Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kind aan de riem
Foto: Hollandse Hoogte
Praat mee

Je kind aan het lijntje houden...
Hoe ver ga je?

journaliste

Daphne van Rossum

B

Blogger Clint Edwards deed zijn dochter Ashley aan de lijn en kreeg een hoop commentaar over zich heen. Op zijn Facebook legt hij uit waarom hij zijn dochter aanlijnt. Zou jij zoiets overwegen voor jouw kind?

Clint: "Ze is een wildebras en dit ding heeft ervoor gezorgd dat ze niet zomaar de weg is opgerend en dat ze niet haar hand in een ijsmachine heeft gestoken. Daarnaast heeft het ervoor gezorgd dat ik niet constant bang ben."

Revalidatiekliniek

Toen mijn zoon nog klein was maakte hij er zijn hobby van om weg te lopen of zich te verstoppen. Waren we in een winkel dan kroop hij onder de rekken en hield hij zich muisstil. Hij vond het grappig om niet te reageren op mijn geroep. Tegen de tijd dat ik hem wilde laten omroepen en er allerlei horrorscenario’s door mijn hoofd schoten, kwam hij dan meestal triomfantelijk tevoorschijn. 

Ook heeft hij het een keer gepresteerd om zomaar een lift in te stappen terwijl we op bezoek waren in een revalidatiekliniek, om ergens in een kelder uit te stappen. Ik geloof dat het een uur duurde voordat we hem hadden gevonden. Ik stond doodsangsten uit, omdat de kliniek aan een drukke straat grensde.

Van de bodem geplukt

In het zwembad glipte hij als peuter een keer uit het kleedhokje. Ik stond me net om te kleden. Ik dacht dat hij terug was gelopen naar de locker, omdat hij dat interessant vond, maar het bleek dat hij naar het zwembad was gelopen. Het was tegen sluitingstijd en de badmeester was al naar huis. Hij had zijn zwemdiploma nog niet, maar dacht in al zijn jeugdige overmoed dat hij kon zwemmen. Ik heb hem van de bodem geplukt. Dat beeld zal me altijd bijblijven.

Zo’n kind dus. Ik was dan ook dolblij dat ik een tuigje vond in de Prenatal. Als we langs een drukke straat moesten, kreeg hij dat tuigje ook aan. Ook mijn schoonmoeder heeft er gebruik van gemaakt als ze op hem moest passen. Zij was als de dood dat ze hem zou kwijtraken of dat hij onder een auto zou rennen.

Aan moeders rok

Hetgeen ook niet ondenkbaar was. Op een gegeven moment ging de lol er voor hem af en werd hij wat rustiger. Misschien zag hij zelf het gevaar. Voor mijn dochter die het type is dat graag aan moeders rok hangt, heb ik het tuigje nooit nodig gehad.

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit negatieve reacties heb gehad, maar je zag mensen wel kijken. Vroeger was het heel normaal zo’n tuigje en ze worden nog steeds verkocht, dus er zal wel vraag naar zijn toch? Ik ben dus niet de enige.

Praat mee

Ook Violette Lea schreef ons: "Mijn twee zonen, nu 45 en 42, liepen ook aan een tuigje. Beiden wilden niet meer in de wandelwagen en trokken zomaar hun handje uit de mijne als ze iets zagen waar ze op af wilden gaan. Kreeg wel opmerkingen over 'de hond uitlaten', maar daar heb ik me gelukkig niks van aangetrokken."

Maak jij er gebruik van of heb je dat gedaan? Of zou je dat nooit doen met jouw kind? Praat mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!