Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

To the bone
Foto: Hollandse Hoogte/Netflix
Praat mee

'Je voorkomt een eetstoornis niet door
niet naar deze film te kijken'

Irene Westra

E

Eerder dit jaar kwam Netflix met de serie 13 Reasons Why over zelfdoding. Vanaf vandaag is ook de speelfilm To the bone te zien, waarin anorexia het hoofdthema is. Gevoelige onderwerpen, waarover al heel wat mensen zich hebben uitgelaten. Is zo’n film of serie een goede manier om thuis het gesprek op gang te brengen? Of moedigt het juist allerlei verkeerde ideeën aan?

Toen de serie 13 Reasons Why uitkwam, stak er een storm op in medialand. Het in beeld brengen van de zelfmoord van Hannah zou copycatgedrag veroorzaken en de invloed van de serie op jongeren zou worden onderschat. Nu komt Netflix met een nieuw gevoelig thema: anorexia. Ellen, de hoofdpersoon van de film, zou een slecht voorbeeld kunnen zijn voor anderen, met of zonder eetstoornis.

Volgens Rianne Meijer (36) krijg je geen eetstoornis door het zien van een film over anorexia. Zelf heeft Rianne van haar 12de tot 28ste anorexia gehad en daar schreef ze het boek ‘De Ana-Files’ over. "Er zijn een aantal factoren die bepalen of je een eetstoornis zou kunnen ontwikkelen. Als die factoren bij jou niet spelen, krijg je ook geen eetstoornis. Als die factoren wél bij jou spelen, dan voorkom je een eetstoornis niet door de film niet te kijken. Er komt dan een andere trigger op je pad waardoor de ziekte tot uiting komt."

Blij met Netflix

"Ik vind het goed dat Netflix een film maakt over anorexia. In de media wordt altijd het simplistische beeld geschetst van modellen die afvallen tot maatje graatmager, om maar aan een bepaald schoonheidsideaal te kunnen voldoen. Maar dat is niet waar de ziekte om draait. Eetstoornissen zijn complexe ziektes, waarbij afvallen een symptoom is. Door zo’n film als To the bone te produceren, wordt anorexia in een breder perspectief geplaatst. Alle facetten van de ziekte komen hierin naar voren."

Toch proberen wij onszelf altijd te identificeren met de hoofdpersoon en dat is in dit geval voor anorexiapatiënten niet het allerbeste om te doen. Rianne maakt zich daar geen zorgen over: "Ik vermeed boeken en films over eetstoornissen. Ik zei altijd tegen iedereen, en ook tegen mezelf, dat er niks met me aan de hand was. En dat is makkelijker te geloven als je jezelf niet confronteert met de kenmerken van anorexia. Dus vermeed ik alles waarin ik me herkende, zodat ik mezelf voor kon houden dat er niks aan de hand was."

Snel herkennen

Ondanks de vele kritiek, is een Netflix-serie volgens haar wel een goede manier om onderwerpen als zelfdoding en anorexia bespreekbaar te maken. "Door dit soort films, series, maar ook door boeken, is er meer begrip vanuit de omgeving. Als iemand om je heen een eetstoornis heeft of depressief is, herken je dat nu sneller dan twintig jaar geleden. Dat is wat mij betreft een heel positief punt."

Wel of niet kijken?

Wat voor impact denk jij dat zo’n serie of film heeft? Kijk je juist wel of vermijd je dit soort thema's liever? Misschien is het wel de trigger geweest om het er thuis over te hebben. Praat mee! 

En, wat vind jij? Laat je horen!