, maar betaalt wel kostgeld. Hij draagt bij aan het huishouden. Ik vind dat normaal, want het is een voorbereiding op het 'echte' leven. Koken en opruimen horen daarbij. Ik zou het niet toestaan als hij de hele dag niks zou doen.

Als er voor je gezorgd wordt heeft het kind ook minder noodzaak om het huis uit te gaan. Door te pamperen leren ze niks zelf te doen. Ik vind, met 15 kunnen ze al werken. Ga maar een krantenwijk lopen! Dan weet je tenminste of je dat leuk vindt of niet. Van een bijbaan leren ze wat werken is en daaruit halen ze motivatie."