Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De eerste kan soms best een prinsje zijn
Foto: Luka Storm
Praat mee

De eerste kan soms
best een prins(es)je zijn

journaliste

Daphne van Rossum

W

Waar je voor je eerstgeboren kind álles nieuw kocht, ben je voor de tweede vaak een stuk makkelijker en is tweedehands prima. Werden van de eerste alle stapjes en brabbeltjes gedocumenteerd, bij de tweede is het rijtje fotoalbums vele malen kleiner. Zitten de foto’s zelfs nog in de computer. Zie jij groot verschil tussen hoe je met de eerste en de tweede omging?

Tijdens de eerste zwangerschap at ik alleen maar biologisch, ik rook aan een glaasje wijn als mijn man er eentje nam en ik zat op zwangerschapsyoga-, gym én dikke buikenzwemmen. Bij de tweede at ik wat ik normaal eet, nam ik af en toe een slokje wijn en kwam ik negen maanden niet van de bank. Ik voelde me de tweede keer een stuk minder gespannen. Had het gevoel dat het allemaal wel goed zou komen.

Werden de eerste maanden van nummer één overschaduwd door zorgen (eet hij genoeg/waarom huilt hij/slaapt hij niet te veel/waar komt die uitslag vandaan?) en leefde ik bij gratie van handboeken zoals dr. Spock en de adviezen van meer ervaren vriendinnen en mijn moeder, bij nummer twee liet ik het allemaal los.

Dan at ze maar niet

Ik had het te druk met twee kinderen om me zorgen te maken en had veel meer vertrouwen in mijn kunnen als moeder. Dus toen de borstvoeding terugliep, ben ik overgegaan op de fles zonder me ook maar een greintje schuldig te voelen. En lustte ze geen andijvie, dan at ze maar niet.

Hilarisch

De grapjes die er bestaan over het verschil tussen nummer één en twee zijn talloos. Er is zelfs een cartoonist die zich op het fenomeen heeft toegelegd en de foto waarin de kamer van nummer 1 (een afgestylde showroom van een babykamer) en die van nummer 2 (een kaal matrasje op de grond) is hilarisch.

Zielig

Het is ook heus wel een beetje zielig. Van mijn nummer 1 is er een rits aan fotoboeken. Werkelijk álles is vastgelegd op de gevoelige plaat. Nummer twee komt ervan af met een armzalig rijtje. En dat alleen nog maar omdat ze ging klagen dat haar broer zoveel fotoboeken had.

Toen ben ik me maar eens achter de oren gaan krabben en maak ik nu elk jaar met terugwerkende kracht een fotoboek voor haar.

Tweedehands

Ik denk dat de manier waarop mijn tweede opgroeide gezonder is, eerlijk gezegd. Ze kreeg niet bij elk stapje te horen hoe geweldig ze was en ook stond ik niet constant voor haar neus met de camera in de aanslag.

Ze moest de aandacht van haar ouders delen met haar broer en ook de tweedehands box, wandelwagen en bedje en soms zelfs kleertjes (want van haar broer geweest) hebben haar in het geheel geen trauma bezorgd. Ze is opgegroeid tot een leuke sociale meid.

Terwijl de eerste af en toe best nog steeds een prinsje kan zijn. Zou het daardoor komen?

Kijk hier een grappig filmpje over 'veteranen moeders versus moeders van de eerste'

Hoe deed jij dat?

Hoe ging dat bij jou? Was het verschil tussen de eerste en de tweede groot of heb je het op precies dezelfde manier gedaan? Praat mee!