Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Vrouw krijgt trouwring om
Foto: Patricia Rehe|HH
Praat mee

'Waarom ik
bij elk huwelijksaanzoek volschiet...'

journaliste

Daphne van Rossum

J

Je bent opgevoed volgens feministische principes in de jaren zeventig en verdient al je hele leven je eigen geld. Waarom wil je dan wel per se op romantische wijze ten huwelijk worden gevraagd? Is dat niet ouderwets? VROUW-redacteur Daphne van Rossum (52) begrijpt zelf ook niet helemaal waarom ze bij elk willekeurig huwelijksaanzoek - zelfs het zoveelste van Adam Curry - volschiet.

De Amerikaanse Tina Snider is getrouwd met Adam Curry. Dat Adam een ‘serial-bruidegom’ is kan me niet schelen; ik zat toch weer te snikken bij het zoveelste huwelijksaanzoek van de ondernemer.

Ring

Ik weet heus wel dat Patricia Paay berooid op straat kwam te staan en ook dat de verbintenis met Micky Hoogendijk geen gelukkige was. In aanzoeken is de man in ieder geval goed.

Viool op de achtergrond, prieeltje aan romantisch Italiaans meer en dan op de knie met een knoeperd van een ring die nonchalant uit de rechterzak wordt gehaald. Draag mij maar weg… Ik maak er in mijn hoofd een romantisch verhaaltje van. Terwijl het in het geval van Patricia en Micky verre van romantisch afliep.

Landgoed

Mijn moeder - een feministe van het eerste uur - heeft me andere dingen meegegeven. Dat ik zelfstandig moet zijn (check), mijn eigen geld moet verdienen (check) en me niet afhankelijk van een man moet opstellen (check). Zelf scheidde ze twee keer. Als kind van gescheiden ouders zou ik inmiddels toch beter moeten weten.

Zelf ben ik ook al eens gescheiden. Maar waarom droom ik dan toch die droom waarin ik met een wapperende witte jurk op een Italiaans landgoed: 'Ja, ik wil!' zeg? En dat het dan allemaal goed komt? Is dat net zoiets als: 'Als ik echt dun ben, dan ben ik pas gelukkig!'?

Trouwen

Om vervolgens te ontdekken dat 10 kilo minder geen verschil maakt. Want je bent in essentie nog steeds dezelfde, alleen je kleren zitten minder strak. Zo is het met trouwen waarschijnlijk ook; het is maar een idee. In wezen verandert er niks tussen twee mensen. Of wel?

Om mij heen wordt intussen lustig getrouwd. Die mensen wagen gewoon de sprong (weer)! Het aantal staat de laatste jaren stabiel op 65.000 huwelijken per jaar. Buren zitten in de trouwfotografie en ik smul van hun prachtige kiekjes op Instagram van dolverliefde stelletjes.

Vrij

Zijn het die Instaplaatjes die ik bekijk, de celebs in de blaadjes die trouwen of dan toch de sprookjes die ik als kind las en de woorden 'Ze leefden nog lang en gelukkig' die mijn geest corrumperen?

Mijn beste vriendinnen zijn toevalligerwijs niet getrouwd en toch heel happy. Misschien juist daarom wel. Het idee van 'vrij' zijn is natuurlijk ook heel wat waard. Het idee dat je elk moment weg kunt gaan en niet hoeft te blijven als het gaat schuren.

Maandagochtend

Ik voed mijn dochter ook niet op met het idee dat ze eerst een partner moet vinden en pas dan gelukkig kan worden. Ik voed haar op met het idee dat ze lekker haar hart mag volgen. In studie, werk en liefde.

Nu mag ik zelf niet mopperen. Ik ben al een keer getrouwd. Nou vooruit een beetje mopperen dan: het was (gratis) op een maandagochtend. Zonder toeters en bellen. Zonder mijn familie zelfs. Met alleen getuigen.

Zwangerschapsjurk

Vrij zakelijk dus. Om het goed te regelen voor onze zoon, die op dat moment 8 maanden in mijn buik zat. Mijn trouwjurk was een zwangerschapsjurk. Paars omdat er geen witte versie was. Ik kon niet toasten. Dus ja, ik wil het nog een keer overdoen. En dan mét toeters en - welja waarom niet - bellen. En mét familie.

Mijn huidige partner is zelf ook al eens getrouwd geweest. De romantiek van een dergelijke verbintenis ziet hij minder dan ik. We houden van elkaar, dat is toch genoeg? Elke dag zegt hij hoe leuk en bijzonder hij me vindt. We zijn al jaren dolletjes op elkaar.

Rome

Dus wat maakt een ring dan nog uit zou je denken? Het is waarschijnlijk iets heel basaals: 'Ik kies voor jou en jij kiest voor mij en die liefde bezegelen we'. Zoiets. Ik durf er eigenlijk niet eens over te beginnen tegen hem. Ik wil zeker niet die eindeloos 'hintende' partner zijn. 'Vraag hém dan', kun je zeggen.

Maar daar moet ik dan weer niet aan denken, omdat ik - nóg een overtuiging - ook nog eens vind dat hij míj moet vragen. Ingewikkeld hè? Het liefst op de trappen in Rome, onder de Eiffeltoren of aan het Gardameer terwijl een orkestje speelt. Of zoals een collega laatst: tijdens een paardrijtocht, terwijl hij op een wit paard aan kwam galopperen.

Hoe dan ook, ik denk niet dat ik het drooghoud.

Praat mee

Ben jij wel getrouwd? Zo ja, hoe werd jij gevraagd? En waarom wilden jullie trouwen? Is het anders om getrouwd te zijn of kun je net zo goed happy zijn als je dat niet bent? Praat mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!