Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Ada
Foto: Eigen Beeld
Praat mee

Ada: Ik zit liever op de tractor
dan dat ik op mijn kleinkinderen pas

journaliste

Daphne van Rossum

H

Hoe doe je dat als je dochter drie keer per week een beroep op je doet om op haar kinderen - dus jouw kleinkinderen - te passen? Geef jij je grenzen daarin aan of wil je je kleinkinderen juist zo vaak mogelijk zien? Op Opa en Oma-dag vertellen twee oma’s dat ze niet ongelimiteerd als kinderoppas willen fungeren.

Ada Weel (59) is niet bepaald een doorsnee oma: "Ik heb drie zonen en drie kleinzonen. Als het ons gegeven is komt er nu een meisje aan. Ik zie mijn kleinkinderen regelmatig en heb een goede band met ze, vooral nadat mijn jongste gescheiden is en de kinderen grotendeels bij hem wonen.

Knutselen

Toch heb ik van tevoren gezegd tegen zijn toenmalige vrouw - toen ze zwanger was van haar eerste - dat ik geen geduld heb om een echte oppasoma te zijn. Ik vind knutselen niet leuk, en een spelletje spelen ook niet.

Ik ga heus weleens mee naar het zwembad of ik haal ze van de opvang, maar ik heb ook samen met mijn man een bedrijf en daar zijn we heel druk mee. Vooral in de zomermaanden.

Tractor

Vaak zit ik op de tractor en ik moet zeggen dat ik liever op de tractor zit dan dat ik voor de kleinkinderen zorg. Ik had daar ook een T-shirt van: Some grandma’s knit, others drive a tractor (vertaling: Sommige oma’s breien, andere besturen een tractor). Die spreuk is mij op het lijf geschreven.

Vóór de kleinkinderen er waren heb ik al afspraken gemaakt met mijn kinderen. Ze wisten waar ze met mij aan toe waren. Een avondje weg is prima, een weekendje weg ook. 

Geduld

Dan spring ik in en haal ik mijn kleinzoon op als dat nodig is. Maar ik ga niet van 8 tot 17 oppassen. Dat geeft mij geen ontspanning en ik heb het geduld er niet voor. Ik zeg weleens gekscherend dat toen God het geduld uitdeelde ik weg ben gelopen omdat het te lang duurde. Ik word weleens met een scheef gezicht aangekeken, maar dat leg ik naast me neer. Ieder zijn of haar ding, toch?

Mijn man is 62 en we zijn nog volop aan het werk. Maar omdat het zwaar werk is en mijn man ook last heeft van slijtage-problemen vind ik dat we soms ook wel even mogen uitrusten. Of tijd met elkaar mogen doorbrengen, Dus zonder (klein)kinderen in de buurt."

Els|Eigen Beeld

Plicht

Els Eradus Fober (67) omschrijft zichzelf als een 'duidelijke oma'. Ze heeft drie kinderen en negen kleinkinderen: "Ik heb van tevoren het gesprek gevoerd met mijn kinderen. Ik had een vaste oppasdag per week, maar wilde het steeds per jaar bekijken of het nog goed voelde.

Ik ben 2,5 jaar geleden gestopt met betaald werken en doe nu vrijwilligerswerk bij de vereniging Vrouwen van nu. Een jaar geleden ben ik gestopt met die vaste oppasdag; het voelde teveel als een plicht, als een opgave. Ik wilde vrijheid voor mijn vrijwilligerswerk en man, wilde weer zelf mijn tijd indelen.

Grenzen

Ik begon met de vaste oppasdag toen ik 55 was, en ruim twee jaar geleden voelde ik dat de jaren begonnen te tellen. Dan was het druk op mijn werk en druk op de maandag, de oppasdag. Fysiek voelde ik dat. Dus dat werd me een beetje te veel.

Mijn (klein)kinderen weten wat ze aan mij hebben. Ik ben een lieve oma die het leuk vindt om spelletjes te doen en ik vind het prima om bij te springen als het nodig is. Toch moet je als oma je grenzen bewaken.

Agenda

Ik hoor van andere oma’s dat het - soms zelfs naast de vaste dagen -  én de studiedag én de vakantie én een weekeindje is. Voor je het weet slipt je hele agenda vol. Voor mij staat het leuke met de kleinkinderen voorop, niet het plichtmatige.

Als de afspraken daarin helder zijn, dan geeft het geen enkele spanning met je kinderen. Dan weten alle partijen waar ze aan toe zijn. Ik zie in mijn functie als landelijke voorzitter van Vrouwen van nu oma’s die vermoeid zijn, die het moeilijk vinden om hun grenzen aan te geven en erover denken om het structureel oppassen 'op te zeggen'. Ik hoor zelfs van oma’s die vier dagen per week oppassen. Je moet voor jezelf echt een keuze maken. Dat heb ik in ieder geval wel gedaan en daar ben ik heel blij mee."

Praat mee

Wat voor een oma ben jij? Eentje die vaak oppast of eentje die haar grenzen daarin aangeeft? Praat mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!