Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opvoeden? Zo doe je dat!
Foto: Cultura Images|Hollandse Hoogte
Opvoeddilemma

'Het begrijpen van je kind is de start
van een fantastisch gezinsleven'

journaliste

Daphne van Rossum

V

Veel mensen vinden opvoeden maar lastig. Een kind wordt nou eenmaal niet geboren met een gebruiksaanwijzing in zijn hand. Onderzoekers en psychologen reppen dan ook over gebrekkige opvoedvaardigheden. Met termen als 'applausgeneratie', 'curlingouders' en 'millennialsneeuwvlokjes'. Caroline Kwint-Schenk en Donald Kwint hebben twee kinderen van 10 en 7 en schreven Boek voor ouders:  "Als je je bewust bent van je gedrag, herken je ook de uitwerking ervan op je kind(eren)."

"Jongeren worden door hun ouders tegenwoordig veel te veel uit de wind gehouden, waardoor ze minder veerkracht hebben. Ik las over ouders die een rechtszaak hebben aangespannen omdat hun dochter niet bij vriendinnen in de klas was geplaatst.

Coach

Hetzelfde zie je bij hockey waar competitie tegenwoordig een vies woord is. Het kind mag zich vooral niet gekwetst voelen. Dat geeft mij het idee dat er vooral naar de korte termijn wordt gekeken. Terwijl het mij belangrijk lijkt hoe je kind zich op de lange termijn ontwikkelt. Heeft het zelfinzicht? Zelfvertrouwen? Is het weerbaar en kan het grenzen aangeven?

Mensen zijn vaak te meegaand uit angst dat ze afgewezen worden door hun kind(eren). Ze werken vier of vijf dagen per week en willen het de resterende tijd gezellig hebben en 'vrienden' zijn. De ouder is geen vriend denken wij, maar pakt meer de rol van coach.

Consequent

Een coach die zorgt dat een kind het beste uit zichzelf haalt en waar nodig bijstuurt (en dus soms ook zegt 'Zo gaan we het doen'). Als je daarbij in je kracht staat dan wordt opvoeden relaxter en is straffen niet nodig. Als er voldoende wederzijds respect tussen ouder en kind is, dan is het uiten van je teleurstelling vaak al voldoende straf.

Je moet wel consequent zijn. Dus als mijn zoon zegt dat hij zijn huiswerk morgen wel doet in de ochtend maar dat toch niet doet, dan zeggen wij dat we dat dus niet meer zo gaan doen. Want het geeft ons hele gezin stress bij het ontbijt. Dus maak gelijk uit school je huiswerk en spreek daarna pas met vriendjes af. Dan wordt de rest van het gezin ook niet gedupeerd."

Telefoon

Volgens Caroline wordt het tijd dat opvoeders met andere ogen naar kinderen kijken: "De grootste leraar woont bij jou in huis. Kijk maar naar wat je kind je geeft; het is één grote spiegel. Het geeft het mooie terug, maar laat ook zien waar je nog werk hebt te doen.

Je kunt er heel veel van leren. Zie het kind hierin ook als gelijkwaardig. Jij geeft het goede voorbeeld. Jij vindt dat ze veel op hun telefoon zitten, maar negen van de tien ouders zitten op het bankje in de speeltuin ook constant op hun telefoon te kijken.

Als wij op vakantie gaan geven we de kinderen altijd inspraak bij het maken van afspraken. Wat moet er gebeuren op vakantie? Hoe bepalen we wat we gaan doen op een dag? Hoeveel frisdrank mogen jullie? Als ze het gevoel hebben dat ze mogen meebepalen, of iets hebben in te brengen zijn ze intrinsieker gemotiveerd. Ze voelen zich gehoord zonder door te slaan."

Vogelsoorten

Volgens Caroline zijn er verschillende kindtypen en oudertypen die ze in hun boek uitgewerkt hebben in vogelsoorten: de papegaai, arend, uil en duif. Papegaaikinderen krijgen vaak ten onrechte het label ADHD; ze hebben veel energie, zijn chaotisch, praatgraag en hebben wilde ideeën.

Het belangrijkste voor papegaaien is dat ze plezier maken. Arenden zijn enorm doelgericht. Ze worden vaak bestempeld als pittige kinderen. Wat best meevalt, als je maar weet wat ze nodig hebben. Geef je ze dat niet, dan worden ze drammerig, omdat ze enorm gefocust zijn op het krijgen wat ze willen.

Voor de duif, ook wel de vredesduif, is harmonie enorm belangrijk. Ogenschijnlijk lijken ze enorm makkelijk om op te voeden. Ze zijn erg meegaand en juist daar ligt hun gevaar. Deze kinderen hebben de neiging zichzelf weg te cijferen ten koste van een ander. Als dat structureel gebeurt, heeft dat een enorm impact op hun zelfbeeld.

Tot slot de wijze uil, waarbij wijs ook vaak letterlijk geldt. Ze kunnen vaak al op jonge leeftijd lezen, hebben een brede interesse, zijn rustig (kunnen zich goed alleen vermaken) en soms wat somber van aard."

Boekjes lezen

Je verdiepen in de specifieke stijl van je kind kan de sfeer in huis aanzienlijk verbeteren volgens de schrijfster, het kind meer zelfvertrouwen geven en het meer erkennen zoals het is: "Als jij als ondernemende papegaaiouder vindt dat je kind naar buiten moet, maar je uilkind wil lekker op haar kamertje zitten en boekjes lezen dan zeg je eigenlijk dat je kind niet oké is zoals het is. Indirect krijgt het kind de boodschap 'Wat ik fijn vind is dus niet normaal'. Een kind vertrouwt namelijk meer op zijn ouders dan op zichzelf.

Een arendmoeder wil snel, maar een duifkind heeft tijd nodig. Als je je kind beter begrijpt, zie je ook beter wat de behoeften zijn. Een duifkind hecht bijvoorbeeld aan vaste plekjes. Als je dat kind vier keer verhuist in de klas wordt het heel ongelukkig. Maar als jij weet dat jouw kind het belangrijk vindt om op een plekje te blijven kun je dat aangeven aan de juf."

Begrijpen

Thuis heeft Caroline ook te maken met een duifkind: "Wij houden van avontuurlijke vakanties, maar houden er wel rekening mee dat we dan wel een plan maken en daar niet van afwijken omdat we weten dat het belangrijk is voor haar. Het begrijpen van je kind is denk ik de start van betere onderlinge verhouding en een fantastisch gezinsleven!"

Jij op VROUW.nl

Wat is jouw grootste opvoedblunder?

Deel je verhaal hier!