Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Hoe krijg je de puber weer in het gareel?
Foto: Koen Verheijden
Opvoeddilemma

Zó krijg je de regie
over je puber weer terug

journaliste

Daphne van Rossum

P

Pubers die dwars zijn, een grote mond hebben, brutaal zijn en zich niet aan de regels houden. Als puberouder kun je af en toe het gevoel hebben dat je in niks meer je kind van vroeger terug herkent. Maar wat als het echt te ver gaat en je het gevoel hebt dat je steeds meer terrein verliest? Hoe pak je de regie terug? Orthopedagoog Mariëlle Beckers geeft vanavond een lezing over geweldloos verzet en opvoeden volgens de methode 'verbindend gezag'.

Je lieve kleine ventje is een reuzevent geworden. Met haar op zijn benen en een grote mond. Hij zit vastgeplakt aan zijn mobiel en wat zijn vrienden zeggen is belangrijker voor hem, dan wat jij zegt of vindt.

Vet boos

Of je kleine meid, die vet haar begint te krijgen en pukkeltjes op haar neus en die zomaar ogenschijnlijk om helemaal niks vet boos kan worden en schreeuwend met deuren slaat. Dat is allemaal nog wel te doen, maar wat als daar slechte cijfers en schoolverzuim bijkomen? Als foute vrienden hun intrede doen, of als je merkt dat je puber gedrag vertoont dat ontoelaatbaar is en dat hij of zij keer op keer de grenzen overtreedt. Dan is het tijd voor zwaarder geschut.

Mariëlle Beckers: “De regie terugpakken wil zeggen dat jij als ouder aangeeft dat je bepaald gedrag niet accepteert. Bijvoorbeeld als je kind elke keer te laat thuis is na het uitgaan, als het zelf beslist hoe laat hij of zij thuiskomt. Als het zich verzet tegen de afspraak van bijvoorbeeld 00.00 uur. Dat is echt iets wat je aan wilt pakken. Dan zijn er een paar manieren waarop je dat kunt doen.”

Boos

“Kijk in de eerste plaats naar jezelf. Het kind kan boos zijn, maar jij blijft rustig. Je moet het ijzer smeden als het koud is, niet als het heet is. Ga pas in gesprek als de gemoederen bedaard zijn.”

Slakken

“Leg daarnaast niet op alle slakken zout. Met welk gedrag – zoals dat laat thuiskomen- ga je de strijd aan? Welk gedrag wil je laten gaan? Als je de niet opgeruimde kamer laat gaan, begin daar dan niet een week later weer over. Maak daar dan ook geen punt meer van. Het soms laten gaan van dingen, betekent dat je over die dingen die er wel echt toe doen stevig en duidelijk kan zijn.”

Bootje

“Zoek de verbondenheid. Jij moet het veilige anker zijn en vanuit verbondenheid je grenzen aangeven. Je moet het zien als een bootje dat te ver afdrijft. Trek dan het anker aan. Geef het kind echte aandacht, als het zich verbonden voelt dan accepteert het eerder ‘nee’.”

Hakken

“Als je als ouder alles hebt geprobeerd en de geest is voor je gevoel al uit de fles, dan moet je dat ook bespreken. Zeg: ‘we hebben alles geprobeerd, maar het werk niet. Wat gaan we nu doen?’. Strak erop zitten bij pubers is niet handig. Hoe harder je erbovenop zit, hoe meer regels je stelt, hoe minder ze doen. Laat ze ook een stuk zelf bepalen. Niet er zo fel er op zitten, dan gaan ze eerder met de hakken in het zand. Als je alles wil controleren zit er geen beweging meer in.”  

Teugels

“Pubers willen zelf ontdekken. Zelf bepalen. Als ouders is het zoeken naar een evenwicht tussen verbondenheid, grenzen stellen, maar ook de teugels laten vieren. Als kinderen bepaalde vrijheden niet aankunnen, maak er dan wel een battle van. Dan wordt er ook strak gecontroleerd. Met bijvoorbeeld een telefoonronde, waarin alle vrienden worden gebeld waar hij uithangt. Als gedrag onacceptabel wordt, krijg je waakzame zorg. Dan is er controle op dat specifieke stuk. Dat noemen we verbindend gezag.”

Bloedirritant

“Zeg dan ook ‘ik ben je ouder en het is mijn plicht te zorgen dat het goed met je gaat’. Als het kind zich niet aan de afspraken houdt, dan volgen er consequenties. Bijvoorbeeld met een oplossingsverzoek (‘dit accepteer ik niet, wat gaan we hier aandoen’) of je houdt een ‘sit-inn’ en gaat een kwartier op de kamer van je kind zitten. Je zegt niks, maar gaat bij je zoon dochter in de kamer zitten zonder dat hij of zij eruit kan. Dat vinden ze bloedirritant, maar het zorgt wel vaak voor een oplossing.”

Buurman

“Wat ook goed werkt is een support-netwerk aanleggen van opa en oma, maar het kan net zo goed een buurman zijn. Zeg dat het niet lekker gaat en dat jullie hulp nodig hebben. Het is fijn om zo’n netwerk te hebben als je er doorheen zit. Vroeger werden kinderen vaker naar de buren gestuurd. Dat zie je niet meer. Maar het is goed als anderen op de hoogte zijn van jullie problemen, maak het kringetje groter dan jullie gezin.”