Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Keuken vol spullen
Foto: Eigen foto
Praat mee

Ook Marjolein doet Marie Kondo:
'Geen sparkle bij scheidingspapieren'

journaliste

Marjolein Hurkmans

D

De lente fladdert door de lucht, je loopt met je ziel onder je arm en het is een bende in je huis. Wat doe je dan? Je kijkt een aflevering van Tidying Up with Marie Kondo en stroopt de mouwen op.

Het is een aanblik om moedeloos van te worden: de eettafel staat vol potjes, doosjes en flesjes. Ik ben pas op de helft van het uitruimen van de voorraadkast. Buiten schijnt een pril lentezonnetje, binnen is het een chaos. Lekker dan, Marie Kondo (34), je had me wel even mogen waarschuwen dat ik om op te ruimen, eerst heel veel rotzooi moest maken.

Maïzena

"Ik zie het nu al niet meer zitten", zeg ik tegen Jongste die huiswerk zit te maken tussen de troep. Hij lijkt op z’n vader: "Misschien moet je eerst even koffie zetten? En was het niet een goed idee geweest om met een plank te beginnen in plaats van meteen het halve huis op de eettafel uit te stallen?"

 "Nee", zeg ik obstinaat. "Marie heeft gezegd: 'Alles verzamelen en dan selecteren waar je blij van wordt. De rest mag weg'. Jongste telt: "1 doosje maizena, 2 doosjes maïzena, 3 doosjes maïzena, 4 doosjes maïzena…" Cynisch: "Nou, dat zal je wel vrolijk stemmen…"

Badkamer

Dochter zit in Londen en ik heb afleiding nodig. Gegrepen door de hype rondom de Japanse 'opruimgoeroe' en ook wel een beetje beïnvloed door het lente-elfje dat door de straten lijkt te dwalen, ben ik aan het opruimen geslagen.

Eerste weekend van moeder-met-half-leeg-nest-syndroom: de badkamer. Dat was eigenlijk een eitje. Volgens La Kondo moet je alles wat je hebt, aanraken en je afvragen: 'Krijg ik hier een sparkle of joy van? Geen sparkle? Dan weg ermee. Van alle flesjes eau de toilet was er slechts een waarbij ik iets van vreugde voelde. Dus die mocht blijven.

Theedoeken

Bij de handdoeken was het een ander verhaal. Er was er werkelijk geen een waarvan ik warme gevoelens kreeg. Verwassen, oud, versleten… Een allegaartje aan huishoudtextiel. Vreemde gewaarwording. Een spijkerbroek die is versleten, wordt vervangen.

Maar badlakens, theedoeken, dekbedovertrekken... Je schaft ze een keer aan en kijkt er nooit meer naar om. Alsof vaatdoeken en hoeslakens het eeuwige leven hebben. In plaats van een sparkle of joy, voelde ik een sparkle of despair.

Blauwbaard

Dus er moet dringend geshopt worden. En tot ik daar tijd voor heb, zullen we het er toch even mee moeten doen. Al dan niet opgevouwen op de manier van Kondo, het blijft een treurige aanblik.

Weekend twee van de afwezige dochter stond in het kader van wat ooit mijn werkkamer was, maar is verworden tot het hok waarin we alles verzamelen wat we kwijt moeten: de strijkplank, de voorraadkast, mappen vol administratie, keukenapparatuur, oude lampen, boeken, schoolspullen... 'De kamer van Blauwbaard' noem ik hem tegen bezoek. Waag het niet er binnen te gaan.

Vergeten

En alles wat daar stond, ligt nu dus op en rondom de eettafel. Wat moet een mens met 4 doosjes maïzena? Geen idee. Ik gebruik het zelden. Hooguit om kaasfondue mee te binden; dan heb ik er een eetlepel van nodig. Maar we eten niet op wekelijkse basis kaasfondue. En tegen de tijd dat ik weer maïzena nodig heb, ben ik allang vergeten dat ik dat nog heb.

En je ziet het ook niet staan, in die kast van mij, tussen de halfvolle zakken bloem, de restjes linzen en kikkererwten, verpakkingen suiker, van lichte basterd tot donkere, van rietsuiker tot stevia, diverse blikken tomaten, kokosmelk, bonen, minstens drie soorten stroop die ik ooit ergens voor nodig had en daarna nooit meer, de potten wijnbladeren...

Zakjes

Nou ja, je kunt het zo gek niet verzinnen of ik heb het wel in de kast staan. In meerdere varianten en vaak dubbel. Want ik ben altijd bang mis te grijpen. Dus als ik dan ergens gedroogd eekhoorntjesbrood voor nodig heb, dan koop ik voor de zekerheid meteen twee zakjes.

Voor als ik het nog een keer nodig heb. Wat nooit zo is en als het wel zo is, dan ben ik ook dat vergeten dat ik het nog heb en dan koop ik het dus opnieuw. Dubbel inderdaad, want je zal maar verlegen zitten om eekhoorntjesbrood…

Voedselbank

Jongste pakt resoluut een krat. Zo, dat zijn drie pakjes maïzena minder. Twee van de drie flesjes tabasco gaan dezelfde weg, net als de doos custardpoeder, doos cacao, vijf (!) blikjes tomartenpuree en 4 (!) pakken kokosmelk.

"Als we nou eens beginnen alles wat je dubbel hebt, naar de voedselbank te brengen?" stelt hij voor. "Hebben die mensen ook eens wat leuks." Het is hartstikke gezellig om samen op te ruimen.

Slechte romans

Uiteindelijk hebben we vier kratten vol met etenswaren, overtollige keukenspullen (waarom heb ik in vredesnaam zes vleesthermometers?), uit elkaar gevallen kookboeken en romans die toch niemand wil lezen.

"Eigenlijk moeten we alles wat we wegdoen bedanken voor de bewezen diensten", zeg ik. "Dat doet Marie Kondo ook." We besluiten in plaats daarvan één groot dankwoord uit te spreken voor alle overtollige blikken tomatenpuree en aanverwante artikelen tegelijk. We zijn gekke Henkie niet.

Scheiding

En de lentezon wenkt. "Even een terrasje en dan de bakken administratie?", stel ik voor. Een paar uur later keil ik enthousiast de mappen met belastingaangiftes vanaf 2007 tot en met 2014 in de afvalbak. Daar voelde ik nou echt helemaal geen sparkle of joy bij.

En ook de doos met papieren van de scheiding van mijn ouders (45 jaar geleden), mag door de versnipperaar. Om nou te zegen dat ik daar vreugde door voelde… "Bedankt hè, stomme papieren", zeg ik. "Omdat jullie nou weg zijn". En ook dat ruimt lekker op.

Volgend weekend: de kledingkasten. Nou al zin in. Maar eerst even handdoeken en theedoeken kopen, die ik dan heel netjes ga vouwen voor in de la. Net als Marie Kondo. Ik sparkle d'r helemaal van!

Praat mee

Welk attribuut/kledingstuk zul jij nooit weggooien? En waarom niet? Plaats er een foto van op onze Facebook! Maar wat kan wel weg? En heb jij nog opruimtips? Praat mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!