Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Praat mee

De borstenbus
kwam voor Marjon te laat...

Redactie VROUW

H

'Het busje' staat er weer. Vrouwen in de leeftijd van 50 t/m 75 jaar worden eens in de twee jaar uitgenodigd voor het - vrijwillige - borstkanker bevolkingsonderzoek. Het aantal borstkankerdiagnoses zal volgens onderzoek van het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL) de komende jaren oplopen tot naar schatting 20.000 in 2020. Marjon van Leeuwen (50) ontving dit jaar ook een uitnodiging. Diagnose: uitgezaaide borstkanker. 

"Ik voelde me sterk en gezond, toen ik voor het borstkanker bevolkingsonderzoek werd uitgenodigd. Ik had alleen wat rugklachten, maar weet dat voornamelijk aan mijn overgewicht - en aan de stress en het verdriet dat ik had gehad door het overlijden van mijn schoonzus en vriendin Maartje." 

Baarmoederhalskanker

"Zij was een paar weken ervoor overleden aan de gevolgen van uitgezaaide baarmoederhalskanker. Vijf jaar was ze ziek geweest. Ik was dus nog volop in de rouw. Ik had haar ook beloofd dat ik er zou zijn voor haar dochters Jopie (27) en Lotje (16) en haar man Chiel. Ik was dus meer dáár mee bezig dan met mezelf."

"Op de automatische piloot ging ik naar het onderzoek toe. Ik was ook vol vertrouwen over de uitslag. Maar toen ik een week later een telefoontje van de huisarts kreeg, wist ik meteen: 'Het is mis'. Waarom belt een huisarts anders zelf? Zij zei dat er op de foto een tumor in mijn borst was te zien."

Hormoongevoelige tumor

"De dag voor de operatie kreeg ik nog een uitgebreide scan. Maar toen ik me de dag erna met mijn dochters Rosie (22) en Loïs (21) om 10 uur in het ziekenhuis meldde, zei de chirurg meteen: 'Ik heb slecht nieuws. De radioloog heeft op de scan gezien dat de kanker is uitgezaaid. Het zit ook in de wervelkolom.'"

"De artsen vertelden dat het om een hormoongevoelige tumor gaat die niet te genezen is, maar dat er levensverlengende behandelingen zijn. De gemiddelde levensverwachting met deze tumoren is drie tot vijf jaar." 

Erfelijke variant

"Het gaf me hoop: ik ga niet morgen al dood, het is niet alleen maar ellende. Misschien ben ik er over tien jaar nog wel! Er wordt veel onderzoek naar nieuwe behandelingen gedaan, de ontwikkelingen gaan snel, misschien profiteer ik daarvan mee."

"We hebben ook meteen gevraagd of het om een erfelijke variant gaat. Dat bleek niet het geval: mijn meiden hebben dus geen verhoogd risico. Dat was een grote opluchting."

Onrustige nachten

"Die nacht lag ik wel wakker. Allerlei vragen schoten door mijn hoofd: 'Hoe kom ik straks van mijn slaapkamer naar de badkamer, dus van beneden naar boven?' en 'Kan ik zelf mijn huishouden blijven doen, stofzuigen en boodschappen?'"

"Dat soort dingen komen als een golf op me af. Ik had veel zorgen en was vooral erg moe. Ik was ook bang om me te bewegen, om die zwakke wervel te belasten. Gelukkig deden mijn dochters boodschappen en ze gingen stofzuigen..."

Geplette borsten

"Dat was heel lief. Maar ik dacht ook: 'Trekken de meiden het allemaal wel?' Ik heb met ze gepraat, mijn verdriet en zorgen gedeeld. Ik zei: 'Ik ga jullie misschien niet zien trouwen, ik ga jullie kinderen niet kennen…' Ja, toen moest ik wel huilen."

"Ik wil iedereen aanraden naar de controles van het bevolkingsonderzoek te gaan. Het is een kleine moeite en nauwelijks pijnlijk. Kanker is pijnlijker dan geplette borsten!"

Praat mee

Ga jij borstonderzoek laten doen? Of vertrouw je op je eigen gevoel? Ben je al eens naar het bevolkingsonderzoek gegaan? Hoe heb je dit ervaren? Praat mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!