Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Meisje op fiets
Foto: Hollandse Hoogte
Praat mee

'Het leven van onze
dochters is zo kwetsbaar'

journaliste

Daphne van Rossum

D

De familie van de Belgische Julie Van Espen (23) verkeert in diepe rouw. Verdachte Steve B. heeft bekend dat hij de studente bruut heeft omgebracht. "Ze was op de foute plaats op het foute moment", stelt zus Elise op Facebook. Net als 'onze' Anne Faber (25) die op die regenachtige herfstdag in 2017 tegen Michael P. opbotste en vervolgens op gruwelijke wijze werd vermoord. Wat doen deze gebeurtenissen met jou als vrouw? Als moeder?

Steve B. (39) - een dakloze vader van een minderjarig kind - is eerder al tot twee keer toe veroordeeld voor verkrachting. In het laatste vonnis, in 2017, kreeg hij vier jaar cel. Maar omdat hij in beroep ging, hoefde hij niet direct door naar de gevangenis.

Steve's wettelijke (dus niet biologische) vader zag het aankomen zo vertelde hij: "Ik ben er kapot van. Ik wist dat het eens zou gebeuren, dat hij iemand zou vermoorden. En ik heb iedereen, van parket tot psychiater, daarvoor gewaarschuwd. Maar ze lieten hem steeds weer gaan."

Nachtmerrie

Twee mooie jonge meiden die recentelijk vermoord werden. Onschuldig en in de knop gebroken. Omdat ze tegen de verkeerde persoon aanliepen. De nachtmerrie van iedere ouder.

Mijn eigen mooie blonde tienermeid (12) fietst zojuist met een vriendin onbezorgd onze straat uit. Ze gaan in het winkelcentrum een pizza halen. Ik kan het nooit helemaal loslaten, ben altijd weer opgelucht als ze zich weer meldt. Ze haar tas en jas in de hoek smijt en haar schoenen uitschopt. Als ze met haar jonge stem vraagt hoe mijn dag was.

Tas

Pas dan haal ik weer opgelucht adem. En nu extra bewust omdat er ergens ouders zijn die zich nooit meer kunnen ergeren aan een tas die niet opgeruimd wordt en schoenen waarover je struikelt.

Het leven van onze dochters is zo kostbaar, zo kwetsbaar. Het is maar goed dat zijzelf zich daarvan niet bewust zijn. Zorgen maken doe ik zelf wel, voor twee. 'Waar ben je?', 'Gaat het goed?'...

Praat mee

Loslaten is een vak apart. Daarvoor is geen opleiding, dat moet je zelf trainen. Stukje voor stukje, stapje voor stapje. En elke keer als er weer zo'n gruwelijke gebeurtenis plaatsvindt, word ik toch weer even wat voorzichtiger, vind ik het loslaten toch weer even wat moeilijker.

In hoeverre laat jij jouw gedrag door dit soort verdrietige nieuwsberichten beïnvloeden? Ben jij tegenwoordig bezorgder als jouw dochter een avondje gaat stappen en nog een stuk naar huis moet fietsen? Of word je zelf steeds angstiger als je nog op pad moet en je komt bijvoorbeeld op een verlaten stuk? Praat mee...

En, wat vind jij? Laat je horen!