Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Ben jij bang na de aanslag op het CS?
Foto: ANP
Praat mee

'Vreemd dat ik niet bang ben op plek
waar 2 mensen werden neergestoken'

journaliste

Daphne van Rossum

H

Het is een komen en gaan op het Centraal Station van Amsterdam. Niets herinnert meer aan de aanslag van vrijdag. Het is zondag einde middag en ik loop met mijn dochter (11) door de gangen en vraag: "Ben jij bang na de aanslag van vorige week?". Ze zegt van niet en ook ik voel geen angst. Best vreemd eigenlijk. Het is nog maar zo kort geleden dat precies in deze corridor twee mensen werden neergestoken.

De kans op nog een terreuraanslag op dezelfde plaats lijkt me klein. Ik zie Amerikaanse toeristen bij de koffieketen rustig koffie leuten. Ook zij lijken op hun gemak, terwijl er toch twee landgenoten een paar meter verderop zijn gestoken.

Terroristisch motief

Waarom reageren we zo 'gelaten' op deze aanslag die hoogstwaarschijnlijk een terroristisch motief had? Is het omdat er 'maar' twee mensen zwaargewond zijn geraakt? Een grote aanslag met geweren en meerdere slachtoffers zou waarschijnlijk meer impact hebben gegenereerd. Of raken we gewoonweg gewend aan deze 'kleinere' aanslagen waarbij iemand lukraak om zich heen steekt?

Ik was vrijdag nog wel ongerust omdat mijn zoon na de kennismaking op zijn nieuwe school rond 13.00 via het Centraal zou reizen en ik geen contact met hem kreeg. Dus was ik opgelucht toen ik las dat er geen Nederlandse slachtoffers waren gevallen. Maar hoewel deze aanslag voor mij de eerste was die geografisch gezien heel dichtbij kwam, raakte die mij toch minder dan bijvoorbeeld die in Bataclan eind 2015.

'Kleine' aanslagen

Jelle van Buuren legt in het AD uit dat het zeker een rol speelt dat er in Europa vaker 'kleine' aanslagen zijn gepleegd door eenlingen, aldus de Leidse terrorismeonderzoeker. "Het lijkt erop dat we met z'n allen beter snappen en kunnen plaatsen dat zo'n steekincident kan plaatsvinden. Hoe erg het voor de slachtoffers ook is.'' 

Toch mijd ik tegenwoordig liever grote openbare bijeenkomsten als bijvoorbeeld de Gay Pride. Zeker met mijn nog jonge dochter. Maar mijn tienerzoon kan en wil ik niet verbieden om naar een festival te gaan. Daarentegen mijd ik weer geen drukke winkelstraten of stations, waar dus net zo goed iets kan gebeuren. Ik wil mijn leven ook weer niet laten regeren door angst.

Praat mee

Hoe doe jij dat? Voel jij je weleens bang in openbare ruimten? Ben jij banger dan voorheen en ga je daarom niet naar festivals of andere grote evenementen? Mijd jij drukke winkelstraten en/of stations of ben jij niet anders gaan leven sinds we te maken hebben met terroristische aanslagen? Praat mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!